20 Απριλίου 2014

Άπολύτρωσις ἀπό τοῦ Πατρινοῦ ἐπιδρομέως !

.                                                     
Στις 20 Απριλίου 1929  δημοσιεύεται στην εφημερίδα της Λέσβου ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ένα κείμενο συμπατριωτών μου από τη  Γέρα της Λέσβου με την οποία εζητείτο η  … «Άπολύτρωσις τοῦ τόπου ἀπό τοῦ Πατρινοῦ ἐπιδρομέως». Ως  «Πατρινός επιδρομεύς»εθεωρείτο ο Γεώργιος Παπανδρέου. Το κείμενο έγινε η αφορμή να ψάξω στην εφημερίδα δημοσιεύσεις του Μαρτίου και Απριλίου 1929 οι οποίες καταφέρονταν εναντίον του Πατρινού πολιτικού.
Δεν εξετάζω , αν και έχω θέση, το βάσιμον ή όχι των κατηγοριών.  Παραθέτω τα δημοσιεύματα ως έχουν. Για ένα μόνο μπορώ να έχω θέση. Τις  μέρες τούτες έχουμε αυτοδιοικητικές εκλογές.  Θα ήταν ευχής έργον οι τοπικές κοινωνίες να εκλέγουν ανθρώπους που έχουν μεγαλώσει στην γειτονιά τους, στην πόλη, στον τόπο τους. Οι εισαγόμενοι  είναι περαστικοί, περαστικά δεν είναι όμως τα προβλήματα  που συνήθως αφήνουν πίσω τους.
Και για να επανέλθουμε στον ΠΑΤΡΙΝΟ ΕΠΙΔΡΟΜΕΑ, σύμφωνα με τις δημοσιεύματα  της εποχής: 


                      ...ἀπολυτρώσεως  τοῦ τόπου
                        ἀπό τοῦ Πατρινοῦ ἐπιδρομέως !
 



20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929




  Σε συγκέντρωση Λέσβιων της Αθήνας….. Κρῆτες βουλευταί παριστάμενοι εἰς τήν αἴθουσαν… ἐφώναζαν προς τους Λεσβίους, «αἶσχος να ἀνέχεσθε  ἕναν ἄνθρωπον διαπράττοντα τοιαύτας πράξεις ἐν ὀνόματί σας»
   ..

27 ΜΑΡΤΙΟΥ 1929


                        .... ἀνέχονται ἕναν ξένον εἰσβολέα


27 ΜΑΡΤΙΟΥ 1929


"Η ΛΕΣΒΟΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΛΕΣΒΙΟΥΣ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ" .... (τόν λεσβιακόν λαόν) ἐξεμεταλλεύθη καί κατεξηυτέλισε μέχρι τοῦδε ἕνας ἀχάριστος φιλοξενούμενος ἀρλεκίνος
28 ΜΑΡΤΙΟΥ 1929 


Ότι ἐπεχείρησε νά πωλήση τάς συνειδήσεις τῶν φίλων του καί τῶν ὀπαδῶν του... νά διαπράξη εἰς βάρος  τῆς ὑπολήψεως αὐτοῦ  ΜΙΑΝ ΑΙΣΧΡΑΝ ΣΩΜΑΤΕΜΠΡΟΡΙΑΝ
29 ΜΑΡΤΙΟΥ 1929 

Ὁ Λεσβιακός καί Λημνιακός λαός νά καταστῆ 
ἅπαξ διά παντός κύριος τοῦ οἴκου του.
1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929 

..καθήσας ἐπί τοῦ τραχήλου τοῦ Λεσβιακοῦ καί Λημνιακοῦ λαοῦ


1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929 


Νά ἐργασθοῦν διά τήν ἀποτίναξιν  ἑνός ζυγοῦ ἀφορήτου ὅν ἐπέβαλεν ἕνας ξένος πρός τόν τόπον
1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929 


.....ἐκλαμβάνει τόν Λεσβιακόν καί Λημνιακόν λαόν ὡς  προβατοειδές κοινόν 

20 ΜΑΡΤΙΟΥ 1929 


                 Ἡ μάχη θά δοθῆ... μεταξύ Λέσβου και Πατρῶν


9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929 

18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929 

Σύμφωνα με άρθρο , εν είδη χρονογραφήματος  μιλάει ο
Παπανδρέου : Ἤ ἐσεῖς οἱ Λέσβιοι ἤ ἐγώ


20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929 

20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929 



Δῶσε ἕνα μάθημα στόν Πατρινό ἐκμεταλλευτή 
πού καυχιέται πῶς θά συντρίψη τούς Μυτιληνιούς 
βάζοντας αὐτούς νά χτυπᾶν τόν ἑαυτό τους.

