ΣΠΥΡΟΣ ΓΑΛΗΝΟΣ : ΠΑΡΑΜΕΝΩ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΑΛΞΕΩΝ

 

13/02/2012

Από την πρώτη στιγμή που μπήκα στην πολιτική τρία πράγματα είχα ξεκαθαρίσει με τον εαυτό μου και αυτά αποτέλεσαν την πυξίδα μου και καθοδηγούν τις πράξεις μου.
Το πρώτο είναι ότι η πατρίδα αποτελεί τον σκοπό και το κόμμα το μέσο. Δεν χρησιμοποιούμε την πατρίδα για να υπηρετήσουμε το κόμμα αλλά το κόμμα για να υπηρετήσουμε την πατρίδα. Αυτό πιστεύω, αυτό κάνω και αυτό έκανα και χθες, με την καταψήφιση της δανειακής σύμβασης. 
Το δεύτερο είναι ότι δεν ανήκω σε ένα κόμμα ή σε έναν αρχηγό, όσο και αν τον σέβομαι και τον εκτιμώ, αλλά ανήκω στον απλό άνθρωπο που με επέλεξε, που με εξέλεξε, που κατέθεσε τις προσδοκίες του επάνω μου. Αυτόν τον νησιώτη και ακρίτα της Λέσβου, της Λήμνου και του Αϊ Στράτη, με τον οποίο έχω ζυμωθεί και συνταυτισθεί και θα συνεχίσω να τον υπηρετώ με όλες μου τις δυνάμεις.
Τρίτον, από την Πολιτική χωρίς Ήθος προτιμώ το Ήθος χωρίς Πολιτική.
Για όσα, τέλος, έγιναν χθες, θα μας κρίνει όλους η ιστορία. Εγώ κινήθηκα με μόνο γνώμονα το εθνικό συμφέρον και έχω την συνείδηση μου ήσυχη. Επισυνάπτω το κείμενο της ομιλίας που θα είχα εκφωνήσει στην Ολομέλεια της Βουλής, αν δεν είχε επιλεγεί η συγκεκριμένη διαδικασία για την διεξαγωγή της συζήτησης, που μου το απαγόρευσε. Το κείμενο εξηγεί τους λόγους του δικού μου «ΌΧΙ».

Αθήνα 12 Φεβρουαρίου 2012

ΚΕΙΜΕΝΟ ΟΜΙΛΙΑΣ

Η τακτική της σαλαμοποίησης έχει καταστεί επίκαιρη με έναν ιδιαίτερα επώδυνο τρόπο στην Ελλάδα. Μέρα με την ημέρα βλέπουμε να κόβεται και μία φέτα από την εθνική μας κυριαρχία, από την εθνική μας ανεξαρτησία, από την εθνική μας αξιοπρέπεια, από το δικαίωμα μας να αποφασίζουμε, από την δυνατότητα του λαού μας να μας κρίνει και να αποφασίζει. Η λαϊκή κυριαρχία, η ίδια η δημοκρατία μας χάνεται, φέτα φέτα, κομμάτι κομμάτι. Κάθε ημέρα και από λίγο, κάθε ημέρα και ένα σκαλοπάτι πιο κάτω στου χαμού τον δρόμο. Πολλά μικρά πικρά «ναι», και μεγάλα εκβιαστικά διλλήματα που κάνουν τα μικρά πικρά ναι πιο ευκολοχώνευτα και το μεγάλο όχι πιο δύσκολο. Και στο τέλος τι μένει; Ένα τίποτα, μένουμε εμείς και είμαστε ένα τίποτα, μένει η χώρα μας και είναι ένα τίποτα. Τίποτα, τίποτα, τίποτα.