21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929 


...εἶναι ζήτημα πλέον τιμῆς διά τούς Λεσβίους και Λημνίους ἡ νίκη.... νά σωθῆ πλέον (ο λαός)  ἀπό  τά δίκτυα μέ τα ὁποῖα τόν περιέβαλεν , ἀπομυζῶσα τό αἶμα του, ἡ Πατρινή ἀράχνη.


30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1929 


Η ψηφοφορία για την εκλογή Γερουσιαστών   έγινε στις 21 Απριλίου του 1929. Οι εκλεκτοί του Παπανδρέου απέτυχαν. Στις 22 Απριλίου η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ αναφέρει  για τον Παπανδρέου :  ΑΝ ΕΙΧΕ ΦΙΛΟΤΙΜΟΝ,ΑΝ ΗΤΟ ΣΥΝΕΠΗΣ ΠΡΟΣ ΕΑΥΤΟΝ , ΘΑ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΠΕΝ ΑΜΕΣΩΣ ΤΟ ΦΙΛΟΞΕΝΟΝ ΕΔΑΦΟς ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΠΕΡΙΕΦΡΟΝΗΣΕ, ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΕΛΘΗ ΠΟΤΕ ΠΛΕΟΝ. 

22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1929 

1 Απριλίου 2014

Τρένο στη Μυτιλήνη



Δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο !!! 
Από δημοσίευμα της εφημερίδας ΣΑΛΠΙΓΞ της Μυτιλήνης 
(9 ΙΟΥΛΙΟΥ 1909)




23 Μαρτίου 2014

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ και Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΕΟΡΤΗ (1934)



ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΟΥΜΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ;



Δημοσίευμα της εφ. ΦΩΣ Μυτιλήνης (23 Μαρτίου 1934)

Δημοσίευμα της εφ. ΦΩΣ Μυτιλήνης (23 Μαρτίου 1934)

Δημοσίευμα της εφ. ΦΩΣ Μυτιλήνης (27 Μαρτίου 1934)

9 Μαρτίου 2014

Η ιστορία της Μυτιλήνης από το BBC

Όταν οι ξένοι διδάσκουν με ένα ξεχωριστό τρόπο την ιστορία μας.
Αναφερόμαστε στην ιστορία της "αποστασία" της Μυτιλήνης από την Αθηναϊκή Συμμαχία και πώς αυτή αντιμετωπίσθηκε από τους Αθηναίους. Ο τρόπος που τo εκπαιδευτικό πρόγραμμα του  BBC  παρουσιάζει την ιστορία είναι μοναδικός. Αλήθεια δεν  θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο και από εμάς; Ο σύνδεσμος με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του ΒΒC  είναι ο παρακάτω :
http://www.bbc.co.uk/schools/primaryhistory/ancient_greeks/athens/

Πριν από την παρουσίαση της ιστορίας αξίζει τον κόπο να διαβάσουμε αποσπάσματα από το έργο του Θουκυδίδη σε μετάφραση του Ελ. Βενιζέλου ...ttp://www.mikrosapoplous.gr/thucy/vivlia/vivlio5.htm
Ο λόγος του Διόδοτου είναι στο κεφάλαιο 41 Το «τρέξιμο» των κωπηλατών στο κεφ. 49

Σχετική  με την παραπάνω ιστορία είναι και η ανάρτηση του  ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟΥ τον Νοέμβριο του 2008...http://alfavitario.blogspot.gr/2008/11/blog-post_30.html

























16 Σεπτεμβρίου 2013

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΣΗΜΟΜΥΤΗΣ

 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΑΚΗΣ
         του Βασίλη Ασημομύτη

Ο Βασίλης  Ασημομύτης ήταν από τους  αγαπημένους μου δασκάλους.  Τον είχα καθηγητή μου από την Α΄ Γυμνασίου ως την Α΄Λυκείου στο Η΄ Γυμνάσιο και  Η΄ Λύκειο Αθηνών. Μού έμαθε να αγαπώ την ετυμολογία των λέξεων. Ακόμη  θυμάμαι το πρώτο μας μάθημα στα Θρησκευτικά. Άρχισε με  ένα ματς του ΠΑΟΚ , μας ρώτησε ποια ήταν η έδρα του (ΤΟΥΜΠΑ) , τη συσχέτισε με τη λέξη ΤΥΜΒΟΣ, μετά μας πήγε στη μάχη του Μαραθώνα και στον ΤΥΜΒΟ του Μαραθώνα . Αναρωτιόμασταν πότε επιτέλους θα κάνουμε Θρησκευτικά. Μετά λοιπόν από τους Μαραθώνες, ταξιδέψαμε στη Μήλο, στις Κατακόμβες, και η ιστορία δεν είχε τέλος.  Σε κάθε μάθημα κρεμόμασταν από τα χείλη του.
Στον Ασημομύτη χρωστάω και το παρατσούκλι ΣΑΟΥΛ που με ακολουθούσε  όλα τα χρόνια στο Γυμνάσιο – Λύκειο. Ήμουν χωριατόπαιδο που μόλις είχε έρθει από τη Μυτιλήνη. Φθινόπωρο του 1975 και διάβαζα  κείμενο του βιβλίου των Θρησκευτικών που αναφέρονταν    στην καταδίωξη των χριστιανών από τον  ΣΑΟΥΛ (ΠΑΥΛΟ):
_ Σαούλ, Σαούλ τι με διώκεις; ρώταγε εξ ουρανού ο Θεός τον Σαούλ.
Αυτό ήταν!  Η βαριά, μυτιληνιά προφορά του σίγμα και του λάμδα  έκαναν εντύπωση.
Ο Ασημομύτης χαμογέλασε ! Για επανέλαβε μου λέει :
_ Σαούλ- Σαούλ τι με διώκεις;  απάντησα.  Το παρατσούκλι είχε μείνει. Κι ήταν η αντιμετώπιση του δάσκαλου   κι η κατεύθυνση που έδωσε στους συμμαθητές μου τέτοια που  όχι μόνο να μην ντρέπομαι για το παρανώμι, μα και να χρησιμοποιώ χωρίς κανέναν ενδοιασμό  τη βαριά μυτιληνιά προφορά.
Το απόσπασμα από τη διαδικτυακή θέση του Συλλόγου των Αποφοίτων Βαρβακείου  μιλάει μόνο του για την αξία του δασκάλου : «Ο Υπουργός Παιδείας Γεώργιος Ράλλης   είχε την τύχη να παρακολουθήσει μάθημά του στο Η’ Λύκειο Αθηνών που υπηρετούσε τότε (ο Β. Ασημομύτης). Η αντίδραση του ήταν άμεση: έδωσε άμεση εντολή να μετατεθεί στη Βαρβάκειο Σχολή».
Θυμάμαι πως   αρχές Δεκεμβρίου  του 1978  , κάλεσε γύρω στους δέκα μαθητές της Α΄ Λυκείου στο σπίτι του, που ήταν  ένα μεγάλο ρετιρέ δίπλα στον κινηματογράφο ΑΤΤΙΚΑ, στην Πλατεία Αμερικής.  Ο  Ασημομύτης ήταν υπεύθυνος της Χριστουγεννιάτικης Γιορτής. Κάναμε πρόβες για τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια και είχαμε να διαλέξουμε από την τεράστια δισκοθήκη του, γύρω στους 5.000 δίσκους, χριστουγεννιάτικα τραγούδια από όλη την Ελλάδα. Μάλιστα είχε φτιαχθεί και ένα συγκρότημα με ηλεκτρικές κιθάρες που έπαιξε σε ροκ μουσική τα κάλαντα. Οι μεγαλύτεροι (Β΄- Γ΄Λυκείου) είχαν  να ετοιμάσουν  σκετς στο οποίο σατίριζαν τους καθηγητές.  Όλα στο θέατρο επιτρέπονταν. Στο μάθημα, στο διάλειμμα , στο δρόμο όμως, επικρατούσε πλήρης σεβασμός.
Ένας σεβασμός στους ανθρώπους και στις αξίες τους.
Με αυτόν τον σεβασμό σε θυμάμαι Βασίλη Ασημομύτη.