Κάθε υποχώρηση και γινόμαστε πιο αδύναμοι, Κάθε υποχώρησή μας και οι απέναντι γίνονται πιο δυνατοί, πιο έτοιμοι, πιο αποφασισμένοι. Γιατί η υποχώρησή μας ενσωματώνεται στο ήθος μας και καθορίζει τις προσδοκίες τους. Όταν ξέρεις, ότι ο άλλος απέναντι σου δεν έχει άμυνες, δεν έχει τσαγανό, δεν έχει ψυχή να σου πει όχι, τότε γιατί να μην του ζητήσεις τα πάντα. Ξέρετε γιατί αντιμετωπίζουμε Λύκους; Αντιμετωπίζουμε λύκους επειδή αποφασίσαμε εμείς να γίνουμε τα πρόβατα. Εμείς τους κάναμε λύκους 
και μετά διερωτόμαστε γιατί μας κατασπαράζουν;

Πέρασαν δύο χρόνια, δύο χρόνια επιβολής και οικονομικού πολέμου και αντί να προετοιμαστούμε εμείς προετοιμάστηκαν αυτοί. Αντί να φτιάξουμε εμείς τις άμυνες μας, ετοίμασαν αυτοί τις δικές τους. Ποιος έχει φροντίσει για την διατροφική εξασφάλιση του πληθυσμού της χώρας σε περίπτωση που καταρρεύσει το διεθνές εμπόριο; Ποιος έχει φροντίσει για την στοιχειώδη ανασύνταξη κρίσιμου παραγωγικού ιστού; Ποια είναι η οργάνωση και η κινητοποίηση της οικονομίας εν πολέμω. Η στοιχειώδης άμυνα! Την έχουμε; Εάν την έχουμε, για μία σειρά από ζητήματα δεν έχουμε να φοβόμαστε, εάν δεν την έχουμε ποιός φταίει; Γιατί κάποιος φταίει! 

Δεν μπορούμε να διάγουμε ως ανοχύρωτη πολιτεία με μηδενικές άμυνες και μετά να αναρωτιόμαστε γιατί δεν μας σέβονται; Με μηδενική δυνατότητα αποτροπής ποιος να σε σεβαστεί; Και γιατί να σε σεβαστεί;

Αυτό που περιμέναμε, αυτό που κάθε άνθρωπος περιμένει από την ηγεσία της πατρίδας του είναι να την ισχυροποιήσει, να εξισορροπήσει την ισχύ των αντιπάλων. Να μην επιτρέψει να δημιουργηθούν καταστάσεις που θέτουν τον λαό και την χώρα σε ομηρεία. Ο σωστός πολιτικός, έχοντας εξασφαλίσει τις άμυνες της πατρίδας, πάει έξω και τους τρίζει τα δόντια και γυρίζει πίσω στον κυρίαρχο λαό που τον εξέλεξε και χτυπάει προσοχές. Δεν πάει έξω να χτυπάει προσοχές και μετά να έρχεται εδώ να μας τρίζει τα δόντια. Να μας κάνει τον μάγκα εξ ονόματος της τρόικας. Να γίνεται αχθοφόρος των εκβιαστικών διλλημάτων των ξένων. 

Τι κάνατε δύο χρόνια τώρα για να ανατρέψετε τα εκβιαστικά διλλήματα; Τι κάνατε για να τα ακυρώσετε; Τι κάνατε για να οχυρώσετε την χώρα; Και το κυριότερο; τι δεν κάνατε. Αυτό που ακούμε, αυτό που βιώνουμε είναι η παραδοχή της ήττας, η εκλογίκευση της ήττας, η προσπάθεια να μας κάνετε να καταπιούμε την ήττα. Την απόλυτη ήττα, την τελειωτική ήττα. Μία ήττα στην οποία εσείς μας οδηγήσατε, μία ήττα χωρίς πόλεμο, μια ήττα χωρίς αντιστάσεις. Γιατί αντιμετωπίζουμε αυτά τα εκβιαστικά διλλήματα σήμερα; Γιατί κάποιοι δεν έπραξαν το καθήκον τους, δεν προετοίμασαν τις άμυνες της χώρας, και αυτοί οι κάποιοι πρέπει να πληρώσουν και όχι με ένα ακόμα «ναι» να μας παίζουν τους σωτήρες, όπως κάνουν σήμερα.

Κύριοι συνάδελφοι, έφτασε η στιγμή για το μεγάλο ΌΧΙ. Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος, στην ημικατεχόμενη Κύπρο, κοίταξε τον λαό στα μάτια, ύψωσε το ανάστημα του, είπε το μεγάλο ΟΧΙ και έσωσε την πατρίδα. Αψήφησε τις Κασσάνδρες, αψήφησε τον ξένο παράγοντα και οδήγησε την χώρα στην δικαίωση και την ευημερία. 

Τα εκβιαστικά διλλήματα που ακούμε σήμερα τα ακούσαμε και χθες και θα τα ακούσουμε και αύριο. Και αυτοί που τα δημιούργησαν, αυτοί που δημιούργησαν αυτή την αισχρή κατάσταση αντί να ψάξουν να βρουν πέτρα να κρυφτούν παραμένουν στην θέση τους: αυτάρεσκοι και ανεύθυνοι νομείς της εξουσίας. Αυτά πρέπει να τελειώσουν. Ο λαός της πατρίδας μας δεν θέλει να βλέπει τον βουλευτή του οσφυοκάμπτη και εθελόδουλο, άβουλο αχθοφόρο των εκβιαστικών διλημμάτων της τρόικας. Έχουμε το ιερό καθήκον να υπερασπιστούμε την εθνική μας αξιοπρέπεια να υπερασπιστούμε την Ελλάδα. 

Για εμένα η σημερινή απόφαση είναι απόφαση ζωής. Είναι η ώρα του μεγάλου δικού μου ΌΧΙ και θα το πω με όλη την ψυχή μου, με όλο το είναι μου: Στην Ελλάδα δεν επιλέγουμε τύραννους, αρνούμαστε την τυραννία με το όποιο κόστος, την όποια συνέπεια.

ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΗ ΛΕΣΒΟΣ

φωτο ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ

Αριστείδη Καλάργαλη, Στέλιο Παππά, Γιώργο Ζορμπά

Πού το πάνε οι φίλοι μας και πρωτίστως οι Γερμανοί ;

Του Θεόδωρου Μεσσηνέζη



Σήμερα ειλικρινά θα προτιμούσα να μη βρίσκομαι στην Αθήνα, αλλά να βολοδέρνω μόνος μου πάνω σ’ ένα ξερονήσι, μακριά από κόσμο και κυρίως μακριά από εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις . Να ήμουν, ας πούμε, κάτι σαν ένας νέος Ροβινσόνας . Μη μου πείτε ότι είμαι τρελός που στα καλά καθούμενα κάνω τέτοια όνειρα . Σας διαβεβαιώ ότι έχω «πλήρεις τας φρένας», όπως θα λέγανε οι γραμματιζούμενοι πριν πενήντα χρόνια . Αλλά μετά απ’ τον βομβαρδισμό που δεχόμαστε από τα συμπαθή και λαλίστατα ΜΜΕ καθημερινά, πολύ φοβάμαι ότι συντομότατα «θα τας χάσω τας φρένας» όπως και όλοι μας ! Απ’ το πρωί ως το άλλο πρωί ακούμε ότι η περίφημη Τρόικα, αυτοί οι πάνσοφοι άνθρωποι, δώσανε γραπτώς τις απαιτήσεις τους στους δικούς μας , ακόμα πιο σοφούς , ανθρώπους και τους ζητάνε μετ’ επιτάσεως να μειωθούν κι άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις, να καταργηθούν ο 13ος και 14ος μισθός, να αντικατασταθούν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ατομικές, να καταργηθεί ο νόμος που περιορίζει τις απολύσεις κ.τ.λ. Και όλα αυτά στον ιδιωτικό τομέα εργασίας ! Για το Δημόσιο που ζήτησαν και επεβλήθησαν παρόμοιες αλλαγές και περιορισμοί , κατά κάποιο τρόπο το καταλαβαίνω, αν και διαφωνώ με τον τρόπο που το ζήτησαν , λες και το διέταζαν ! Βέβαια είχαμε ένα Δημόσιο υπερτροφικό και πολυέξοδο που επιβάρυνε πάρα πολύ το Δημόσιο Κορβανά, κάτι που εμείς έπρεπε να το έχουμε καταλάβει και να το έχουμε διορθώσει κι όχι να περιμένουμε να μας το πουν!