ΥΓ.  
ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ και ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΑΣΗΜΟΜΥΤΗ :

Η μαυροτσούκαλη Σαπφώ

Δεν θυμάμαι αν το έχει γράψει ο Θανάσης Παρασκευαίδης στο βιβλίο του "ΣΑΠΦΩ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ" ,μα τον έχω ακούσει να  διηγείται το παρακάτω περιστατικό. Η Βρετανίδα  ποιήτρια και  μελετήτρια της Σαπφούς, Ρος   Μακώλεϋ, τρελαμένη με την ποίησή της αποφάσισε να δωρίσει στη Μυτιλήνη μια προτομή της Σαπφούς. Ο Δήμος Μυτιλήνης αποδέχθηκε τη δωρεά. Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου- περίπου στα τέλη τέλη της δεκαετίας του ‘ 50, αρχές δεκαετίας του ’60 -   ήταν ο Θανάσης Παρασκευαΐδης, ο οποίος ήταν υπεύθυνος και για την τοποθέτηση της προτομής.
Πέρασε ο χρόνος κι έφθασε στο λιμάνι η Μακώλεϋ με ένα κασόνι  που περιείχε την προτομή. Το άνοιξαν και, ω του θαύματος ,  ξεπρόβαλε μια Σαπφώ μαυροτσουκαλού, Αιγυπτιώτισσα.
Και καλά μαυροτσούκαλο ήταν η Σαπφώ, μα η μορφή η αιγυπτιακή φάνταζε παράταιρη. Δεν ήξεραν τι να κάνουν τούτη δω τη Σαπφούλα. Συζητήσεις, πάνω στις συζητήσεις αποφάσισαν να την «εξαφανίσουν», μα και να κάνουν το χατίρι της δωρήτριας. Έλα ντε όμως που η Βρετανίδα ήθελε να στηθεί η προτομή σε κεντρικό σημείο της πόλης.
Ο Παρασκευαΐδης είχε αναλάβει την όλη διαχείριση της κατάστασης. Έπεισε την Μακώλεϋ πως  η προτομή έπρεπε να στηθεί σε μέρος που να έβλεπε τις Μικρασιατικές Ακτές σαν η Σαπφώ να μιλά στις μαθήτριές της  στην αντικρινή ακτή, επικαλέσθηκε μάλιστα κι ένα σχετικό ποίημα. Η Μακώλεϋ πείσθηκε και η προτομή στήθηκε  στα Τσαμάκια. Η Βρετανίδα είχε τον τρόπο της, είχε τα μέσα για να είναι ακριβής και στις γεωγραφικές συντεταγμένες: Αμερικανικό ή αγγλικό πολεμικό βρήκε το ακριβές σημείο με τα γεωμετρικά εργαλεία του ,  με τα αζιμούθια και  δεν ξέρω ποια άλλα μέσα, σημάδεψε τα Σούσα. Η τοποθεσία είχε βρεθεί. Η  Σαπφώ κρύφθηκε στα Τσαμάκια. Δεν ξέρω αν και σήμερα υπάρχει η προτομή, μα και μόνο για την ιστορία, όμορφη- ξόμορφη, αν την έχουν καταχωνιάσει σε κανένα – υπόγειο -αποθήκη πρέπει να την ξαναστήσουν. Η Σαπφώ πρέπει να ξανακοιτάξει στα Σούσα.
Για την ιστορία να αναφέρουμε  ότι η Μακώλεϋ ήταν εκείνη που χάρισε και το άγαλμα της Σαπφούλα μας που κοσμεί το λιμάνι της Μυτιλήνης και είναι έργο του γλύπτη   Αθανάσιου Λημναίου . Τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 21 Μαρτίου 1965, ημέρα Κυριακή στις 5 το απόγευμα, από το Λέσβιο Υφυπουργό Γεωργίας Νικόλαο Μαλλιάκα.

Του γλύπτη Αθανάσιου Λημναίου είναι και δύο γλυπτά που απεικονίζουν τη Σαπφώ και  κοσμούν το 9ο Δημοτικό Σχολείο Κερατσινίου, του οποίου ο Διευθυντής έτυχε να είναι Μυτιληνιός.