Αλλά αυτό που με κάνει να απορώ είναι το τι δουλειά είχανε να επεμβαίνουν στον ιδιωτικό τομέα . Αν ο στόχος τους είναι να μειώσουν το εργατικό κόστος για να μειωθεί και η τελική τιμή του παραγομένου προϊόντος, που ως πιο ανταγωνιστικό θα μπορέσει ευκολότερα να εξαχθεί και να εισρεύσει στη Χώρα περισσότερο συνάλλαγμα , νομίζω ότι εδώ κάνουν λάθος. Παραβλέπουν ορισμένους βασικούς κανόνες που υπάρχουν στην ελεύθερη εργασία και που εφαρμοζότανε κυρίως στις «γαλέρες με τους σκλάβους . Στην εποχή μας της ελεύθερης εργασίας «ο κακοπληρωμένος εργάτης είναι ένας κακός και μη αποδοτικός εργάτης!» . Μείωση των αποδοχών των εργαζομένων είναι αποδεδειγμένο ότι πρακτικά θα έχει μείωση παραγωγής και ποσοτική και ποιοτική , οπότε όποια και αν θα είναι η θεωρητικά επιδιωκόμενη μείωση του εργατικού κόστους και η εξ αυτού ανταγωνιστικότητα των προσφερομένων προϊόντων εξαφανίζεται ως σύνολο προβλεπομένων εισπράξεων λόγω των μικροτέρων ποσοτήτων της παραγωγής και των επιβαλλομένων εκπτώσεων λόγω ποιοτικής ανεπάρκειας αυτών των προϊόντων. Αν όλη αυτή η φασαρία γίνεται για να γίνουν πιο ανταγωνιστικά τα προϊόντα μας στη διεθνή αγορά, ας ζητήσουν οι κύριοι αυτοί , αν μπορούν , τη μείωση του ποσοστού κέρδους των εργοδοτών, τη μείωση των τραπεζικών επιτοκίων στη χρηματοδότηση της παραγωγής, τη μείωση των τιμών των πρώτων υλών κάτι που συνεπάγεται τη μείωση δασμών και φόρων και τότε όλα μπορούν να τρέξουν πιο γοργά , η παραγωγή να αυξηθεί, η ανεργία να μειωθεί, η αγορά να ξαναζωντανέψει (που τώρα βρίσκεται σε βαθύ λήθαργο ) και το Δημόσιο Ταμείο να γεμίσει χρήμα από τους σχετικούς φόρους (όχι λόγω αυξήσεων τους αλλά λόγω μεγαλυτέρας κινήσεως της αγοράς) δίνοντάς του δύναμη να εξοφλήσει άνετα τα τόσο απερίσκεπτα δάνεια με τα οποία το φόρτωσαν, οι χωρίς χαρακτηρισμό, ταγοί μας .

Εάν εφαρμοσθούν οι περικοπές που ζητά η Τρόικα , σαφέστατα το αποτέλεσμα θα είναι τελείως αντίθετο απ’ το επιδιωκόμενο, κάτι που ήδη το βιώνουμε και που θα πολλαπλασιαστεί αν επιβληθούν και οι νέες πρόσθετες απαιτήσεις τους.

Αυτές τις απλές σκέψεις ενός απλού ανθρώπου δεν μπορώ να δεχθώ ότι δεν θα μπορούσε να τις κάνει οποιοσδήποτε απ’ όλους αυτούς τους ειδικούς ,ξένους και δικούς μας , οικονομολόγους . Το ότι ακολουθούν την τελείως αντίθετη πολιτική , μόνον δύο εξηγήσεις μπορεί να έχει : ή ότι είναι πνευματικά ανίκανοι, κάτι που αποκλείεται , ή είναι καλά μελετημένοι στο πως να οδηγήσουν τη Χώρα μας σε πλήρη κατάπτωση και κατ’ ανάγκην σε πλήρη υποδούλωση στις βλέψεις των αφεντικών των ! Αυτή η δεύτερη εκδοχή έχει αρχίσει να γίνεται κάθε μέρα και πιο ορατή από όλους μας, εκτός από τους Ταγούς μας , φοβάμαι ! Αυτοί φαίνεται έχουν θαμπωθεί από τις αρχικές υποσχέσεις και τα δις που μας προσέφεραν απλόχερα οι φίλοι μας, ιδίως οι Γερμανοί και τα πολύ περισσότερα που λένε ότι μπορούν να μας δώσουν (υπό όρους βέβαια εξευτελιστικούς για τη Χώρα μας ) και δεν μπορούν να δουν τι μας επιφυλάσσει αυτή τους η γαλαντομία . Με άλλα λόγια την «πάτησαν» σαν το ποντίκι της παροιμίας που « είδε το τυρί αλλά τη φάκα δεν την είδε !»

Ίσως και επειδή όλοι οι σημερινοί εν δράσει πολιτικοί μας είναι «μεταπολεμικοί» να μην έχουν ποτέ ακούσει το περίφημο σχέδιο του αειμνήστου Αδόλφου , που ονειρευότανε η Ελλάδα να γίνει το μπαλκόνι της Γερμανίας στη Μεσόγειο , όπου οι εκλεκτοί της Αρίας φυλής θα απολάμβαναν τις διακοπές τους σε ένα ωραίο και φθηνό περιβάλλον με πρόθυμο και υπάκουο προσωπικό . Αυτό το σχέδιο , πολύ φοβάμαι ότι προσπαθεί να πραγματώσει κι ο σημερινός θηλυκός Αδόλφος της Γερμανίας. Τουλάχιστον αυτό δείχνουν όλες οι μέχρι σήμερα κινήσεις της

.

Βέβαια φταίξαμε κι εμείς , δηλαδή οι Ταγοί μας (κρίμα στον χαρακτηρισμό Ταγοί ) που τουλάχιστον απ’ το 80 δεν πρόσεξαν και δεν έκαναν τίποτα για το ότι ενώ βγάζαμε πέντε ξοδεύαμε σαν Κράτος δέκα , με αποτέλεσμα να το έχουν ρίξει στα δανεικά και να έχουν δημιουργήσει ένα μεγάλο χρέος που οι χειρισμοί και η επιπολαιότητα (για να μην πω εσκεμμένη επιμέλεια) των τελευταίων υπευθύνων , πρωθυπουργού και υπουργού των οικονομικών, το έχουν μετατρέψει σε βρόγχο που απειλεί να πνίξει την Ελλάδα .Τώρα λοιπόν που το χρέος αυτό μεγάλωσε και που οι φίλοι μας οι δανειστές μας, παρά τα λεγόμενά τους, με χαρά το βλέπουν να μεγαλώνει , γιατί όσο πιο μεγάλο τόσο περισσότερο τους βολεύει , ήρθε η ώρα να το ζητούν πίσω . Αλλά με ποιο τρόπο; Τώρα άρχισαν να δείχνουν τις πραγματικές προθέσεις τους . Τώρα έπεσε η μάσκες του καλού Σαμαρείτη,που θέλανε να υποδύονται και άρχισαν οι πιέσεις και οι απειλές . Για να σιγουρευτούν δε ότι θα είμαστε υπάκουα παιδιά μας φόρτωσαν τη Τρόικα, το κύριο Ραϊχενμπάχ, κάποιους άλλους , καλοπροαίρετους επιτηρητάς και τέλος , αυτός ο περίεργος αντικαγκελάριος της Γερμανίας , πρότεινε να μας βάλουν και έναν δικό τους επίτροπο ,δηλαδή έναν «συγκυβερνήτη»(!!!), ώστε να ολοκληρωθεί πλήρως η υποταγή μας. Νέα Γερμανική κατοχή , χωρίς όπλα αλλά με συνεργάτες τα δικά μας ξεφτέρια που δεν τολμούν να σηκώσουν κεφάλι και να τους πουν « STOP ! Φτάνει μέχρις εδώ ! Θέλετε τα λεφτά σας . Μάλιστα , θα τα έχετε , αλλά το πως , θα το βρούμε εμείς ! Δεν δεχόμαστε να ανακατεύεστε στα εσωτερικά μας και να μας υποδεικνύετε από που θα τα βρούμε ! Αυτό που δεν μπορούμε να δεχτούμε , ότι κι αν χρωστούμε , είναι να σας έχουμε στο σβέρκο μας σαν αφεντικά !! Έτσι που το πάτε , αν πτωχεύσουμε , θα χάσετε και εσείς στο σύνολο ότι έχετε λαμβάνειν . (Ου κ’αν λάβεις παρά του μη έχοντος) Ελάτε λοιπόν να βρούμε μια λύση χωρίς εκβιασμούς και απειλές , αλλά με υπομονή λογική και αλληλοσεβασμό , ώστε να μπορέσουμε ενισχύοντας τη παραγωγή και παραγωγικότητα της χώρας μας, να σας εξοφλήσουμε .» .

Γιατί δεν το κάνουν αυτό; Γιατί δεν μιλάνε; Γιατί τόσος ραγιαδισμός; Κι από πάνω γιατί τόσο ζόρισμα στον Ελληνικό Λαό; Δεν ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ !! Δεν μπορούμε να δεχθούμε δυο συμφορές : και ΦΤΩΧΙΑ και ΣΚΛΑΒΙΑ !!

Είμαι βέβαιος ότι αν βρεθεί ένας Έλληνας , π ρ α γ μ α τ ι κ ό ς ΗΓΕΤΗΣ αλλά και πραγματικός ΑΝΔΡΑΣ και πει στο Λαό μας: « Ακούστε με ! Χρωστάμε τόσα και σε τόσα χρόνια πρέπει να τα πληρώσουμε πίσω με τόσους τόκους. Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει όλοι να ζοριστούμε, να δουλέψουμε σκληρά , να ξεχάσουμε τις πολυτέλειες και τα αυτοκίνητά μας , να τρώμε εν ανάγκη όπως λένε ,ψωμί κι ελιά , ΟΛΟΙ ΜΑΣ μηδ’ ενός εξαιρουμένου , για να εξοικονομήσουμε αυτά τα λεφτά , για να μην γίνουμε ποτέ σκλάβοι και υποτελείς!» Εεεεεε, τότε είμαι πιο πολύ από σίγουρος ότι , όταν αυτός ο ταλαιπωρημένος αλλά περήφανος Λαός ακούσει τέτοιες «σταράτες αλήθειες» δεν θα βρεθεί ούτε ένας να αντιδράσει αρνητικά . Όλοι θα κάνουμε τις πιο μεγάλες θυσίες που μπορούμε να κάνουμε , όπως τότε στη κατοχή που οι θυσίες έφταναν μέχρι το χάσιμο της ζωής για χάρη της Πατρίδας μας . Τότε και μόνον έτσι θα απαλλάξουμε τη Πατρίδα μας απ’ το βραχνά αυτόν του χρέους και απ’ τους επίδοξους γαντοφορεμένους ξένους κατακτητές μας αλλά κι από τους δικούς μας ανίκανους κηφήνες που βλέπουν μόνο το ατομικό και κομματικό τους κέρδος , τυλιγμένοι ο καθένας τους στα χρωματιστά κουρέλια των κομμάτων τους!

Τότε μόνον θα είμαστε άξιοι να λεγόμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ, απόγονοι μιας Σαλαμίνας, ενός Μαραθώνα και των ενδόξων Θερμοπυλών.




Θ.Σ.Μεσσηνέζης

Αθήνα.-29/01/2012

Η ΜΑΓΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

‎1. Κοιτάζεται το κόκκινο σημείο στη μύτη του κοριτσιού για 30 δευτερόλεπτα
2. Γυρίστε τα μάτια σας προς τον τοίχο / οροφή ή κάπου αλλού σε μια επίπεδη επιφάνεια
3.Ανοιγοκλείνεται τα μάτια σας συνέχεια & γρήγορα κοιτώντας το τοίχο η ταβάνι ..!

Μια ΕΛΕΝΗ μια ΘΑΛΑΣΣΑ

Δανεισμένο ή "κλεμμένο" από το ιστολόγιο του φίλου Στρατή Δουκάκη

(ΜΗΘΥΜΝΑΙΟΣ ... http://mithymnaios.blogspot.com)

Στίχοι και μουσική Μυτιληνιών δημιουργών

Πώς θα "αυτοκτονήσετε" την πεθερά σας !

MARINA VALIERI

Marina Valieri from digaPictures on Vimeo.

Η Μαρίνα της Γέρας.
Τη θυμάμαι από μικρό παιδί. Ήταν η δασκάλα των αγγλικών που έμενε στο μαχαλά πίσω από τον Ταξιάρχη. Καθημερινά τα καλοκαίρια μου, εδώ και πενήντα περίπου χρόνια τη συναντώ κι ένα χαμόγελο σκάει στα χείλη μου. Ποτέ δεν την έχω χαιρετήσει. Δεν είναι που δεν την συμπαθώ, δεν είναι που δεν την εκτιμώ, κάθε άλλο. Να 'ναι που φοβάμαι μην χάσω τη μαγεία της συνάντησης; Ίσως.

Είναι για μένα ένας άνθρωπος γλυκός, ένας άνθρωπος απλός, όπως θέλω να είναι τα σύμβολα. Κι η Μαρίνα είναι ένα σύμβολο για τη Γέρα. Όχι τα ξιπασμένα σύμβολα της δήθεν αρχοντιάς. Η Μαρίνα είναι το πικραμύγδαλο της φύσης που ανθίζει με το ανθρώπινο χαμόγελο.
Μια ζωή τη θυμάμαι με βήμα γοργό να περιδιαβαίνει τα σοκάκια του χωριού. Σκέφτομαι πως κι αν πληγώσαμε τη φύση, κι αν ακόμη τη στεγνώσαμε απ΄ την πρασινάδα και τα νερά, κείνη δεν μας παρατά και στέλνει τα αγαθά της ξωτικά να μας συντροφεύουν.
Είναι η Μαρίνα των ξωκλησιών,των λιόδεντρων, η Μαρίνα που περπατά δίπλα στα κύματα και το γείσο απ΄ το πλατύγυρο καπέλο της ίσα που να σηκώνεται από το κολπίσιο αεράκι .
Δεν είναι τυχαίο Μαρίνα μου που είσαι γειτόνισσα του Ταξιάρχη.
Μαρίνες θέλει να σεργιανούν έξω απ' την εκκλησία του, έξω απ' τη γειτονιά του ο Ασώματος.

Στρατής Γιαννίκος

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ - ΠΑΙΔΕΙΑ

ΤΟ ΛΕΜΟΝΙ

Μέρες είχα να δω και ν' ακούσω κάτι το αισιόδοξο.
Μέρες να δω κάτι το παρήγορο.
Ώσπου σήμερα βρήκα στη λεμονιά μας ένα τεράστιο λεμόνι.
Μου ήρθαν, στο νου οι στίχοι του Ελύτη.

"Τις ιδέες μου όλες ενησιώτισα,

στη συνείδησή μου έσταξα λεμόνι"

Πόσα λεμόνια χρειαζόμαστε για να καθαρίσουμε από τη σήψη;
Πόσα τέτοια λεμόνια χρειάζονται για να ξεβρωμίσει η χώρα μας;
Πόσα τέτοια λεμόνια χρειάζονται οι πολιτικοί μας για να ξεβρωμίσουν τη συνείδησή τους;


.....................
Όσο για τις λεμονόκουπες, αυτό είναι άλλη ιστορία.

Πώς διαβάζεις χωρίς κόπο μιαν εφημερίδα ;