Δυστυχώς φωτογραφίες της  «εξαφανισμένης» Σαπφούς των Τσαμακίων  δεν κατόρθωσα να βρω.

11 Σεπτεμβρίου 2013

Η ΑΓΙΑΣΟΣ και ο ΑΓΙΟΣ ΑΣΣΟΥ

Στην Αγιάσο βρίσκεται ο ναός  της Kοίμησης της Θεοτόκου. Ο ναός ολοκληρώθηκε και εγκαινιάστηκε το 1173.. H εκκλησία είναι γνωστή κυρίως για τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Bρεφοκρατούσας την οποία έφερε ο μοναχός Αγάθωνας από την Ιερουσαλήμ το 802  και φέρει την επιγραφή «ΜΗΤΗΡ ΘΕΟΥ ΑΓΙΑ ΣΙΩΝ», από την οποία εικάζεται ότι  προέρχεται το όνομα της Αγιάσου.
Το περίεργο είναι  το  ότι  ο ναός είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, ενώ η εικόνα εικονίζει την Παναγία Βρεφοκρατούσα.
Μια άλλη εικόνα ίσως μας λύσει τις απορίες. Στο βόρειο κλίτος του ναού υπάρχει υπερμεγέθης εικόνα του Αγίου Γρηγορίου Επισκόπου Άσσου, ο οποίος κοιμήθηκε το 1150 ή το  1185, άρα έζησε την εποχή που χτίστηκε η εκκλησία και ο οποίος είχε  για πνευματικό του τον μοναχό Αγάθωνα (όχι φυσικά τον Αγάθωνα του 9ου αιώνα), έζησε μάλιστα, μαζί του  επί τρία χρόνια σε μοναστήρι στο οποίο ηγούμενος ήταν ο Αγάθωνας.
Αργότερα ο Άγιος Γρηγόριος επισκέφθηκε τα Ιεροσόλυμα για προσκύνημα  εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος με το όνομα Γρηγόριος.
Κατόπιν πρότασης του Αγάθωνα χειροτονήθηκε Επίσκοπος Άσσου.
Από την εικόνα προκύπτουν τα εξής ερωτήματα :
1.      Γιατί στην  εικόνα του Αγίου Γρηγορίου λείπει η λέξη  Επίσκοπος; Μήπως το "Άγιος Γρηγόριος Άσσου" υποκρύπτει και το όνομα του χωριού  (ΑΓΙΟΣ ΑΣΣΟΥ – ΑΓΙΑΣΟΣ);
2.      Γιατί κρατεί στο χέρι του την εικόνα της ΚΟΙΜΗΣΗΣ της ΘΕΟΤΟΚΟΥ με  την επιγραφή ΑΓΙΑ ΣΙΩΝ  κι όχι  την εικόνα της ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΡΕΦΟΚΡΑΤΟΥΣΑΣ;
3. Μήπως υπήρχαν δύο εικόνες μία  του 9ου αι με την Παναγία Βρεφοκρατούσα, της οποίας κομιστής ήταν ο μοναχός Αγάθωνας και μία του 12ου αιώνα της Κοίμησης της Θεοτόκου με κομιστή τον Αγάθωνα του 12ου αι. ή τον ΑΓΙΟ ΑΣΣΟΥ, τον Άγιο Γρηγόριο;

 Η εποχή που κτίσθηκε η εκκλησία, η εποχή που έζησε ο Άγιος Γρηγόριος, το   ότι ο κομιστής της εικόνας της ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΡΕΦΟΚΡΑΤΟΥΣΑΣ ,μοναχός Αγάθωνας, είχε το ίδιο όνομα με τον   πνευματικό  του ΑΓΙΟΥ ΑΣΣΟΥ  και η υπερμεγέθης εικόνα του Αγίου Γρηγορίου ίσως πρέπει να μας προβληματίσουν και να μας κάνουν να αναθεωρήσουμε παγιωμένες απόψεις για την προέλευση του ονόματος της ΑΓΙΑΣΟΥ.

                                    Λεπτομέρεια από υπερμεγέθη εικόνα στο βόρειο κλίτος του                                                        Ι.Ν. ΚΟΙΜΗΣΗΣ της ΘΕΟΤΟΚΟΥ στην ΑΓΙΑΣΟ
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΣΣΟΥ  κρατεί  την εικόνα της ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΣΣΟΥ