O "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Πάνω που είπα ότι τέλος πια με τον "ΚΑΚΟΚΡΑΤΗ" , δεν άντεξα όταν διάβασα ένα άρθρο του Χρήστου Κάτσικα στο alfavita. Πράγματα που έχουν επισημανθεί στο πρόσφατο παρελθόν, που κάποιοι είχαμε την ελπίδα ότι είναι μόνο προθέσεις και με τίποτα δεν θα τολμούσε η πολιτική ηγεσία να τα υλοποιήσει , τώρα τα βλέπουμε να είναι προ των πυλών.

Annivas ante portas. H ΠΑΙΔΕΙΑ περνάει στην κακόμοιρη ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ και από εκεί στις ορέξεις του Ιδιωτικού Κεφαλαίου. Η ανισότητα στις ευκαιρίες θα παγιωθεί. Το ρουσφέτι θα θριαμβεύσει. Ο δασκαλάκος υποχείριο των εκάστοτε κρατούντων, θα σέρνεται πίσω από τον κάθε δημαρχίσκο. Έναν δήμαρχο που δεν θα έχει πια στενή σχέση με την τοπική κοινωνία , μιας και ο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" - "ΚΑΚΟΚΡΑΤΗΣ" ως νέος μεγαλοεργολάβος θα γκρεμίζει , θα γκρεμίζει , θα γκρεμίζει .... για να χτίσει τις ΤΕΡΑΤΩΔΕΙΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΕΣ του. Θυσία όλα στο βωμό του κέρδους.
Όσοι δεν γνωρίζουν είναι ευτυχείς, όσοι γνωρίζουν κι αντιδρούν τουλάχιστον σώζουν τη συνείδησή τους, όσοι γνωρίζουν και κωφεύουν στο τέλος θα αισθάνονται όπως οι φίλοι του Αχαιού προδότη Καλλικράτη όταν επισκέπτονταν τα λουτρά της Σικυώνας και της Κορίνθου (δες παλιότερη ανάρτηση). Μα τότε θα είναι πολύ αργά. Εμείς πάντως στην ίδια στέρνα δεν θα μπούμε.

Δεν ξέρω πώς ... μα μού ήρθαν στο νου τα λόγια του Καζαντζάκη

από το "Ταξιδεύοντας στην Ισπανία" :

Η ζωή ... Είναι πάλη. Φάε με ή θα σς φάω. Είναι τίγρη που δοκίμασε το ανθρώπινο κρέας, το βρήκε νόστιμο πολύ και πια δεν το αποχορταίνει, μπαίνει μέσα στα χωριά και στις πολιτείες , κι όπου βρει άνθρωπο τον αρπάζει. Νοστιμότερο κρέας δεν υπάρχει.

καθώς και τα λόγια του Ελύτη από τη "Μαρία Νεφέλη":

" Όπου ακούς τάξη , ανθρώπινο κρέας μυρίζει"

ΣΤΡΑΤΗΣ ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ

Για πληρέστερη ενημέρωσή σας , ακολουθεί αναδημοσίευση άρθρου του Χρήστου Κάτσικα που αναρτήθηκε στον διαδικτυακό χώρο ΑΛΦΑΒΗΤΑ.

Πρόσληψη εκπαιδευτικών αλά καρτ …από τον Καλλικράτη !

Του Χρήστου Κάτσικα
Από το Άλφα-Βήτα

Αποκαλυπτική για τις προθέσεις της κυβέρνησης σε σχέση με το σύστημα προσλήψεων των εκπαιδευτικών ήταν η χτεσινή επίσκεψη του υφυπουργού Παιδείας Γ. Πανάρετου στη Θεσσαλονίκη, στη διάρκεια της οποίας εγκαινίασε πέντε σχολεία.

Ο Υφυπουργός Παιδείας δήλωσε ότι θα προκηρύσσονται οι θέσεις από τα σχολεία, στα οποία θα υποβάλλονται αιτήσεις από τους ενδιαφερόμενους και θα γίνεται η επιλογή με αντικει

μενικά κριτήρια. Εάν, για παράδειγμα, προκύψει μία θέση σε σχολείο του Βύρωνα, θα μπορεί ο καθηγητής να καταθέσει αίτηση για να εργαστεί στο συγκεκριμένο σχολείο. Ο Πανάρετος μίλησε για «πιστοποιημένους» καθηγητές - αφού θα προηγείται η επιλογή τους σε κεντρικό επίπεδο - οι οποίοι θα οφείλουν να παραμείνουν στο συγκεκριμένο σχολείο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

«Μίλησα για την προκήρυξη θέσεων σε κενά των σχολείων, ώστε οι δάσκαλοι και οι καθηγητές να πηγαίνουν να δουλέψουν σε συγκεκριμένο σχολείο και όχι να

πηγαίνουν στην κεντρική διοίκηση και μετά να μετακινούνται», δήλωσε ο κ. Πανάρετος μετά τη συνάντηση, αναφερόμενος στον αρχικό διορισμό των εκπαιδευτικών. «Στη συνέχεια, οι μετακινήσεις θα πρέπει να γίνονται ανάλογα με τις ανάγκες των σχολείων»

Είναι φανερό ότι οι σχεδιασμοί αυτοί του Υπουργείου Παιδείας συνδέονται άμεσα και σαφώς με το προωθούμενο σχέδιο «Καλλικράτης» που εκτός των άλλων, επιχειρεί να περάσει τα σχολεία στους δήμους.

Τέσσερα σημεία - κλειδιά: Οι αλλαγές που σχεδιάζονται από την

ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για το νέο σύστημα προσλήψεων συνοψίζονται σε τέσσερα σημεία-κλειδιά, όπως προκύπτει από το κείμενο που δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση τον περασμένο Νοέμβριο:

-Για κάθε εκπαιδευτικό που επιτυγχάνει στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ θα προσμετράται για το διορισμό του και η προϋπηρεσία του.

-Θα υπάρξει μεταβατική περίοδος κατά την οποία θα εξακολουθήσουν να ισχύουν οι υφιστάμενοι πίνακες διοριστέων με την αντίστοιχη προϋπηρεσία. Οι πίνακες αυτοί θα σταματήσουν να τροφοδοτούνται με νέες προϋπηρεσίες μετά τον Ιούλιο του 2010.

-Οι προσλήψεις θα γίνονται από το υπουργείο Παιδείας, αλλά με σαφή προσδιορισμό του τόπου διορισμού. Η πρόσληψη, δηλαδή, θα γίνεται σε επίπεδο αρμόδιας διεύθυνσης ή περιοχής αυτής ή σχολείου. Ο χρόνος υπηρεσίας στον τόπο του πρώτο διορισμού θα πρέπει να είναι εξαρχής προσδιορισμένος και μέσα αό το διάλογο θα εξεταστεί πώς μπορεί να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή παραμονή στο συγκεκριμένο σχολείο. Προτείνεται η τριετία.

-Η προβλεπόμενη από το νόμο διετής δοκιμαστική περίοδος των νεοδιοριζομένων, πριν από τη μονιμοποίησή τους, θα αξιοποιηθεί για την επιμόρφωσή τους με στόχο την καλύτερη άσκηση των καθηκόντων τους και την περαιτέρω ανάπτυξη των ικανοτήτων τους, προκειμένου να μπορούν να ανταποκριθούν στο έργο και τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν.

Η ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ

Είναι προφανές ότι πίσω από τα μισόλογα για την πρόσληψη εκπαιδευτικών… αλά καρτ, πίσω από τις προοιωνιζόμενες αλλαγές στο σύστημα πρόσληψης υπάρχει ένας σχεδιασμός για τη δραστική μείωση των μόνιμων διορισμών και την εξαφάνιση από το εκπαιδευτικό τοπίο των χιλιάδων αδιόριστων εκπαιδευτικών που συνωστίζονται κάθε χρόνο στις λίστες του Υπουργείου Παιδείας.

Γράψαμε πριν από λίγο καιρό ότι «η στοχοποίηση των εκπαιδευτικών αποτελεί τμήμα ενός σχε

δίου με πολλές άκρες. Μιλήσαμε για μια από αυτές. Έχουμε και άλλες: Την πρόσληψη σε επίπεδο σχολείου (βλέπε αποκέντρωση/περιφερειοποίηση της εκπαίδευσης ή αλλιώς τα σχολεία στους δήμους) κι άντε μετά να βρούμε λογαριασμό. Άλλη; Ο δόκιμος εκπαιδευτικός: Δηλαδή εξετάσεις από τα σπάργανα μέχρι τα σάβανα (να τελειώσω το Λύκειο, να μπω στο Πανεπιστήμιο, να πάρω πτυχίο, να περάσω τις εξετάσεις στο ΑΣΕΠ, να μου βάλει σφραγίδα καταλληλότητας ο προϊστάμενος και τράβα κορδέλα). Για ένα κομμάτι ψωμί…»

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ / ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Ο Καλλικράτης απειλεί τα σχολεία

Σταθερός στόχος της νέας ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας παραμένει η λεγόμενη αποκέντρωση της εκπαίδευσης, με λίγα λόγια το πέρασμα των σχολείων στους δήμους.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα πληθαίνουν οι πρωτοβουλίες της νέας πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας που έρχονται ακριβώς να εξυπηρετήσουν αυτό το στόχο. Έτσι στις 5/11/2009 μετά τη συνάντηση με την ΚΕΔΚΕ η Αννα Διαμαντοπούλου δήλωσε ότι υπάρχουν «μείζονα ζητήματα που αφορούν το ρόλο των δημάρχων στη χωροθέτηση των σχολείων, στη σχολική στέγη, στη λειτουργία του σχολείου. Αυτά αφορούν τη μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας στην οποία η αυτοδιοίκηση και στο χώρο της εκπαίδευσης θα πρέπει να παίξει ένα πολύ σημαντικό ρόλο». Απ' τις δηλώσεις του προέδρου της ΚΕΔΚΕ, Νικήτα Κακλαμάνη, φάνηκε η συμφωνία, αφού διαπιστώθηκε ότι «επί της αρχής υπάρχει ταυτότητα απόψεων για το ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης τόσο στην προσχολική όσο και στην σχολική εκπαίδευση».

Παράλληλα να τι γράφει ο υφυπουργός Παιδείας κ. Γιάννης Πανάρετος στην ιστοσελίδα του στις 5/11/2009:

«Η αποκέντρωση της εκπαίδευσης, η τοπική αυτοδιοίκηση και οι εκπαιδευτικοί

Μια από τις δυσκολίες για την αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος είναι η ανησυχία των εκπαιδευτικών. Ανησυχία που εδράζεται σε φόβους για αυθαιρεσίες. (Αναφέρομαι μόνο στις καλοπροαίρετες ανησυχίες) Έχω πάρει μέρος σε δημόσιες συζητήσεις όπου η αντιπαράθεση μεταξύ δημάρχων και συνδικαλιστών εκπαιδευτικών, ακόμα και των ιδίων πολιτικών πεποιθήσεων, μυρίζει μπαρούτι. Αν δεν μπορέσουμε να διασκεδάσουμε αυτούς τους φόβους δεν θα είναι εύκολο να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα. Για να γίνει αυτό πρέπει να τεθούν οι βάσεις ενός ειλικρινούς διαλόγου…».

Στο Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς 2007 – 2013 (ΕΣΠΑ – Δ΄ ΚΠΑ) στον τομέα εκπαίδευση στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» ο 1ο στρατηγικός στόχος περιλαμβάνει την «αναμόρφωση, εκσυγχρονισμό και αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος».

Το Φεβρουάριο του 2009, στο επίσημο κείμενο «Ένα ανοικτό σχολείο που βλέπει στο µέλλον» το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει συνοπτικά τις θέσεις του για την παιδεία. Ανάμεσα σε άλλα προτείνει «Οικοδοµούµε µια δυναµική εκπαιδευτική µονάδα, µε ευελιξία, λόγο και ευθύνη στη διαχείριση πόρων και την οργάνωση της µάθησης».

Το Σεπτέμβριο του 2005 το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει τα «Συμπεράσματα Πολιτικού Συμβουλίου - Συζήτηση για την Παιδεία». Το ΠΑΣΟΚ κάνει λόγο για πέντε βασικούς άμεσους στόχους της εκπαιδευτικής του πολιτικής:

«Οι πέντε βασικοί άμεσοι στόχοι της πολιτικής μας:

Πρώτος στόχος: Να θέσουμε τέλος στο κρατικιστικό συγκεντρωτικό εκπαιδευτικό σύστημα, που στηρίζεται στο δόγμα: Η Μητροπόλεως αποφασίζει και οι εκπαιδευτικές μονάδες

εκτελούν. Στα πλαίσια αυτά:

·Το κράτος διατηρεί μόνο το γενικό πλαίσιο εκπαιδευτικής πολιτικής. Αποφασίζει για τον κορμό του προγράμματος διδασκαλίας αναμορφώνοντας την διδακτέα ύλη, αφαιρώντας περιττά θέματα και επαναλήψεις.

·Η περιφέρεια στηρίζει τη σύνδεση της εκπαίδευσης με την κοινωνία, την οικονομία και την απασχόληση. Καθορίζει ειδικές εκπαιδευτικές ζώνες (μετανάστες, τσιγγάνοι, μεγάλη μαθητική διαρροή, ειδικές κατηγορίες). Οργανώνει (σε συνεργασία με Πανεπιστήμια, ΤΕΙ) επιμόρφωση ενηλίκων και εκπαιδευτικών. Προσλαμβάνει τους εκπαιδευτικούς. Για όλα αυτά συγκροτεί Ειδικά Εκπαιδευτικά Συμβούλια που απαρτίζονται από εκπαιδευτικούς, εκλεγμένους με καθολική ψηφοφορία, εκπροσώπους των γονέων και των μαθητών (οι τελευταίοι μόνο στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση), εκλεγμένους εκπροσώπους των παραγωγικών και κοινωνικών φορέων, εκπροσώπου του Υπουργείου. Τα Ειδικά Εκπαιδευτικά Συμβούλια μετά από κοινωνική διαβούλευση καθορίζουν μέρος του προγράμματος σπουδών, επιλέγουν και αξιολογούν το εκπαιδευτικό υλικό. Είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη των διαδικασιών κοινωνικής λογοδοσίας.

·Το σχολικό συμβούλιο επιλέγει βοηθητικό διδακτικό και διοικητικό προσωπικό. Χρηματοδοτεί τη σχολική ζωή με εξασφάλιση και πρόσθετων πόρωv».

Μάλιστα στη συνέντευξη Τύπου παρουσίασης των «Προτάσεων του ΠΑΣΟΚ για την Εκπαίδευση» η οποία δόθηκε από τους Μαρία Δαμανάκη, υπεύθυνη Παιδείας και Πολιτισμού στο ΠΣ του κόμματος, Συλβάνα Ράπτη, γραμματέα του Τομέα Παιδείας και Πολιτισμού και Ανδρέα Λοβέρδο, συντονιστή Μορφωτικών Υποθέσεων της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ έγινε η παρακάτω δήλωση από την κ. Μαρία Δαμανάκη:

«Το υπουργείο Παιδείας κρατά μόνο τον απολύτως κεντρικό επιτελικό σχεδιασμό και όλα περνούν στον δήμο, την περιφέρεια και τα σχολικά συμβούλια» ανέφερε η κ. Δαμανάκη διευκρινίζοντας ότι το «όλα» σημαίνει «οι διορισμοί των εκπαιδευτικών, η επεξεργασία του εκπαιδευτικού προγράμματος, οι διορισμοί του πολιτικού προσωπικού»… «Το σχολείο συνδιοικείται ουσιαστικά και από την τοπική κοινωνία, τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους που αναλαμβάνουν και την ευθύνη και το δικαίωμα να κρίνουν την ποιότητά του», είπε η κ. Δαμανάκη, προσθέτοντας ότι «αν αυτή η τομή πετύχει αυτή θα είναι η πραγματική επανάσταση στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας».

Είναι φανερό ότι μέσα από την επιχείρηση «αποκέντρωση της εκπαίδευσης» προωθείται η μεταφορά της ευθύνης και του κόστους στη λαϊκή οικογένεια, η διευκόλυνση της εισόδου του κεφαλαίου στην εκπαίδευση και η ένταση της ταξικής διαφοροποίησης. Με λίγα λόγια ανοίγουν οι πόρτες και τα παράθυρα για να κυριαρχήσει ο άνεμος της ιδιωτικοποίησης και να δυναμώσουν οι ρίζες του ευέλικτου σχολείου της αγοράς

Συγκεκριμένα επιδιώκεται:

1. Η καθήλωση των κρατικών δαπανών για την εκπαίδευση και τη μετάθεση του κόστους λειτουργίας των σχολικών μονάδων στους δήμους και ουσιαστικά στους εργαζόμενους, με την επιβολή τοπικής φορολογίας.

Με άλλα λόγια, η χρηματοδότηση κάθε σχολικής μονάδας θα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις οικονομικές δυνατότητες κάθε δήμου. Οι δήμοι με τη σειρά τους θα μεταθέτουν την οικονομική επιβάρυνση στους πολίτες είτε επιβάλλοντας δίδακτρα είτε άλλες εισφορές ή φόρους. Αν δεν μπορούν να ανταποκριθούν, τότε τα σχολεία θα υπολειτουργούν ή θα αναγκαστούν να δεχτούν τις «ευεργεσίες» των «χορηγών».

Πρέπει να γίνει σαφές: Ο βασικός της σκοπός είναι η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης προς τα σχολεία, η πρόσδεση των αναλυτικών προγραμμάτων στις ανάγκες των επιχειρήσεων και η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Οι προσλήψεις διευθυντών των σχολείων και εκπαιδευτικών στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. γίνεται από τους δήμους, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου η Τοπική Αυτοδιοίκηση παραπαίει ανάμεσα στην υποχρηματοδότηση, την κακοδιαχείριση των πόρων και το ρουσφέτι. Το να πάρουν τα σχολεία οι δήμοι θα είναι μια πραγματικότητα που θα ξεπερνά ακόμη και το χειρότερο σενάριο μιας ταινίας που θα είχε ως θέμα τον εξευτελισμό των εκπαιδευτικών. Και δε χρειάζεται να πάμε μακριά. Ας μείνουμε στα καθ’ ημάς και στην ιστορία μας. Ας θυμηθούμε ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ήταν αποκεντρωμένο στη συγκρότηση του. Τα δημοτικά σχολεία πήραν το όνομα τους από τους Δήμους που είχαν την ευθύνη της ίδρυσης και της λειτουργίας τους. Όμως, αυτός ο τοπικός χαρακτήρας του σχολείου σε συνδυασμό με την συνολική οικονομική και πολιτική κατάσταση του ελληνικού καπιταλισμού έκανε το δάσκαλο τον «κακομοίρη» της κοινωνίας, μια αξιολύπητη φιγούρα που περιπλανιόταν από χωριό σε χωριό εκλιπαρώντας τους τοπικούς άρχοντες να τον προσλάβουν στο σχολείο με μισθό πείνας. Είναι χαρακτηριστικά τα όσα γράφει ο παιδαγωγός Παναγιώτης Οικονόμου στα τέλη του περασμένου αιώνα όταν πήγε να εποπτεύσει τα «αποκεντρωμένα» σχολεία της ελληνικής επικράτειας: «Φρίκη με κατέλαβε ότε εν έτει 1885 διωρίσθην γενικός δ/ντης δημοτικής εκπαιδεύσεως, εν τω υπουργείω Παιδείας. Ουδείς δημοδιδάσκαλος ήτο εν ασφαλεία. Ο βουλευτής, ο κομματάρχης, ο παντοπώλης, ηδύνατο να τον μεταθέσουν, να τον παύσουν...Ένας βουλευτής είχεν είπει: Και τι βουλευτής είμαι εγώ, όταν δεν δύναμαι να παύσω ούτε ένα δημοδιδάσκαλον;».

2. Μέσα από την αποκεντρωμένη λειτουργία της εκπαίδευσης επιχειρείται να σπάσει ο όποιος ενιαίος χαρακτήρας της παρεχόμενης εκπαίδευσης έχει απομείνει καθώς η καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου συνδέεται με ένα νήμα με τη λειτουργία μιας εκπαίδευσης ευέλικτης, διαφοροποιημένης και ανταγωνιστικής.

H ανάθεση μεγάλου μέρους της ευθύνης για τη χρηματοδότηση, τη λειτουργία, τους προσανατολισμούς κάθε εκπαιδευτικού ιδρύματος στο εκπαιδευτικό προσωπικό, τους εκπαιδευόμενους, τους γονείς, την «τοπική κοινωνία» και τους «παραγωγικούς φορείς» (δηλαδή τις επιχειρήσεις), είναι φανερό ότι καλλιεργεί την τάση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να υποχωρήσουν στις απαιτήσεις των «πελατών», αφού η συντήρηση ή η ανάπτυξή τους εξαρτώνται άμεσα από τη «ζήτηση» των εκπαιδευτικών «προϊόντων» τους. Τα «αποκεντρωμένα» σχολεία για παράδειγμα θα παραμερίζουν πιο εύκολα τη γενική μόρφωση σε όφελος των δεξιοτήτων που ζητά η αγορά, για να γίνονται πιο προσφιλή στις επιχειρήσεις εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη χρηματοδότηση. Η παιδαγωγική και η διδακτική, οφείλουν να υποταχθούν σε μια νέα αντίληψη που έχει σχέση περισσότερο με την επιχειρηματική λογική αφού το σχολείο θα λειτουργεί κριτήριο την εξεύρεση κονδυλίων και να προσαρμόζει τη λειτουργία του σ΄ αυτή την προοπτική. Είναι σαφές ότι οι Δήμοι θα αναζητήσουν πόρους από ιδιωτικές επιχειρήσεις - χορηγούς, από νέους δημοτικούς φόρους και από εισφορές γονέων καθώς η τοπική αυτοδιοίκηση έχει τη δυνατότητα να καθορίσει ανταποδοτικά τέλη για τη λειτουργία των σχολείων της περιοχής της. Αυτή, βεβαίως είναι μια μέθοδος μετακύλησης του κόστους λειτουργίας του σχολείου για μια ακόμη φορά στον οικογενειακό προϋπολογισμό ο οποίος ήδη στενάζει.

Είναι φανερό, ότι κάτω από το βάρος των λειτουργικών εξόδων, που βέβαια και σήμερα υπάρχουν, οι διάφοροι «τοπικοί παράγοντες» θα οδηγήσουν ένα μεγάλο αριθμό σχολικών μονάδων σε αφανισμό. Θα επιχειρείται η συγκέντρωση των μαθητών σε όσο το δυνατό πιο μεγάλα τμήματα, ενώ σε κάποια φάση όταν ο κίνδυνος του κλεισίματος των σχολείων αυτών θα είναι εμφανής, θα επιβάλλονται και τα λεγόμενα ανταποδοτικά τέλη, σαν αναγκαία προϋπόθεση για τη λειτουργία τους

Κρυφή Παναγιά

Κρυφή Παναγιά

Πελαγίσια μου αύρα

Ακρογιάλια κρυφά

Ποια σπηλιά, νά ’κρυψε

την Παναγιά μας

Στα ράχτα της Μελίντας,

Να γεννά

Τα πολυπλόκαμα

Κορώνες του βυθού

Βασιλικούς αστερίσκους

Στα απύθμενα της θάλασσας ;

Κορίτσια με Πράσινα

Της ελιάς φουστάνια

Ορμάνε στα Νερά

Κοχλάζει η θάλασσα

Ανάβουνε σπηλιές

Κόκκινα της φωτιάς ,τα βράχια

Τα κύματα υποκλίνονται

Στη Μάνα ,την Κρυφή

Την Παναγιά

Στρατής Γιαννίκος

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΓΙΑ ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ

Οι άλλ’ είνι απόξου !!!

Αρχίζω ανάποδα , πάω πολύ πίσω ,μα δε γίνεται αλλιώς. Μεταξύ 1880 -1920 ήταν που αναπτύσσεται ραγδαία οικονομικά η Λέσβος επενδύοντας στον βιομηχανικό και εμπορικό τομέα. Το κλείσιμο των αγορών της ανατολής, μετά το 1922 έχει επίπτωση και στην οικονομία του νησιού. Η Λέσβος «συντηρεί» την οικονομία της στο «Μεσοπόλεμο» χάρις στην είσοδο φθηνού και εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού (πρόσφυγες) και από το «απόθεμα» των προηγούμενων δεκαετιών. Μετά τον εμφύλιο οι αρχοντάδες μαζεύουν τα υπόλοιπα τους και την «κάνουν». Άντε να αφήσουν στο νησί κανένα αρχοντικό για να θυμούνται τις παλιές δόξες και να ξεκαλοκαιριάσουν στις διακοπές.

Στην Γέρα την εποχή της ακμής, αλλά και αργότερα, κυριαρχεί ολοκληρωτικά θα λέγαμε ο Παπάδος, αν και κατέχει το μισό από την εκμετάλλευση των γεωργικών εκτάσεων σε σχέση με τον Σκόπελο. Το κεφάλαιό του σκέφτεται πιο έξυπνα. Είναι ανοιχτός, δημιουργεί σχέσεις υποτακτικών, επενδύει στην παιδεία κι όσο κι ας μην φαίνεται είναι εκείνος που καλλιεργεί τις αντιθέσεις μεταξύ των χωριών. Οι άρχοντες κάνουν ότι λυπούνται για τις αντιθέσεις , λένε ότι επιθυμούν να μην υπάρχουν, όμως κρυφά πίσω από τις κουρτίνες τους, τρίβουν τα χέρια τους και γελούν . Ο απλός κόσμος βαυκαλίζεται ν΄ ανήκει σ’ ένα αρχοντοχώρι. Είκοσι χρόνια μάλωναν οι Γεραγώτες που θα γίνει το νέο Γυμνάσιο. Ο Παπάδος δε μιλούσε , το έπαιζε ανώτερος ,άφηνε τα χωριά να μαλώνουν μεταξύ τους, γιατί ήξερε ότι και να γινόταν το γυμνάσιο και κάθε νέα δημόσια υπηρεσία θα χτιζόταν ή μέσα στο χωριό ή στις παρυφές του.

Για να επανέλθουμε στους άρχοντες. Σαν έφυγαν από τη Γέρα, γίναν οι υποτακτικοί νέοι άρχοντες, όμως δεν τους έμειναν από εκείνους τα όποια καλά μπορούσαν να έχουν , μα μόνο τα κουσούρια τους. Όσον αφορά το πολιτικό κεφάλαιο αυτό ήταν εισαγόμενο ,και πολύ σοφά σκεπτόμενο, γνώριζε τον χαρακτήρα των Γεραγωτών και προσπαθούσε να περάσει ξώφαλτσα από τη Γέρα. Για παράδειγμα ο Σηφουνάκης , ο οποίος αναπαλαίωσε τόσα βιομηχανικά κτήρια κι έφτιαξε σε κάθε μεγάλο χωριό του νησιού κι ένα πολιτιστικό κέντρο, για τη Γέρα ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Τι, θα έφτιαχνε πολιτιστικό κέντρο σ’ ένα από τα χωριά και μετά θα έκανε πολιτικό χαρακίρι, αφού θα είχε τα άλλα πέντε εναντίον του.

Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ήταν ευλογία για τους Γεραγώτες, είχαν ωριμάσει και οι συνθήκες, είχαν οι Γεραγώτες βαρεθεί να το παίζουν διαιρεμένοι, βλέπαν τους άλλους να πηγαίνουν μπροστά. Οι Γεραγώτες άρχισαν να αλλάζουν μυαλά. Και να σου να εμφανίζονται και πολιτικά στελέχη (Βογιατζής, Ζαμτράκης). Άρχισαν να αλλάζουν μυαλά οι πολλοί , γιατί οι λίγοι, οι έξυπνοι, οι κεφαλαιούχοι δεν χαμπάριαζαν από αυτά. Τα είχαν καλά με τους μεγάλους και ειδικά με τους αρχοντάδες της Μυτιλήνης. Και επειδή οι μεγάλες έχθρες και τα μεγάλα μίση και τα μεγάλα κουτσομπολιά από τους μεγάλους πηγάζουν και το συμφέρον τους εξυπηρετούν δεν θα δεις Μυτιληνιό να «εχθρεύεται» Γεραγώτη. Κι οι πιο προσαρμοσμένοι στη «Χώρα» από τους «χωριάτες» είναι οι Γεραγώτες.

Δεν έχει περάσει δεκαετία που συνεδρίαζε ενδεκαμελές διοικητικό συμβούλιο συλλόγου της Αθήνας που κατά βάση το αποτελούσαν Μυτιληνιοί . Από τους έντεκα οι επτά ήταν βέροι Μυτηλινιοί, οι δύο Γεραγωτομυτιληνιοί (παντρεμένος ο ένας με μυτιληνιά κι ο άλλος μεγαλωμένος στη Χώρα), ο ένας βέρος Γεραγώτης κι ο έτερος από βόρειο χωριό της Λέσβου. Τέθηκε θέμα παλλεσβιακό κι έγινε ο εξής διάλογος :

Μυτιλ: __Κι τι μας νοιάζ’ υμάς; Υμείς είμαστι Μυτιληνιοί !

Γεραγωτομυτιληνιός : __ Θα παρεξηγηθεί ο Στρατής που είνι Γιραγώτς

Μυτιλ. : ___ Μυτιληνιοί – Γιραγώτις είνι ένα κι του αυτό !!! Οι άλλ’ είνι απόξου!!!

Εκεί σταμάτησε και η συζήτηση. Οι άλλ’ είνι απόξου!!!

Τι θέλω να πω μ’ όλα αυτά; Ότι δεν είναι η ώρα για συνενώσεις. Θέλει προετοιμασία το πράγμα. Με το σχέδιο «Καλλικράτης» θα επωφεληθούν τα τσακάλια του μεγάλου κεφαλαίου. Το «διαίρει και βασίλευε» θα κυριαρχήσει, τα γλέντια όμως κάποιων εις βάρος μας θα συνεχίζονται και μεις ήδη και χωρίς να μας το ζητήσουν ρίχνουμε νερό στο μύλο που θα μας αλέσει. Είμαι για χίλιους δυο λόγους ενάντια στον «Καλλικράτη» τους έχω γράψει, τους έχω φωνάξει, ξέρω είμαι ένας στους χίλιους, άντε να γίνουμε δυο οι Δον – Κιχώτες , μα δεν μπορώ, αν δεν φωνάξω. Ρε σεις, μας κοροϊδεύουν. Μάς τάζουν ότι θα μας φτιάξουν σπίτια ξεκινώντας από τα κεραμίδια κι εμείς τούς πιστεύουμε.

Κι όσο πληροφορούμε τις δηλώσεις Πλωμαριτών – Αγιασωτών τόσο και μπλέκομαι και σκέφτομαι και…

ΠΛΩΜΑΡΙΤΕΣ :

«Δημιουργία Δήμου βασισμένη στα όρια της παλιάς Επαρχίας Πλωμαρίου».«Ακόμη και με την Ερεσό να ενωθούμε , η έδρα θα γίνει στο Πλωμάρι»

ΑΓΙΑΣΩΤΕΣ :

«Συνένωση των δήμων Αγιάσου, Πλωμαρίου, Πολιχνίτου και από το δήμο Ευεργέτουλα τον Ασώματο, τα Κεραμειά, το Ίππειος, τη Συκούντα, τους Λάμπου Μύλους» . (Π. Ψυρούκης – ΕΜΠΡΟΣ 5/2/2010)

Η βιασύνη ξεσκεπάζει τις προθέσεις. Βιάζονται όσοι ή είναι πανικόβλητοι ή δεν έχουν τακτική ή έχουν μια τακτική που εκ των πραγμάτων τους οδηγεί στην καταστροφή . Συμπέρασμα είναι ότι ενότητα δεν υπάρχει ούτε προθέσεις για συνεννόηση.

Η πρόταση του Παναγιώτη Ψυρούκη είναι αποκαλυπτική. Γέρα και Κάτω Τρίτος εξαιρούνται . ΤΟ «ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ» το είχε προβλέψει από τις 19 Ιανουαρίου και αφού έκανε ανάλυση των προθέσεων :

Όπως πάμε φαίνεται ότι σε περίπτωση αναγκαστικών συνενώσεων το επικρατέστερο σενάριο είναι Δήμος Ολύμπου (Πολιχνίτος , Αγιάσος, Πλωμάρι) με έδρα …..

Κι η Γέρα με τον ο Ευεργέτουλα να συνενώνονται με τη Μυτιλήνη

Παίζεται ένα παράξενο παιχνίδι. Το «Παιχνίδι του Αρχοντοχωριάτη», του νέου άπειρου νεόπλουτου που θα του φάει το παλιό – έξυπνο κεφάλαιο τα λεφτά..

Στη Γέρα φύγαν οι άρχοντες, μαλώναμε όσο μαλώναμε τό ξεπεράσαμε. Κάναμε τους καμπόσους, τους άρχοντες, πάει κι αυτή η τρέλα μας , τό ξεπεράσαμε.. Τώρα μας έμεινε η υπομονή και κρούση τον κατάλληλο καιρό. Ξέρουμε ότι είμαστε πιο κοντά στη Μυτιλήνη , απ’ ότι σε Αγιάσο και Πλωμάρι, μα αν ΕΙΜΑΣΤΕ ακόμη ΕΞΥΠΝΟΙ με τίποτε ΔΕΝ ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΣΥΝΕΝΩΣΗ. Γιατί η συνένωση με τη Μυτιλήνη είναι συνένωση χρεών. Ο Δήμος Μυτιλήνης δανείσθηκε με δυσκολία το φθινόπωρο ένα αρκετά μεγάλο ποσό για να εξοφλήσει παλιά του χρέη κι άκουσον – άκουσον τις ίδιες μέρες έκανε και 52 προσλήψεις.!!! Αν είναι δυνατόν. !!!

Ο Μυτιληνιοί με τίποτα δεν θα ήθελαν να έχουν το Δήμο Πλωμαρίου στην αυλή τους. Δεν αφήνουν το φιλέτο «ΚΟΛΠΟΣ ΓΕΡΑΣ» να πάει αλλού. Έχουν τα «Θέρμα» και θα ‘ διναν ποτέ σε Αγιάσο – Πλωμάρι τον Ευεργέτουλα και τη Γέρα; Γέρα και Ευεργέτουλας , το λέγαμε από τις 19/1, πάνε πακέτο στη Μυτιλήνη και θα μειώσουν όσο μπορούν και τα χρέη της.

Αγιασώτες – Πλωμαρίτες αφήστε τα αρχοντοχωριάτικα.

Οι Γεραγώτες είμασταν ΗΛΙΘΙΟΙ που πριν τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ δεν είχαμε ενωθεί.

Γεραγώτες και Πλωμαρίτες είμασταν ΗΛΙΘΙΟΙ που δεν φτιάξαμε ένα δρόμο που να μας ενώνει. (Αχ, αυτό το αδιέξοδο της Λαγκάδας!!!)

Πλωμαρίτες – Πολυχνιάτες δεν σας φταίνε οι Μυτιληνιοί που δεν φτιάχτηκε ο δρόμος σας, μα εσείς οι ίδιοι που δεν βρήκατε τον τρόπο να πιέσετε, που επαναπαυτήκατε, που, που, …..

Αγιασώτες – Πλωμαρίτες που δε συνεχίστηκε ο δρόμος από Μεγαλοχώρι και πέρα φταίτε αμφότεροι.

Φταίει η αρχοντοχωριατιά μας που μας εκμεταλλεύονται.

Το κεφάλαιο δεν είναι κακό , μα δεν είναι και χαζό. Αν δει κάποιους που δεν ενδιαφέρονται για το βιος τους πάει και τούς το παίρνει.

Το κεφάλαιο δεν είναι κακό, είναι έξυπνο. Αν σας δει χαζούς θα σας ρημάξει. Αν σας δει διεσπασμένους θα σας λιανίσει.

Να σας φτιάξει πρώτα δρόμους, να σας φτιάξει πρώτα λιμάνια .(ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ και πάλι ΝΑΙ στη σύνδεση Λαυρίου – Πλωμαρίου).

Μη δίνετε το κεφάλαιό σας στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ , αδιαπραγμάτευτα.

Συνασπιστείτε , πέστε ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ.

Κι όταν σας φτιάξουν όλα αυτά που σας χρωστάνε , τό ξανασυζητάτε.

Σας κοροϊδεύουν με αριθμούς. Αφού ζητάνε μεγάλους Δήμους και μιλάνε για συνενώσεις ΜΑΜΟΥΘ στην Αττική , γιατί δεν μιλάνε για ένα δήμο για όλο το νησί; (Το τελευταίο θα ήταν ο θάνατος μας) . Γιατί ο Δήμος Οινόης _Βιλλίων στην Δυτική Αττική , σύμφωνα με την πρόταση του ΙΤΑ θα αριθμεί περίπου 5000 κατοίκους γιατί παρόμοια παραδείγματα συνενώσεων νέων δήμων με 4 και 5000 κατοίκους βρίσκεις πολλά στην πρόταση του ΙΤΑ; Εδώ δεν μας πειράζει ο πληθυσμός; Ποια αλήθεια μας κρύβουν;

ΠΟΛΥΧΝΙΤΕΣ _ ΑΓΙΑΣΩΤΕΣ _ ΠΛΩΜΑΡΙΤΕΣ σας μιλάει ένας Γεραγώτης που έχει το λιγότερο να χάσει απ’ όλους εσάς. Μία είναι η λύση :

ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΟΧΙ στις ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ

Τότε ΘΑ ΤΡΟΜΑΞΟΥΝ , ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΙΣΩ

Και ίσως τότες μας φτιάξουν λιμάνια και δρόμους.

Στρατής Γιαννίκος

Ανοιχτή επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη για το χωρισμό της Μενεγάκη!

"Απανωτά είναι τα χτυπήματα που δέχεται η χώρα μας το τελευταίο διάστημα, αφού, μετά από τα αρνητικά δημοσιεύματα του ξένου Τύπου για την ελληνική οικονομία, ακολούθησε ο χωρισμός της Ελένης Μενεγάκη και του Γιάννη Λάτσιου. Η ανακοίνωση του χωρισμού έγινε το απόγευμα της Παρασκευής, για να μην προκληθεί πανικός στα ξένα χρηματιστήρια και ανέβουν κι άλλο τα spread των ελληνικών ομολόγων. Η κυβέρνηση αρνείται να δεχτεί το διαζύγιο της Ελένης Μενεγάκη, επειδή δεν έγινε πρώτα δημόσια διαβούλευση. Μάλιστα, ο...

κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε πως η κυρία Μενεγάκη, πριν αποφασίσει να χωρίσει, το συζήτησε μόνο με την Τζένη Μπαλατσινού και τη Δέσποινα Βανδή, ενώ θα έπρεπε να γράψει πως σκέφτεται να πάρει διαζύγιο στον δικτυακό τόπο opengov.gr, ώστε να μπορέσουν και οι πολίτες να καταθέσουν τις απόψεις τους. Η ανακοίνωση του χωρισμού αυτού του τόσο ταιριαστού ζευγαριού έχει προβληματίσει πολύ τους Έλληνες, οι οποίοι αναζητούν εναγωνίως τους λόγους που οδήγησαν την κυρία Μενεγάκη και τον κ. Λάτσιο στο διαζύγιο, ενώ, περιέργως, κανείς δεν έχει αναρωτηθεί ακόμα ποιοι ήταν οι λόγοι που τους έκαναν να παντρευτούν. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το ζευγάρι αποφάσισε να μοιράσει την κοινή του περιουσία. Τα περιουσιακά στοιχεία, με τα οποία παρουσιάζεται πρόβλημα, είναι τα παιδιά· έχουν τρία παιδιά και, μοιραία, κάποιος από τους δυο θα βρεθεί ριγμένος στη μοιρασιά, αφού θα πάρει μόνο ένα. Ο κ. Λάτσιος πρότεινε στην κυρία Μενεγάκη να κάνουν ένα παιδί ακόμα πριν να χωρίσουν -ώστε να έχει ο καθένας από δυο-, αλλά αυτή έχει κουραστεί από τους εμετούς και τις ζαλάδες της εγκυμοσύνης και του αντιπρότεινε να αγοράσουν ένα ορφανό· μετά από το σεισμό στην Αϊτή, βρίσκεις ορφανά σε πολύ καλές τιμές. Το ζευγάρι, στην επίσημη ανακοίνωσή του, προβάλλει την αγάπη του για τα παιδιά του και ουσιαστικά ζητάει από τους τηλεδημοσιογράφους να σεβαστούν τα παιδιά· ξέρουν πως αυτούς δεν τους σέβεται κανείς, οπότε έβαλαν τα παιδιά τους μπροστά, μπας και καταφέρουν να τη σκαπουλάρουν. Στο θέμα έκανε παρέμβαση ο Μίκης Θεοδωράκης, ο οποίος έστειλε ανοιχτή επιστολή στη Χριστίνα Λαμπίρη και καταγγέλλει πως πίσω από τον χωρισμό Μενεγάκη-Λάτσιου κρύβονται οι Εβραίοι, οι Αμερικανοί και η Ιερά Συμμαχία, που θέλουν να διαλύσουν το θεσμό της ελληνικής οικογένειας, ώστε να καταστρέψουν την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, τις παραδόσεις μας και, τελικά, την εθνική μας ακεραιότητα. Ο κ. Θεοδωράκης απευθύνει δραματική έκκληση στο ζευγάρι να μη χωρίσει, ενώ κλείνει την επιστολή με τη φράση «Πίστευα πως ο εμφύλιος ήταν η πιο τραυματική εμπειρία που έζησα. Τώρα, στη δύση του βίου μου, καταλαβαίνω πως ένα διαζύγιο του Σάκη Ρουβά με την Κάτια Ζυγούλη μπορεί να αποτελέσει το τελειωτικό χτύπημα για τον Ελληνισμό. Εν τούτω νίκα!»

Πηγή : http://pitsirikos.blogspot.com

"KAΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" 'η "Για να μην έχουμε τη μοίρα του Νικοκλή"

Μερικά γεγονότα μόνο τυχαία δεν μπορεί να είναι. Δεν υπαινίσσομαι βέβαια ότι νοσηροί εγκέφαλοι που θέλουν το κακό της Ελλάδας – εγχώριοι ή μη – συνωμοτούν με σκοπό να μας εξαφανίσουν. Προς Θεού!!!
Ή μάλλον Θεού σημάδια πρέπει να είναι όσα συμβαίνουν με αφορμή το σχέδιο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» ή «ΚΑΚΟΚΡΑΤΗΣ».
Ψάχνοντας για το όνομα «Καλλικράτης» στην ιστορία εντοπίζουμε τον μεγαλοεργολάβο των «Μακρών Τειχών» της Αθήνας, αλλά και τον μεγαλύτερο προδότη της ιστορίας, αυτόν που «έδωσε» πεσκέσι στους Ρωμαίους 1.000 Αχαιούς και ουσιαστικά πρόδωσε τον ύστατο αγώνα για την ανεξαρτησία μας.
Την επόμενη της εξαγγελίας του «Σχεδίου Καλλικράτης» (ΚΑΚΟΚΡΑΤΗΣ) (13/1/2010) δημοσιεύεται στην κυπριακή εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ» κείμενο του Ανδρέα Βασιλείου για τον τελευταίο βασιλιά της Πάφου, τον Νικοκλή.
Μπλεγμένος στην ιστορία με τον αφανισμό του Νικοκλή και της γενιάς του κάποιος με το όνομα «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ». Ο αρθρογράφος συνδυάζει τον θάνατο του Νικοκλή με την κυοφορούμενη λύση - θάνατο του Ελληνισμού της Κύπρου.
Αποσπάσματα από το άρθρο αναδημοσιεύουμε παρακάτω. Τα σχόλια δικά σας.

.......................................................


Για να μην έχουμε τη μοίρα του Νικοκλή


Σήμερα που τίθεται μπροστά μας και πάλιν εκβιαστικά το δίλημμα διζωνική (αλήθεια με ποιο περιεχόμενο) ή διχοτόμηση - δηλαδή αυτοκτονία ή θάνατος - όπως και στην περίπτωση του επαίσχυντου Σχεδίου Ανάν……………………η μοίρα του Νικοκλή, βασιλιά της Πάφου, του τελευταίου των Κινηράδων, είναι πάντοτε επίκαιρη και άξια αναφοράς.
Ο Πτολεμαίος Α΄, λοιπόν, έστειλε στην Κύπρο 311/310 π.Χ. τους Αργαίο και Καλλικράτη με σκοπό να σκοτώσουν το Νικοκλή……
Ο Αργαίος και ο Καλλικράτης, αφού πήραν στρατεύματα από τον Μενέλαο, αδελφό του Πτολεμαίου - τον οποίο είχε στείλει ως στρατηγό και κυβερνήτη της Κύπρου - περικύκλωσαν τα ανάκτορα του Νικοκλή και τον διέταξαν να αυτοκτονήσει - για να μην τον φονεύσουν - πράγμα που τελικά και έπραξε, όπως και οι αδελφοί του.

Η σύζυγός του Αξιοθέα έσφαξε με τα ίδιά της τα χέρια τις κόρες της, που ήταν ανύπαντρες και στη συνέχεια προέτρεψε τις συζύγους των αδελφών του βασιλιά να αυτοκτονήσουν και αυτές, όπερ και το έπραξαν.
Τέλος, μάζεψε τις αδελφές, τις συζύγους και μητέρες των πεθαμένων και τις έπεισε να αυτοκτονήσουν και αυτές ώστε "μηδέν ανάξιον υπομείναι του Γένους".

Συγκεντρώθηκαν, λοιπόν, όλες εις τα γυναικεία διαμερίσματα και αφού έβαλαν φωτιά, έσφαξαν τα παιδιά τους και όλες αυτοκτόνησαν πηδώντας στη φωτιά ή σφάχτηκαν με ξίφος.

Τελευταία η Αξιοθέα "εν τοις δεινοίς αρίστη" κτυπήθηκε και η ίδια με ξίφος και πήδηξε στη φωτιά "ίνα μηδέ του σώματος οι πολέμιοι κρατήσωσιν".

Την περίπτωση του Νικοκλή και της οικογένειάς του ας έχουν υπόψη τους αυτοί που χειρίζονται τις τύχες του Κυπριακού Ελληνισμού, όταν μας θέτουν απειλητικά και εκβιαστικά μπροστά στο δίλημμα "Διζωνική ή Διχοτόμηση", όπερ εστί μεθερμηνευόμενο "αυτοκτονία ή θάνατος". Αυτό, άλλωστε, προνοούν και οι τελευταίες "προτάσεις" που μας υπέβαλε η Άγκυρα μέσω του ανδρεικέλου της, που ακούει στο όνομα Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Αυτοκτονήστε, δηλαδή, αφού θα πεθάνετε.

Ο καθένας, λοιπόν, ας εξαγάγει τα συμπεράσματά του από το ως άνω ιστορικό γεγονός, για να μην έχουμε και 'μεις την τραγική μοίρα του Νικοκλή.

Πολιτικοστρατιωτικός χωροταξικός σχεδιασμός

Xθες συμπληρώθηκαν ακριβώς 33 χρόνια από την δημοσίευση στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ»( σε τέσσερα άρθρα από 26-29/1/77) της εργασίας "ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΘΗΝΑ" Τιμώντας στο ελάχιστο τον οραματιστή πολιτικό δημοσιεύουμε απόσπασμα από την εργασία, η οποία είναι και επίκαιρη αφού σήμερα συζητάμε το σχέδιο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" ή όπως τελευταία καταγράφεται στη συνείδηση του κόσμου το σχέδιο :"ΚΑΚΟΚΡΑΤΗΣ"

">Πολιτικοστρατιωτικός χωροταξικός σχεδιασμός

Η ύπαρξη πανεπιστημίων μέσα στην καρδιά της πόλης διαμορφώνει άμεση επικοινωνία και αλληλεπίδραση σπουδαστών και κοινωνίας. Η δημιουργία «πανεπιστημιουπόλεων» και η απομόνωση τους από τον αστικό ιστό, καταλύει αυτή τη σχέση. Το καθεστώτα που αισθάνονται κοινωνική ασφάλεια επιδιώκουν την ύπαρξη πανεπιστημίων μέσα στον κοινωνικό χώρο όπου είναι και η αποστολή τους. Τα καθεστώτα που αισθάνονται ανασφάλεια, μεταφέρουν τα πανεπιστήμια μακρυά για να μη «μολύνουν» το κοινωνικό σύνολο οι σπουδαστές . ανάλογες είναι οι σχέσεις «βιομηχανικών περιοχών» εργατών, κοινωνικού συνόλου, χωροταξικού ιστού και κυβερνητικής πολιτικής.
Πιο κλασσικά είναι τα παραδείγματα χωροταξικού σχεδιασμού που προέρχονται από τις διάφορες θεωρίες για την προστασία του κοινωνικού status quo. Οι συμπαγείς γειτονιές και ο συνεχής αστικός ιστός θεωρούνται δυνητικές εστίες «αντάρτικου πόλεων». Τα χωριά στις βουνοκορφές, δυνητικές εστίες «γενικευμένου αντάρτικου». Διανοίξεις λεωφόρων, αναπλάσεις γειτονιών – ιδιαίτερα φτωχογειτονιών -, «οργανωμένη δόμησις», εργατογειτονικών και μεταφοράς και συγκεντρώσεις αγροτικών οικισμών συχνά πηγάζουν από τέτοιες θεωρίες.
Καμμιά αυτοκρατορία η «προστασία» δεν επέτρεψε στους υποτελείς ή συμμάχους της της αυτονομία του παραγωγικού τους συστήματος ή την ολοκλήρωση της οικονομίας τους σε εθνικό επίπεδο. Κανένα αντικοινωνικό καθεστώς δεν επέτρεψε την αυτονομία και ολοκλήρωση σε «περιφερειακό» επίπεδο. Η εξάρτηση του παραγωγικού συστήματος και η «εξειδίκευσις» της οικονομίας σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο αποτελούν μεθόδους της πολιτικοστρατιωτικής χωροταξίας γιατί αποτρέπουν την αυτόνομη κοινωνική εξέλιξη. Για τις περισσότερες χώρες από εδώ πηγάζει το πρόβλημα εθνικής ανεξαρτησίας.
Η πολιτικοστρατιωτική χωροταξία και πολεοδομία έχουν βαθειές ρίζες. Παράδειγμα η χωροταξική αναμόρφωσις των διοικητικών ορίων της Αττικής από τον Κλεισθένη τον 6ο π.χ. αιώνα με στόχο την εξασθένιση του τοπικισμού και του παραγοντισμού, και την ενίσχυση της κεντρικής διοικήσεως και της πολιτειακής ολοκληρώσεως της Αττικής. Άλλο παράδειγμα η πολεοδομία των αναγεννησιακών πόλεων με κεντρικό στόχο τον έλεγχο του αστιακού χώρου από τα κανόνια του πρίγκιπα.
Στην Ταϋλάνδη οι περιοχές που το σημερινό καθεστώς χαρακτήρισε σαν «μολυσμένες» και προβλέπει την εφαρμογή προγράμματος «εκκαθαρίσεων» ορίστηκαν από σειρά Χωροταξικών μελετών του Ερευνητικού Ινστιτούτου Στάνφορντ της Καλιφόρνιας. Το Ινστιτούτο Στάνφορντ έχει κάνει Χωροταξικές μελέτες στην Κύπρο και την Ελλάδα με ιδιαίτερη έμφαση στις «βιομηχανικές περιοχές». Οι σύγχρονες επιστήμες της Κυβερνητικής και των Συστημάτων παίζουν αποφασιστικό ρόλο στον πολιτικοστρατιωτικό Χωροταξικό Σχεδιασμό. Υπάρχει η άποψη ότι τις γέννησαν ακριβώς οι μεθοδολογικές απαιτήσεις του τελευταίου

Όλη η Λέσβος στην… ΚΕΔΚΕ

Ολοκληρώθηκε χθες στην Αθήνα το τακτικό συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ), στο οποίο συμμετείχαν ως σύνεδροι ή παρατηρητές όλοι οι δήμαρχοι της Λέσβου, αλλά και πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι, που με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολούθησαν τις εργασίες απ’ το πρωί της Δευτέρας. Κεντρικό θέμα συζήτησης απετέλεσε το σχέδιο «Καλλικράτης», για το οποίο όμως οι δήμαρχοι ομολογούν πως δεν υπήρξαν οι σαφείς απαντήσεις που περίμεναν να ακούσουν.

Πειστικές απαντήσεις για πόρους, αρμοδιότητες και συνενώσεις περίμεναν οι αυτοδιοικητικοί, και της Λέσβου, απ’ το συνέδριο της ΚΕΔΚΕ, στο οποίο απ’ την πρώτη στιγμή επιβεβαιώθηκε και επίσημα ότι στο «Πρόγραμμα Καλλικράτης - Το Μεγάλο Βήμα της Αυτοδιοίκησης» η κυβέρνηση θα πορευθεί χωρίς τα υπόλοιπα κόμματα. Ακόμη και οι αυτοδιοικητικές οργανώσεις, ΚΕΔΚΕ και ΕΝΑΕ, που φάνηκαν να στηρίζουν το όλο σχέδιο, ανέμεναν να δουν αν η κυβέρνηση στη δύσκολη οικονομική συγκυρία που βρίσκεται η χώρα θα καταφέρει να καλύψει τους απαιτούμενους πόρους (για τέσσερα δισεκατομμύρια την τριετία κάνουν λόγο δήμαρχοι και νομάρχες) ή όχι.
Ομοίως, όμως, όπως μας μετέφεραν δήμαρχοι της Λέσβου, δε διευκρινίστηκε και τίποτε πρόσθετο για τις αρμοδιότητες που μεταβιβάζονται στις νέες 13 Περιφέρειες και στους νέους (κάτω από) 370 δήμους, όπως και τίποτε σε σχέση με τη χωροταξική κατανομή.

Μικρότεροι στην Ευρώπη

Ένα απ’ τα θέματα που μονοπωλεί το ενδιαφέρον των δημάρχων της Λέσβου προέκυψε με αφορμή δημοσίευμα της «Καθημερινής» της Κυριακής, όπου και μεταφέρεται η εμπειρία από άλλα κράτη μέλη της Ευρώπης. Σύμφωνα, λοιπόν, με το δημοσίευμα, ήδη οι δήμοι, ακόμη και της νησιωτικής Λέσβου, πληθυσμιακά είναι πολύ μεγαλύτεροι των δήμων άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Για παράδειγμα, αναφέρουν ότι ο μέσος πληθυσμός των δήμων της Γαλλίας είναι 1.600 κάτοικοι, ενώ αν προχωρήσει ο «Καλλικράτης», ο μέσος όρος του πληθυσμού των ελληνικών δήμων που θα διαμορφωθούν θα είναι στις 60.000.
Όλα αυτά τέθηκαν απ’ τους δημάρχους, κυρίως τους προσκείμενους στην αντιπολίτευση, οι οποίοι και δε φαίνεται να πήραν πειστική απάντηση απ’ τον υπουργό Εσωτερικών, Γιάννη Ραγκούση, στα όσα άφησαν να εννοηθούν ότι φοβούνται οι Αντώνης Σαμαράς και Νικήτας Κακλαμάνης, λέγοντας στην έναρξη του συνεδρίου πως οι δήμοι που θα δημιουργηθούν μπορεί να είναι προϊόντα «μικροκομματικών» υπολογισμών που ήδη έχουν γίνει.

Αναδημοσίευση άρθρου της Μαρίνας Πολλάτου στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ 21/1/2010

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ

Οι πολίτες του Δήμου Ρέντη ζητούν το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ για ένα τόσο σπουδαίο ζήτημα ,

όπως είναι οι ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ ,τη διενέργεια ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

Από την ομάδα του facebook ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΡΕΝΤΗ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ

πήραμε το παρακάτω μήνυμα και το αναδημοσιεύουμε:

Έπεσε εχθές η αυλαία του συνεδρίου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων & Κοινοτήτων Ελλάδος.
Ένα συνέδριο που πραγματοποιήθηκε για την πολιτική νομιμοποίηση των προαποφασισμένων.

Στην ουσία το σώμα του συνεδρίου ενέκρινε υπό όρους το ΝΑΙ στο σχέδιο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ χωρίς να θέσει κανένα ζήτημα και όρο για την προστασία του πολίτη ειδικά σε θέματα κοινωνικών υπηρεσιών.
Το βασικότερο που μας μένει από το συνέδριο είναι αυτό που είπε ο πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ κ. Νικήτας Κακλαμάνης ότι εύχεται να μην χρειαστεί να επανέλθουμε σε νέο ΕΚΤΑΚΤΟ συνέδριο.
Γιατί άραγε; φοβούνται ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ και προσπαθούν να συγκαλύψουν το ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟ χαρακτήρα του σχεδίου ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ;
Θεωρούμε ότι είναι λάθος η προσέγγιση που γίνεται και περιορίζεται μόνο στο κομμάτι των συνενώσεων ΟΤΑ.
Το βασικότερο είναι η αποκέντρωση εξουσιών προς την περιφέρεια και ο τρόπος άσκησης των αρμοδιοτήτων από τις περιφέρειες και τους δήμους χωρίς να υπάρχει καμία επιβάρυνση στους πολίτες και σε κόστος και σε δημοκρατία.
Αυτό είναι το ζητούμενο που άπαντες το αποκρύβουνε τόσο από την ΚΕΔΚΕ όσο κα από την διαβούλευση.

Συνδημότισσες, συνδημότες

Η περίοδος που διανύουμε είναι η πλέον κρίσιμη για την ύπαρξη του Ρέντη μας ως αυτοτελούς Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με όσα επισήμως έχουν ανακοινωθεί, ο Ρέντης θα πάψει να αποτελεί αυτοτελή Δήμο.
Θεωρούμε συνεπώς καταρχήν, ότι όλα αυτά επείγει να πάρει άμεσα θέση η δημοτική αρχή και να μην παίζει κρυφτούλι εις βάρος του λαού του Ρέντη για τις προσωπικές φιλοδοξίες του κ δημάρχου.
Ο κ. δήμαρχος σε περίπτωση που ο δήμος μας συνενωθεί με Νίκαια θα εισηγηθεί δημοψήφισμα διότι γνωρίζει πολύ καλά πως δεν έχει καμία τύχη να εκλεγεί δήμαρχος στον νέο δήμο, αντίθετα σε περίπτωση συνένωσης με Μοσχάτο και Ταύρο νομίζει ότι μπορεί να εκλεγεί και αποκλείει δημοψήφισμα


εμείς προτείνουμε τοπικό δημοψήφισμα για την αποδοχή ή όχι οποιουδήποτε σεναρίου συνένωσης του Δήμου Ρέντη με άλλους Δήμους διότι ο Ρέντης είναι πάνω από κάθε προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες μας και αρμόδιος να αποφασίσει σε τέτοιου είδους θέματα είναι ΜΟΝΟ ο ΛΑΟΣ του Ρέντη.

Γνωρίζουμε βεβαίως, ερμηνεύοντας το άρθρο 216 του Δημοτικού & Κοινοτικού Κώδικα «περί διενέργειας τοπικών δημοψηφισμάτων», ότι η οποιαδήποτε απόφαση των δημοτών του Δήμου Ρέντη επί του συγκεκριμένου θέματος δεν μπορεί να έχει υποχρεωτική ισχύ. Θα έχει όμως αδιαμφισβήτητη πολιτική βαρύτητα.

Θεωρούμε ότι με την διενέργεια δημοψηφίσματος θα δοθεί η δυνατότητα στους δημότες να εκφράσουν τη γνώμη τους για ένα καθοριστικό για την καθημερινότητά τους ζήτημα και θα σταλεί, προς κάθε κατεύθυνση, ένα ηχηρό μήνυμα δημοκρατίας που θα κατοχυρώνει τη θέση του Δήμου μας εν’ όψει των εξελίξεων.


Τέλος πιστεύουμε, ότι μέσα σ’ ένα κλίμα απόκρυψης από τον δήμαρχο και παθητικής αποδοχής των στόχων και των συνεπειών της νέας διοικητικής αναδιάρθρωσης, -που θα πλήξει ανεπανόρθωτα το θεσμό της Αυτοδιοίκησης, εμείς ανοίγουμε δημόσια τη συζήτηση και εξασφαλίζουμε όρους για την ουσιαστική ενημέρωση των δημοτών μιας που η δημοτική αρχή περιμένει να δει τι την συμφέρει πάντα με γνώμονα τις πολιτικές φιλοδοξίες του δημάρχου.
Ανεξάρτητα σε ποιον πολιτικό χώρο πιστεύουμε ο καθένας μας, όλους μας αφορά η πόλη μας και όλοι στο μέτρο του δυνατού της οφείλουμε τη συμμετοχή μας, την παρουσία μας, την συνδρομή μας.

Σας καλούμε να συμμετέχετε στην διαδικασία των απαιτούμενων υπογραφών που χρειάζονται για να γίνει το δημοψήφισμα, θέλει δεν θέλει η δημοτική αρχή Ιωακειμίδη και να στείλουμε όλοι μαζί το μήνυμα πως για το καλό του Ρέντη αφήνουμε στην άκρη όλα τα κόμματα που με τέτοιους νόμους προσπαθούν να κάνουν ισχυρούς ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΕΣ αντί δημάρχους.

Από τις 28 έως 30 Ιανουαρίου στην Κεντρική πλατεία Ρέντη από τις 09:00πμ 21:00μμ θα λειτουργεί περίπτερο όπου θα μπορείτε να υπογράφετε υπέρ του ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ.

Με την δικιά σου υπογραφή ο ΡΕΝΤΗΣ μας έχει ελπίδα να παραμείνει ως ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ δήμος.
Μην αφήσεις να ΞΕΠΟΥΛΗΘΕΙ ο δήμος μας για τις προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες του δημάρχου Ρέντη
28 έως 30 Ιανουαρίου ΕΣΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙΣ!

Δήλωσε και εσύ εθελοντής μέσω αυτής της ομάδος για να παραμείνει ο Ρέντης μας αυτόνομος δήμος! Απέστειλε όνομα και τηλέφωνο στο rentisaytonomos@gmail.com και θα επικοινωνήσουμε μαζί σου!!

Συνενώσεις δήμων

Σήμερα στις 23:30 παρακολουθήστε την εκπομπή

του EXTRA3 tv «ΙΣΤΟΣ της ΑΡΑΧΝΗΣ»

Θέμα συζήτησης συνενώσεις δήμων

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ των ΠΛΩΜΑΡΙΤΩΝ για τον Καλλικρατη ο Περικλής και τα σενάρια που κυκλοφορούν

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΛΩΜΑΡΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣ ΣΥΝΕΝΩΣΗ ΔΗΜΩΝ

Οι δηλώσεις έγιναν, ένα με δυο μήνες πριν την ανακοίνωση της «διαβούλευσης ;;;» για τον «Καλλικράτη» . Με λίγο ψάξιμο σε πλωμαρίτικα μπλοκ βρίσκεις πολλές δηλώσεις και σχόλια. Φανταστείτε τι θα ακολουθήσει.΄

Δήλωση Δημάρχου Πλωμαρίου

Για μας - είπε ο δήμαρχος - είναι αδιαπραγμάτευτο ότι η έδρα θα είναι το Πλωμάρι. Και με την Ερεσό ακόμη να συνενωθούμε, η έδρα θα είναι το Πλωμάρι. Και δεν το συζητάμε αυτό.

Σχετικά με το Δήμο Ολύμπου με έδρα την Αγιάσο (σχόλιο από μπλοκ)

……..ρε να το χωνέψω δε μπορώ!

Άκου η Αγιάσος!!!

Μα η Αγιάσος;

Ε να το πω ότι είναι καλύτερος ο Παπάδος από την Αγιάσο,
(και φυσικά το Πλωμάρι καλύτερο και από τα δύο αυτά)
Και μάλλον επίτηδες το είπε ο Ζαμτράκης για να σκεφτούν
μερικοί το ότι βολεύει ο Παπάδος. Καλή μπλόφα.

.......................................................................................

Οι Πλωμαρίτες επιδιώκουν σε περίπτωση επικράτησης του σκληρού σεναρίου, 3 δήμους για το νησί στα όρια των παλιών επαρχιών με διεύρυνση των ορίων της παλαιάς Επαρχίας Πλωμαρίου:

1.Μηθύμνης με έδρα την Καλλονή

2.Μυτιλήνης με έδρα τη Μυτιλήνη και

3. Πλωμαρίου με έδρα το Πλωμάρι. (Πολυχνίτος, Αγιάσος, Γέρα, Πλωμάρι)

Σε περίπτωση επικράτησης ηπιότερων εθελοντικών συνενώσεων φοβούνται το ενδεχόμενο συνένωσης :Πολιχνίτου με Αγιάσο (το σενάριο δεν παίζει πολύ) γιατί κατά πάσα πιθανότητα Πλωμάρι – Γέρα –Ευεργέτουλας συνενώνονται με έδρα τον Παπάδο {Βέβαια το τι διαμείφθηκε από την επίσκεψη στο Πλωμάρι της Περιφερειάρχη σήμερα 18/1 /2010 δεν το ξέρουμε , αν και πουλάκια είναι και κελαϊδούν , πουλάκια είν’ και λένε, αργά ή γρήγορα θα το μάθουμε}.

Επιδιώκουν πάση θυσία ο Ευεργέτουλας να μην «παίζει» , γιατί σε κάθε περίπτωση χάνουν την έδρα { εκτός αν ο διαιτητής είναι στημένος, τι πιο φυσικό στην Ελλάδα ζούμε} .

Το καλύτερο γι αυτούς σε περιορισμένης εμβέλειας συνενώσεις είναι το «έκτρωμα» Δήμος Πλωμαριτογέρας με έδρα το Πλωμάρι, αν και φοβούνται στο ότι υστερούν πληθυσμιακά .

Όπως είναι τα πράγματα πρέπει να υπολογισθεί και η άποψη της Μυτιλήνης. Γεραγώτες παράγοντες και των δύο μεγάλων κομμάτων που ζουν στη Μυτιλήνη δεν πρέπει να βλέπουν για λόγους γεραγώτικων συμφερόντων, αλλά και για προσωπικούς λόγους πολιτικής επιβίωσης, τη Γέρα να ενώνεται με το Πλωμάρι. Οι Μυτιληνιοί , κάποιοι συζητούν κι άλλοι προσβλέπουν στη συνένωση με τη Γέρα, με κανέναν τρόπο όμως δεν επιθυμούν την « προσάρτηση» της Γέρας στο Πλωμάρι.

Όπως πάμε φαίνεται ότι σε περίπτωση αναγκαστικών συνενώσεων το επικρατέστερο σενάριο είναι Δήμος Ολύμπου (Πολιχνίτος , Αγιάσος, Πλωμάρι) με έδρα …..

Κιη Γέρα με τον ο Ευεργέτουλα να συνενώνονται με τη Μυτιλήνη

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ τσεκάρει αντιδράσεις. Σε περίπτωση δυναμικών κινητοποιήσεων, όλα τα παραπάνω σενάρια πάνε πίσω , γίνονται εθελοντικές συνενώσεις μικρής κλίμακας και οι Δήμοι αντί από 1034 να γίνουν 370 φθάσουμε στον αριθμό 600 -700. Οι τοπικές κοινωνίες θα λένε ότι πάλεψαν, η Κυβέρνηση θα λέει ότι έκανε ένα μεγάλο βήμα κι όλοι θα είμαστε μια χαρά. Ανάλογα με το πώς θα παλέψεις , πώς θα δουλέψεις θα είναι και το αύριο σου.

Αν μείνουμε με σταυρωμένα χέρια , θα τους σταυρώνουμε και θα μας «σταυρώνουνε».

Φτιάξτε μας πρώτα τις υποδομές και μετά συζητάμε για συνενώσεις.

Με λόγια δεν φτιάχνονται Παρθενώνες. Εδώ κοτζάμ Περικλής έκλεψε από το συμμαχικό ταμείο 10.000 τάλαντα κι ο εργολάβος του ο Καλλικράτης με τόσον παρά στην τσέπη καθυστέρησε να παραδώσει την εργολαβία που είχε αναλάβει, η σημερινή υπό πτώχευση Ελλάδα θα φτιάξει τα Μακρά Τείχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης;;;;

Και να μην ξεχνάμε το λοιμό που έπεσε στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Ήταν το πρώτο ή το δεύτερο έτος του πολέμου. Έπεσε λοιμός , χωθήκαν σαν τα ποντίκια μέσα στα Τείχη οι Αθηναίοι λιμοκτονούσαν , πέθαιναν. Πάει κι ο Περικλής. Σήμερα η ιστορία επαναλαμβάνεται. Λοιμοκτονούμε (ιός Η1Ν1) και λιμοκτονούμε(στα πρόθυρα του ΔΝΤ) κι οι Περικλήδες μας φτιάχνουν Μακρά Τείχη. Στο τέλος θα μείνει ο μεγαλοεργολάβος να τα πίνει εις υγείαν των κορόιδων. Αλήθεια ρε Περικλή από τα τάλαντα του Συμμαχικού Ταμείου , πόσα έκλεψες από το ΔΑΜΟ ΜΥΤΙΛΑΝΑΣ;;;

ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΗΜΩΝ ΕΕ _ ΕΛΛΑΔΑΣ

Στην Ελλάδα οι δήμοι έχουν σήμερα μέσο πληθυσμό 10.200 κατοίκους
O αντίστοιχος μέσος όρος για την Ε.Ε. είναι 5.100 κάτοικοι ανά δήμο.
Στη Γαλλία ο μέσος όρος είναι 1.600 κάτοικοι,
Στην Αυστρία 3.400
Στην Ισπανία 4.900
Στη Γερμανία 5.900
Στην Ιταλία 7.100.

........................

Λιγότεροι από 5.000 κάτοικοι: 545 δήμοι ή 53%
Μεταξύ 5 και 10 χιλ. κάτοικοι: 261 δήμοι ή 25%
Μεταξύ 10 και 50 χιλ. κάτοικοι: 185 δήμοι ή 18%
Άνω των 100 χιλ.: 8 δήμοι ή 1%

Για το μέγεθος των δήμων, πηγή ΕΣΥΕ, απογραφή 2001, απογραφή ΟΤΑ 2008

Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΕ που απαιτεί;;;; τις ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ

Η ΝΕΑ ΑΡΧΙ _ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ στα ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΗΣ ΕΕ

Αληθεύει ότι κάθε αλλαγή στην ονοματολογία και στο γεωγραφικό προσδιορισμό των περιφερειών των Κρατών-μελών της Ε.Ε. χρειάζεται να είναι συμβατή με τον Κανονισμό 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωκοινοβουλίου και απαιτεί στενές διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή;
Ερωτήματα :
1. Οι αλλαγές θα είναι συμβατές με τον παραπάνω Κανονισμό;
2. Έγιναν, γίνονται ή θα γίνουν διαβουλεύσεις;
3. Τα δικά σας ερωτήματα
(φυσικά το ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ δεν δίνει απαντήσεις, παρά μόνον η ΕΕ κι ο Ραγκούσης)

Για το τι αναφέρει ο Κανονισμός, το τι είναι τα ΝUTS1 , NUTS 2, NUTS 3.... κλικάρουμε στον σύνδεσμο που ακολουθεί : Κανονισμός 1059/2003
Και για γρήγορη ανάγνωση Ελλάδα, πληθυσμιακά όρια σελ. 5 και σελ. 22 του Κανονισμού

Ο ΜΕΓΑΛΟΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ

Οι εργολάβοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση


Ο Kαλλικράτης κατά τον Πλούταρχο ότι ήταν αρχιτέκτονας, μαζί με τον Ικτίνο, του Παρθενώνα και ο εργολάβος των Μακρών Τειχών (ἠργολάβησε Καλλικράτης) .
Άργησε τόσο πολύ να κατασκευάσει τα τείχη των Αθηνών (βραδέως περαινόμενον) , ώστε να τον περιλάβει στις κωμωδίες του ο Κρατίνος (κωμῳδεῖ δὲ τὸ ἔργον Κρατῖνος).
Το από πού βρέθηκαν (κλάπηκαν στην κυριολεξία ) τα τάλαντα της ανέγερσης και άλλα σκάνδαλα της εποχής σε προσεχείς αναρτήσεις. Οι πηγές μας προέρχονται από αρχαίους Έλληνες συγγραφείς.
Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι από τον Πλούταρχο και το σύγγραμμά του "Βίοι Παράλληλοι-Περικλής"

......πάντα δὲ διεῖπε καὶ πάντων ἐπίσκοπος ἦν αὐτῷ Φειδίας, καίτοι μεγάλους ἀρχιτέκτονας ἐχόντων καὶ τεχνίτας τῶν ἔργων. τὸν μὲν γὰρ ἑκατόμπεδον Παρθενῶνα Καλλικράτης εἰργάζετο καὶ Ἰκτῖνος, τὸ δ' ἐν Ἐλευσῖνι τελεστήριον ἤρξατο μὲν Κόροιβος οἰκοδομεῖν, καὶ τοὺς ἐπ' ἐδάφους κίονας ἔθηκεν οὗτος καὶ τοῖς ἐπιστυλίοις ἐπέζευξεν· ἀποθανόντος δὲ τούτου Μεταγένης ὁ Ξυπέτιος τὸ διάζωμα καὶ τοὺς ἄνω κίονας ἐπέστησε· [5] τὸ δ' ὀπαῖον ἐπὶ τοῦ ἀνακτόρου Ξενοκλῆς ὁ Χολαργεὺς ἐκορύφωσε· τὸ δὲ μακρὸν τεῖχος, περὶ οὗ Σωκράτης ἀκοῦσαί φησιν αὐτὸς εἰσηγουμένου γνώμην Περικλέους, ἠργολάβησε Καλλικράτης. κωμῳδεῖ δὲ τὸ ἔργον Κρατῖνος ὡς βραδέως περαινόμενον·
πάλαι γὰρ αὐτό, φησί,
λόγοισι προάγει Περικλέης, ἔργοισι δ' οὐδὲ κινεῖ.
τὸ δ' Ωιδεῖον, τῇ μὲν ἐντὸς διαθέσει πολύεδρον καὶ πολύστυλον, τῇ δ' ἐρέψει περικλινὲς καὶ κάταντες ἐκ μιᾶς κορυφῆς πεποιημένον, εἰκόνα λέγουσι γενέσθαι καὶ μίμημα τῆς βασιλέως σκηνῆς, ἐπιστατοῦντος καὶ τούτῳ Περικλέους. [6] διὸ καὶ πάλιν Κρατῖνος ἐν Θρᾴτταις παίζει πρὸς αὐτόν·

Απάντηση του Μίκη Θεοδωράκη στη Θάλεια Δραγώνα

Προς την κ. Θάλεια Δραγώνα

Αγαπητή κυρία Δραγώνα,

Έλαβα την επιστολή και τα βιβλία σας και σας ευχαριστώ. Διάβασα επίσης στο «Βήμα» και τα «Νέα» τις συνεντεύξεις σας, οι οποίες όμως κινούνται μονάχα γύρω από δυο-τρεις φράσεις που σας αποδόθηκαν εδώ και πολύ καιρό, για να διαψευσθούν ύστερα από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

Οι συνεντεύξεις αυτές και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με την φίμωση των αντιθέτων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον .........
ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και τον συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη βαφτίζοντας όσους διαφωνούν «ακροδεξιούς».

Τρόμος που φτάνει σε σημείο να προκαλεί συμπτώματα της «Λύσσας-Σόρος» σε υποταχτικούς κονδυλοφόρους όπως σ’ αυτόν τον δυστυχή κ. Χάρη σε σημερινό (9.1.10) ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας.

Επειδή τυχαίνει να είμαι ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της εκστρατείας για την ενημέρωση του ελληνικού λαού με ρίζες βαθειές στην αληθινή ελληνική Αριστερά από την εποχή του ΕΑΜ, θα ήμουν ο τελευταίος που θα επέτρεπα στον οποιονδήποτε να καπηλευτεί την λέξη και την έννοια «πατρίδα».

Το ΕΑΜ και το τότε ΚΚΕ κατέκτησε την εμπιστοσύνη του 70% του λαού μας για την πίστη του και τους αγώνες του για τη Λευτεριά της ελληνικής πατρίδας και την αναγέννηση του ελληνικού έθνους. Με την πεποίθηση ότι υπηρετούμε τα ιδεώδη των Ελλήνων για την ελευθερία και την δημοκρατία από τα βάθη των αιώνων και φτάνοντας ως το «Ελευθερία ή θάνατος» του Κολοκοτρώνη, ορθώσαμε το ανάστημά μας και αναμετρηθήκαμε με το όπλο στο χέρι, με την πιο φονική δύναμη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα: την χιτλερική Βέρμαχτ, τα ναζιστικά Ες-Ες και την Γκεστάπο, με αμέτρητες θυσίες σε αίμα, βασανισμούς και διώξεις. Ενώ παράλληλα και μέσα σ΄ εκείνες τις σκληρές συνθήκες τιμούσαμε και τρεφόμαστε με τον ελληνικό πολιτισμό για τον οποίο είμαστε περήφανοι και συγχρόνως οραματιζόμαστε τη μελλοντική κοινωνία της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της «πανανθρώπινης λευτεριάς».

Αυτή υπήρξε ως σήμερα η γνήσια και μοναδική Αριστερά, όπου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα» ήταν για μας δόξα και τιμή και όχι ντροπή όπως τις κατάντησαν χτες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων» που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους, τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας, που η νικήτρια και θριαμβεύουσα ακόμα και σήμερα εθνικοφροσύνη κρατάει στα σκοτάδια, έχοντας καταδικάσει σε λήθη τη σύγχρονη ιστορία μας.

Όμως η ακτινοβολία εκείνων των ηρωικών χρόνων αψηφώντας όλα τα εμπόδια εξακολουθεί να εμπνέει το λαό μας, γι’ αυτό και η αντίθεση στην συστηματική απόπειρα που επιχειρείται εδώ και καιρό με στόχο την ουσιαστική ανατροπή της ελληνικής ιστορίας, είναι καθολική και δεν συνδέεται με την α΄ ή την β΄ πολιτική παράταξη αλλά με το σύνολο των Ελλήνων, που γαλουχήθηκε με μια συγκεκριμένη και βαθειά ριζωμένη άποψη για το τι είναι πατρίδα, τι είναι Ελλάδα, τι είναι ιστορία, τι είναι ελληνικός λαός και ελληνικό έθνος.

Κι ακόμα γνωρίζει καλά -γιατί τα βιώνει, ποια είναι τα βασικά ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία που μας διέπλασαν από το ΄21 έως σήμερα.

Αρνούμενοι και κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε χτες, προχτές και σήμερα,με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» στην ουσία αμφισβητείτε ο,τιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.

Με το βιβλίο σας αποδομείτε τις ιδέες, πεποιθήσεις, τα «πιστεύω», σε σχέση με το ελληνικό έθνος και τις ρίζες του, δηλαδή όλα αυτά που ενέπνευσαν και παρακίνησαν τον λαό μας. Όμως αν στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν οι ιδέες για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και όλα τα «πιστεύω» που εσείς σήμερα απορρίπτετε ως άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και εκτός ιστορικής πραγματικότητας, τότε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν η Επανάσταση του ΄21, το κίνημα του Φιλελληνισμού, το δημοκρατικό κίνημα του Μακρυγιάννη, η αποπομπή του Όθωνα, οι Βαλκανικοί πόλεμοι, η Εθνική Αντίσταση. Δεν θα υπήρχε ο Άρης Βελουχιώτης. Και όχι μονάχα αυτός, γιατί σύμφωνα με κείνα που επιχειρείτε να διδαχθούν τα παιδιά μας, δεν θα υπήρχε ούτε ένας αντάρτης, μιας και ΟΛΟΙ πήραν τα όπλα για την Ελλάδα και την Πατρίδα. Ενώ αν είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας.

Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θα υπήρχαν οι δημοκρατικοί αγώνες και η Αντίσταση κατά της χούντας. Δεν θα υπήρχαν ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Καλομοίρης,ο Καζαντζάκης, o Σικελιανός, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Τσαρούχης, ο Ελύτης, ο Χατζιδάκις, ο Εγγονόπουλος,ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο Παρθένης, ο Καμπανέλλης, ο Γεωργουσόπουλος, ο Κουν, ο Μινωτής, ο Κακογιάννης, ο Αγγελόπουλος. Όπως δεν θα υπήρχαν οι διανοητές, οι φιλόσοφοι, οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες από τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο ωε τον Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα υπήρχαν τα μεγάλα κινήματα όπως των δημοτικιστών και των φοιτητών. Δεν θα υπήρχε το κίνημα για την Κύπρο ούτε οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τα σημερινά θύματα του επιθετικού ιμπεριαλισμού, την Γιουγκοσλαυία, την Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και δεν θα συνέβαιναν προ παντός εκείνες οι πράξεις, που αποδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του λαού μας, που τόσο επίμονα σαρκάζετε, όπως το ΟΧΙ το 1940 και η μάχη της Κρήτης, καθώς και το ότι ανάμεσα σε όλους τους ευρωπαίους, μονάχα η Ελλάδα αρνήθηκε να ντύσει τα παιδιά της με την στολή της Βέρμαχτ και να τα στείλει στο ανατολικό μέτωπο. Χάρη στις μοναδικές μέσα στην κατεχόμενη Ευρώπη παλλαϊκές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και εκτοπισμένους σε στρατόπεδα θανάτου.

Κι αυτό γιατί οι εθνικοί και δημοκρατικοί μας αγώνες, καθώς και τα πνευματικά έργα και οι πολιτικές πράξεις των προσώπων αυτών, διαπνέονταν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει επηρεαστεί βαθειά από μια βαρειά κληρονομιά, απέναντι στην οποία θα πρέπει να φανούμε δημιουργικά αντάξιοι.

Για όλα αυτά έχετε να πείτε μια μόνο λέξη: εθνοκεντρισμός, δηλαδή ότι είναι ασυγχώρητη υπερηφάνεια για ένα λαό να θαυμάζει τα επιτεύγματά του, φτάνοντας στο σημείο να προτείνετε να εκλείψει από τα σχολικά βιβλία, γιατί αυτό επιτάσσει η σύγχρονη επιστήμη για την αναθεώρηση της ιστορίας. Με άλλα λόγια επιχειρείτε έναν γενικευμένο ευνουχισμό σε ό,τι πολυτιμότερο και πιο ελληνικό πέτυχε ο λαός μας έως τώρα, με τελικό αποτέλεσμα την μετατροπή μας σε έναν άλλο λαό, προσαρμοσμένο στις συνταγές του καμουφλαρισμένου αφελληνισμού, που κοσμούν κάθε σελίδα του εν λόγω βιβλίου σας.

Κι αυτό γιατί διαφωνείτε με την ύπαρξη και την αξία των βασικών πυλώνων πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν οι ιδέες, οι πράξεις, οι αγώνες, οι θυσίες και τα έργα, πνευματικά και άλλα.

Βαφτίζετε εθνοκεντρισμό την ξεχωριστή πίστη, ακόμα και θαυμασμό που μπορεί να έχει ένας λαός για την ιστορία και τον εαυτό του. Τις ξένες επεμβάσεις, που αλλοίωσαν την εθνική μας ζωή, τις θεωρείτε σχεδόν ανύπαρκτες και πρόσχημα για να καλύψουμε τις δικές μας -υπαρκτές βεβαίως- αδυναμίες.

Την ιδιαιτερότητα των αγώνων μας, ειδικά στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο την αποκαλείτε σωβινισμό, πράξη εχθρική προς τους άλλους και την θεωρείτε γενεσιουργό αιτία ξενοφοβίας.

Την υπερηφάνεια μας για τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων την βαφτίζετε στείρο εθνικισμό και ιστορική αυταπάτη. Δηλαδή θέλετε σώνει και καλά να αποδείξετε ότι κακώς πιστεύαμε ως τώρα όσα πιστεύαμε για την καταγωγή, τις παραδόσεις, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, πράξη που στην ιατρική επιστήμη ονομάζεται «ευνουχισμός». Και οχυρωμένη πίσω από ηχηρά ονόματα ξένων επιστημόνων βαλθήκατε με την βοήθεια ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κύκλων, μιας και είναι πολύ δύσκολο να ευνουχίσετε έναν ολόκληρο λαό κατεδαφίζοντας τα σύμβολα και τους μύθους του, να ξεκινήσετε το θεάρεστο έργο σας από τα τρυφερά και ανύποπτα παιδιά μας.

Όπως το επιχείρησε χθες η φίλη σας κ. Ρεπούση -ανεπιτυχώς- ενώ σήμερα, με τον αέρα μάλιστα της κρατικής συμπαράστασης το επεκτείνετε εσείς με νέα έφοδο για τον ευνουχισμό της μαθητικής μας νεολαίας από κρατικό μάλιστα πόστο!

Γνωρίζετε κυρία Δραγώνα, ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας, όπως γνωρίζετε ότι θα σας ήταν λίγο δύσκολο να με βαφτίσετε κι εμένα … ακροδεξιό. Προς το παρόν μπορείτε εσείς και οι φίλοι σας να με φιμώσετε. Όμως σ’ αυτό είμαι συνηθισμένος και μάλιστα θα σας έλεγα ότι όποιοι και όσοι στο παρελθόν κατά καιρούς επεχείρησαν να φιμώσουν τις ιδέες αλλά και την μουσική μου, είχαν … κακά γεράματα. Όπως ίσως ξέρετε ή θα έχετε ακούσει, η ζωή και το έργο μου στηρίχθηκε επάνω σε τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία. Και όλοι μου οι αγώνες έγιναν μόνο και μόνο για να τις υπερασπίσω με κάθε θυσία. Το ίδιο κάνω και τώρα.

Σήμερα εσείς και οι φίλοι σας, με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι οι προηγούμενοι, επιχειρείτε να κατεδαφίσετε τις ιδέες, τις πράξεις και τα έργα που συμβολίζουν αυτές οι τρεις λέξεις, που όπως είπα, ενέπνευσαν και στήριξαν όλες τις γενιές των νεοελλήνων, για να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα.

Μια κορυφαία στιγμή στην νεότερή μας ιστορία υπήρξε και η Εθνική μας Αντίσταση, τότε που έλαμψαν αυτές οι τρεις λέξεις οδηγώντας τα νιάτα εκείνης της εποχής σε ανυπέρβλητες θυσίες. Χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες τα θύματα. Τι μας οδηγούσε τότε; Όλα αυτά που καταδικάζονται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας, για να ανοίξει ο δρόμος σε μια γενικευμένη αλλοίωση του εθνικού μας χαρακτήρα ξεκινώντας με δήθεν επιστημονικό τρόπο από τα τρυφερά μας νιάτα.

Άλλωστε αυτή η προσπάθεια που γίνεται μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, έχει αφετηρία γνωστά σε όλους διεθνή κέντρα, που επιδιώκουν την διάλυση των εθνών-λαών με εθνικές ιδιαιτερότητες, συμφέροντα και «αρχές» που οδηγούν σε αντιστάσεις μπροστά στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό με τη διάλυση των εθνών επιδιώκουν την μετατροπή των ανθρώπων σε ανυπεράσπιστες μονάδες χωρίς μνήμη και ενοχλητικές ιδιαιτερότητες.

Eίναι δυνατόν να επιτραπεί να γίνει κάτι τέτοιο; Να γιατί με βρίσκετε και θα με βρίσκετε πάντοτε αντίθετο, γιατί πιστεύω ότι η γενιά η δική μου έχει αποδείξει στην πράξη, με έργα και όχι μόνο με λόγια, ότι σ’ αυτή τη γωνιά της γης κατοικούν άνθρωποι που είναι Έλληνες με όλη την ιστορική σημασία αυτής της λέξης και τίποτε -απολύτως τίποτε- δεν μπορεί να αμαυρώσει και πολύ περισσότερο να αλλοιώσει.

Τέλος οφείλω να σας πω ότι:

Από την ανάγνωση του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» έχω συναγάγει ορισμένα συμπεράσματα, που πιστοποιούν θεμελιακές διαφορές από τις απόψεις σας. Θα αρκεστώ προς το παρόν σε μερικά παραδείγματα:

«Η κυρίαρχη αντίληψη για το έθνος και την εθνική ταυτότητα, με βάση την οποία οι πολιτικές εξουσίες στην Ευρώπη αλλά και έξω από αυτήν οργανώνουν το διαπαιδαγωγητικό ρόλο του σχολείου, είναι ακόμη σήμερα σε μεγάλο βαθμό η αντίληψη που κληρονόμησε ο ρομαντισμός του 19ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία το έθνος αποτελεί οικουμενική, «φυσική» οντότητα, ανεξάρτητη από το χρόνο και το χώρο, και η εθνική ταυτότητα, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση κοινωνικής ομοψυχίας και συνοχής. Οι εθνικές ιστοριογραφίες προέρχονται από αυτή την παράδοση και δίνουν έμφαση στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της. Στο σχολείο η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν την εθνική συνέχεια στο χρόνο και στο χώρο». (σελ. 31)
Είναι φανερό ότι θεωρείτε ότι το έθνος και η εθνική ταυτότητα είναι «κληρονομιά του ρομαντισμού του 19ου αιώνα [και δεν] αποτελεί «φυσική» οντότητα ανεξάρτητη από τον χρόνο και τον χώρο, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση εθνικής ομοψυχίας και συνοχής».

Φαίνεται ακόμη ότι δεν είσθε σύμφωνη με την έμφαση που δίνεται στο σχολείο «στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της». Καθώς και στο γεγονός ότι «η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα., ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν τη συνέχεια στο χρόνο και στον χώρο».

Θα ήθελα ειλικρινά να μου λέγατε, αν η παράγραφος αυτή αναφέρεται θετικά ή αρνητικά στον τρόπο που το σχολείο αντιμετωπίζει τα προβλήματα αυτά. Μιας και δεν το λέτε φανερά. Όμως αφήνετε να υπονοηθεί, ότι όλες αυτές οι ιδέες περί έθνους και εθνικής ταυτότητας αποτελούν σύμπτωμα που μας επιβλήθηκε από την «ρομαντική αντίληψη της ιστορίας στο τέλος του 19ου αιώνα. Άρα ξεπερασμένες και αντιεπιστημονικές σύμφωνα με την οπτική γωνία τη δική σας και των υπολοίπων συνεργατών σας που συμμετέχουν στην συγγραφή του εν λόγω βιβλίου.

Να όμως που τόσο εγώ όσο και οι γενιές των παππούδων μου αλλά και των συμμαχητών και συνοδοιπόρων μου στους δρόμους των εθνικών αγώνων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ελληνικής τέχνης διαπνεόμεθα σε κάθε μας βήμα και προσπάθεια από αυτές ακριβώς τις ιδέες που καταγγέλλετε ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης. Και μόνο μ’ αυτή την παράγραφο, μου ζητάτε να απαρνηθώ τον εαυτό μου, τη ζωή μου, τις ιδέες και το έργο μου. Και όχι μόνο από εμένα αλλά όπως αποδεικνύεται από τις πράξεις και τα έργα τους, ΟΛΟΥΣ σχεδόν τους νεοέλληνες, ανώνυμους και επώνυμους που από το 1821 έως σήμερα πίστεψαν ακριβώς σ’ αυτά που θεωρείτε ότι κακώς διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό σχολείο. Άλλωστε αμέσως μετά διευκρινίσατε ότι «στις σύγχρονες κοινωνικές επιστήμες για το εθνικό φαινόμενο η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής… Οι σύγχρονες θεωρήσεις (…) συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο» και παρακάτω αποκαλείτε «φανταστική κοινότητα» του έθνους που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση (ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω τον όρο) υπαρκτών κοινών χαρακτηριστικών» και όλα αυτά τα προσφέρει «η εθνική ταυτότητα» (που ήρθε) «να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης».

«Καθώς διευρύνεται το σχετικά πρόσφατο ενδιαφέρον των κοινωνικών επιστημών για το εθνικό φαινόμενο, η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής τα τελευταία χρόνια. Οι σύγχρονες θεωρήσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές τους ως προς την προέλευσή τους, συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο και μπορούμε επομένως να κάνουμε την ιστορία της: πιο συγκεκριμένα η έννοια του έθνους όπως χρησιμοποιείται σήμερα διμορφώθηκε ιστορικά τα τελευταία διακόσια χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία των εθνών-κρατών (Noiriel 1991). Η εθνική ταυτότητα ήρθε να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης και να προσφέρει στα μέλη των σύγχρονων κοινωνιών νέα βάση κοινωνικής συνοχής μέσα από τη δημιουργία της «φαντασιακής κοινότητας» του έθνους, που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση υπαρκτών κοινών πολιτισμικών χαρακτηριστικών». (σελ. 31)

Γιατί τάχα πολύπλοκες εγκεφαλικές αναλύσεις για αυτονόητα γεγονότα, όπως είναι η συνεχής ανανέωση των μορφών της κοινωνικής συγκρότησης, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το έθνος αποτελεί μια «φανταστική κοινότητα»; Αλήθεια, τι θα πει αυτό; Το έθνος σε σχέση με την κοινωνία είναι η ψυχή σε σχέση με το σώμα. Κι εδώ είναι πιστεύω, το λάθος της σύγχρονης κοινωνικής επιστήμης, που επαγγέλλεσθε. Γιατί επιχειρεί να αναλύσει και να εξηγήσει μορφές και λειτουργίες που αφορούν την κοινωνία-σώμα και όχι το έθνος-ψυχή. Που δεν αναλύεται ούτε εξηγείται, γιατί όπως και τα φαινόμενα της θρησκείας και της τέχνης, ανάγεται στην μεταφυσική και στην υπέρβαση. Στο υπερλογικό και ανεξήγητο.

Αν και για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, πέραν του γεγονότος ότι για την παμψηφία θα έλεγα των νεοελλήνων -ανωνύμων και επωνύμων- δεν αποτελούσε και αποτελεί μόνο ένα είδος θρησκευτικής πίστης (άκρως αντιεπιστημονικής βεβαίως για σας) υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι ορισμένοι βασικοί άξονες του πνευματικού κόσμου των αρχαίων Ελλήνων κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν ως τις μέρες μας. Λ.χ. είναι πασίγνωστη η διάρκεια της ελληνικής γλώσσας. Δεν είναι όμως γνωστή η διάρκεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής μέσω των βασικών μουσικών κλιμάκων, που παρέμειναν αναλλοίωτες, καθώς οι αρχαίοι μουσικοί τρόποι πέρασαν ατόφιοι στη Βυζαντινή μουσική με το νέο όνομα «ήχοι» κι από κει δια μέσου της αραβικής μουσικής και με καινούριο όνομα, «δρόμοι», δημιούργησαν το ρεμπέτικο τραγούδι από το οποίο προήλθε τόσο η σύγχρονη λαϊκή μας μουσική όσο και η έντεχνη-λαϊκή μουσική, μέσα στην οποία συνενώθηκε η μουσική με την ποίηση. Δηλαδή το φαινόμενο που χαρακτήριζε την αρχαία μουσική, δεδομένου ότι τότε με τον όρο «μουσική» εννοούσαν αποκλειστικά την σύζευξη Μουσικής και Λόγου.

Ένα άλλο σημαντικό δημιούργημα των αρχαίων, υπήρξε ως γνωστόν και η Δημοκρατία και μάλιστα η άμεση Δημοκρατία. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους και σχεδόν έως σήμερα στην Ευρώπη κυριάρχησαν συστήματα συγκεντρωτικά, βασιλείες αυτοκρατορίες, δικτατορίες, σοσιαλιστικές εξουσίες. Η χώρα μας κατακτήθηκε για τέσσερις αιώνες από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Εν τούτοις και κάτω από αυτές τις καταλυτικές συνθήκες οι ελληνικές κοινότητες, μέσα και έξω από τον γεωγραφικό μας χώρο, κυβερνήθηκαν με δημοκρατικό τρόπο. Οι κάτοικοι λ.χ. ενός χωριού εξέλεγαν τακτικά με καθολική ψηφοφορία την διοικητική και τη δικαστική τους εξουσία. Κι αυτό αντανακλάται στο Σύνταγμα της Επιδαύρου, μέσα στο οποίο ρητώς αναφέρεται ότι απαγορεύονται οι «τίτλοι ευγενείας». Άλλωστε αυτό το δημοκρατικό φρόνημα μπορούμε να πούμε ότι παραμένει έως σήμερα βασικό γνώρισμα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Κι αυτό σε πείσμα των προσπαθειών των ξένων δυνάμεων να επιβάλουν τις γνωστές δυναστείες των Βαυαρών και των Γλύξμπουργκ. Γεγονός που αρνείσθε πεισματικά να παραδεχτείτε. Δηλαδή το γεγονός των συνεχών παρεμβάσεων των ξένων στην χώρα μας, που υπήρξαν πρόξενοι των μεγαλυτέρων εθνικών μας καταστροφών. Όπως της Μικρασιατικής, του Εμφυλίου, της Κύπρου και τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας.

Συμφωνώ μαζί σας στην παράγραφο της σελ. 33, ότι τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται ένα έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορίες, μνήμες.

«Όπως χαρακτηριστικά δείχνουν οι παραπάνω έρευνες, τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται το έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορικές μνήμες. Τα πολιτισμικά αυτά κριτήρια, που θεωρούνται κοινά, προσδιορίζουν τον συμβολικό και τον φυσικό χώρο του έθνους. Οτιδήποτε διαφορετικό θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το έθνος και συνήθως απορρίπτεται. Έτσι τα έθνη έχουν προσδιοριστεί ιστορικά κατά κύριο λόγο μέσα από τις διαφορές τους από και σε σύγκριση με άλλα έθνη. Αυτή τη συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με καθετί έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».

Όμως διαφωνώ με την άποψή σας πως «ό,τι είναι διαφορετικό, θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το Έθνος, συνήθως απορρίπτεται». Και ακόμα ότι «η συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με κάθε τι έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».


Χωρίς ίσως να το θέλετε, φορτώνετε με αρνητικές ιδιότητες το Έθνος και την εθνική ταυτότητα, μιας και για να υπάρξουν κατά τη γνώμη σας, πρέπει πρώτον να ετεροπροσδιορισθούν και δεύτερον να «απορρίψουν» δηλαδή να κλειστούν στο καβούκι τους. Συμφωνούν άρα γε αυτές οι διαπιστώσεις με το ελληνικό έθνος; (Για να αρκεστούμε στη δική μας ιστορική εμπειρία). Γιατί όλα τείνουν να αποδείξουν ότι ο,τιδήποτε καλό και θετικό έγινε ως τώρα, οφείλεται στο γεγονός ότι είχαμε και έχουμε ανοιχτές θύρες (τουλάχιστον ως προς τον πολιτισμό) και προς Ανατολάς και προς Δυσμάς όπως και προς Βορρά. Έτσι ό,τι υπήρξε και ό,τι υπάρχει, αποτελεί δημιουργική πρόσμιξη διαφόρων ιδεών και πολιτισμών, ακόμα και τρόπων ζωής.

Ήμαστε πάντοτε ανοιχτοί κατά το παράδειγμα του Ρήγα Φεραίου, που ενώ σάλπιζε την επανάσταση των Ελλήνων, οραματιζόταν την μεγάλη οικογένεια των Βαλκανικών λαών. Το ίδιο που κάναμε κι εμείς στην Εθνική Αντίσταση, που αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την δική μας ελευθερία αλλά και για την «πανανθρώπινη τη λευτεριά». Και μη μου πείτε ότι επηρεάστηκαν από την ρομαντική άποψη περί έθνους οι φουστανελάδες αγράμματοι ως επί το πλείστον Έλληνες επαναστάτες, όταν το Σύνταγμα της Επιδαύρου στα 1822 διακήρυσσε την ανασύσταση του ελληνικού έθνους αποτελώντας παράλληλα το δημοκρατικότερο Σύνταγμα όλων των εποχών, μιας και είχαν ανοιχτά τα μυαλά τους στις επιρροές της Γαλλικής και της Αμερικανικής ακόμα επανάστασης. Για να ετεροπροσδιοριστούμε θα πρέπει να είμαστε ανίκανοι να αυτοπροσδιοριζόμαστε κάθε στιγμή (ακόμα και σήμερα), ενώ η εθνική μας ταυτότητα υπήρξε και είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην έχουμε ούτε να θέλουμε να έχουμε εχθρούς, για να είμαστε αυτοί που είμαστε. Άλλωστε η βασική εξωτερική μας πολιτική ως τώρα υπήρξε και είναι αμυντική με εξαίρεση την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Τουρκία, που μας κόστισε τόσο ακριβά.
Και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη Χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με την σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξ άλλου σ’ αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απ’ αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απ’ αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του ΄21 από τα «μάρμαρα». Αν όλα αυτά είναι «παραμύθια», τότε ό,τι υπήρξε θετικό και ξεχωριστό ως τώρα, ας πούμε ότι ήταν και είναι «παραμύθι». Τότε για ποιον λόγο θέλετε να το κατεδαφίσετε; Δεν ξέρετε ότι έτσι σκοτώνετε την ψυχή μας; Χάρη στην οποία είσθε κι εσείς σήμερα ελεύθερη;

Όπως ασφαλώς καταλαβαίνετε, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καν ερώτημα «Τι είν’ η πατρίδα μας;». Για όλους όσους αφιέρωσαν το έργο και κυρίως τη ζωή τους ολόκληρη σ’αυτή την πατρίδα -και είναι χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, νεκροί ή ζωντανοί, δεν υπάρχουν τέτοια ερωτήματα, γιατί αυτοί οι ίδιοι είναι η πατρίδα…

Γι’ αυτό σας παρακαλώ και εύχομαι να λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν την μαρτυρία ενός ελεύθερου Έλληνα και να σταματήσετε αυτή την εκστρατεία, που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον ήδη δοκιμαζόμενο λαό μας.

Σας χαιρετώ,

Μίκης Θεοδωράκης


ΥΓ. Επειδή θεωρώ ότι με την απάντησή μου αυτή μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω ορισμένα ουσιαστικά επιχειρήματα στην προσπάθειά μου να διαφωτίσω όσο γίνεται πληρέστερα τον ελληνικό λαό για τα κίνητρά μου στον αγώνα που ξεκίνησα και συνεχίζω, είμαι υποχρεωμένος να την δημοσιεύσω στο διαδίκτυο, όπως έκανα έως τώρα, δεδομένου ότι τα ισχυρά ΜΜΕ προς το παρόν αποφεύγουν ακόμα και να αναφερθούν στις απόψεις μου καταφεύγοντας ως συνήθως σε ύβρεις…Αυτό θα πει ελευθερία τύπου!

Καλλικράτη

Κάνε Κράτει

Κάποιοι φτιάχνουν

Νέα Kράτη

Στης Ελλάδας μας

Την πλάτη

(Αντιγραφή από σχόλιο ανωνύμου στο διαδίκτυο)

Ελλάδος Περιήγησις /ΑΧΑΪΚΑ - ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι από το σύγγραμα του Παυσανία ΑΧΑΪΚΑ και αναφέρονται στον ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΔΟΤΗ της ΕΛΛΑΔΑΣ, τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ
(Μεγαλύτερος ακόμη και από τον Εφιάλτη, μιας και η προδοσία του Εφιάλτη ντρόπιασε, αλλά δεν εξαφάνισε την Ελλάδα)
Ο Παυσανίας αφού παραθέτει σειρά προδοτών αναφέρει χαρακτηριστικά :"οὕτω μὲν οὔποτε τὴν Ἑλλάδα ἐπέλειπον οἱ ἐπὶ προδοσίᾳ νοσήσαντες".

Χαρακτηρίζει την πράξη του Καλλικράτη :" τολμημάτων δὲ τὸ ἀνοσιώτατον, τὴν πατρίδα καὶ ἄνδρας προδιδόναι πολίτας ἐπὶ οἰκείοις κέρδεσι"
και του περιποιεί τους "τίτλους" : "Καλλικράτει δὲ ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος ἀνδρὶ ἀλάστορι" καὶ λύκος ἀγριώτερος λύκων ..... εἴγε καὶ Καλλικράτην ἀνοσιώτατον

Τα έντονα στοιχεία έχουν τονισθεί από το ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ

..................................................................................
.................................................................................

X. τότε μὲν δὴ ἐς τοσοῦτο ἐπράχθη: τολμημάτων δὲ τὸ ἀνοσιώτατον, τὴν πατρίδα καὶ ἄνδρας προδιδόναι πολίτας ἐπὶ οἰκείοις κέρδεσιν, ἔμελλε καὶ Ἀχαιοῖς κακῶν ἄρξειν, οὔποτε ἐκ τοῦ χρόνου παντὸς τὴν Ἑλλάδα ἐκλιπόν. ἐπὶ μέν γε Δαρείου τοῦ Ὑστάσπου βασιλεύοντος Περσῶν Ἴωσι τὰ πράγματα ἐφθάρη Σαμίων πλὴν ἑνός τε καὶ δέκα ἀνδρῶν τῶν ἄλλων τριηράρχων τὸ ναυτικὸν τὸ Ἰώνων προδόντων: [2] μετὰ δὲ Ἴωνας κεχειρωμένους ἠνδραποδίσαντο καὶ Ἐρέτριαν Μῆδοι, προδόται δὲ ἐγένοντο οἱ εὐδοκιμοῦντες μάλιστα ἐν Ἐρετρίᾳ Φίλαγρος Κυνέου καὶ Εὔφορβος Ἀλκιμάχου. Ξέρξῃ δὲ ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐλαύνοντι Θεσσαλία τε δι' Ἀλευάδου προεδόθη, Θήβας δὲ Ἀτταγῖνος καὶ Τιμηγενίδας προδιδόασι φερόμενοι τὰ πρῶτα ἐν Θήβαις. Πελοποννησίων δὲ καὶ Ἀθηναίων πολεμησάντων Ξενίας Ἠλεῖος ἐπεχείρησεν Ἦλιν Λακεδαιμονίοις καὶ Ἄγιδι προδοῦναι, οἵ τε Λυσάνδρου καλούμενοι ξένοι χρόνον [3] οὐδένα ἀνίεσαν πατρίδας ἐγχειρίζοντες Λυσάνδρῳ τὰς ἑαυτῶν. κατὰ δὲ τὴν Φιλίππου βασιλείαν τοῦ Ἀμύντου Λακεδαίμονα πόλεων μόνην οὐ προδοθεῖσαν τῶν ἐν Ἕλλησιν εὕροι τις ἄν: αἱ δὲ ἄλλαι πόλεις αἱ ἐν τῇ Ἑλλάδι ὑπὸ προδοσίας μᾶλλον ἢ ὑπὸ νόσου πρότερον τῆς λοιμώδους ἐφθάρησαν. Ἀλεξάνδρῳ δὲ τῷ Φιλίππου παρέσχεν ἡ εὐτυχία μικρὰ ἀνδρῶν προδοτῶν καὶ οὐκ ἄξια λόγου προσδεηθῆναι. [4] ἐπεὶ δὲ τὸ ἐν Λαμίᾳ πταῖσμα ἐγένετο Ἕλλησιν, Ἀντίπατρος μέν, ἅτε διαβῆναι ποιούμενος σπουδὴν πρὸς τὸν ἐν τῇ Ἀσίᾳ πόλεμον, ἐβούλετο εἰρήνην ἐν τάχει συντίθεσθαι, καί οἱ διέφερεν οὐδὲν εἰ Ἀθήνας τε ἐλευθέραν καὶ τὴν πᾶσαν Ἑλλάδα ἀφήσει: Δημάδης δὲ καὶ ὅσον προδοτῶν Ἀθήνῃσιν ἄλλο ἦν, ἀναπείθουσιν Ἀντίπατρον μηδὲν ἐς Ἕλληνας φρονῆσαι φιλάνθρωπον, ἐκφοβήσαντες δὲ Ἀθηναίων τὸν δῆμον ἔς τε Ἀθήνας καὶ πόλεων τῶν ἄλλων τὰς πολλὰς ἐγένοντο αἴτιοι Μακεδόνων ἐσαχθῆναι φρουράς. [5] βεβαιοῖ δέ μοι καὶ τόδε τὸν λόγον: Ἀθηναῖοι γὰρ μετὰ τὸ ἀτύχημα τὸ ἐν Βοιωτοῖς οὐκ ἐγένοντο Φιλίππου κατήκοοι, ἁλόντων μέν σφισι δισχιλίων, ὡς ἐκρατήθησαν, παρὰ τὸ ἔργον, χιλίων δὲ φονευθέντων: ἐν Λαμίᾳ δὲ περὶ διακοσίους πεσόντων καὶ οὐ πλέον τι, Μακεδόσιν ἐδουλώθησαν.

οὕτω μὲν οὔποτε τὴν Ἑλλάδα ἐπέλειπον οἱ ἐπὶ προδοσίᾳ νοσήσαντες: Ἀχαιοὺς δὲ ἀνὴρ Ἀχαιὸς Καλλικράτης τηνικαῦτα ἐς ἅπαν ἐποίει Ῥωμαίοις ὑποχειρίους. ἀρχὴ δέ σφισιν ἐγίνετο κακῶν Περσεὺς καὶ ἡ Μακεδόνων ἀρχὴ καταλυθεῖσα ὑπὸ Ῥωμαίων.

[6] Περσεῖ τῷ Φιλίππου πρὸς Ῥωμαίους ἄγοντι εἰρήνην κατὰ συνθήκας, ἃς ὁ πατήρ οἱ Φίλιππος ἐποιήσατο, ἐπῆλθεν ὑπερβῆναι τοὺς ὅρκους καὶ ἐπί τε <*Σαπαίους καὶ> Σαπαίων τὸν βασιλέα Ἀβρούπολιν στράτευμα ἀγαγὼν ἐποίησεν ἀναστάτους Ῥωμαίων συμμάχους ὄντας: Σαπαίων δὲ τούτων καὶ Ἀρχίλοχος ἐν ἰάμβῳ μνήμην ἔσχε. [7] Μακεδόνων δὲ καὶ Περσέως κεχειρωμένων πολέμῳ διὰ τὸ ἐς Σαπαίους ἀδίκημα, ἄνδρες τῆς Ῥωμαίων βουλῆς δέκα ἐπέμφθησαν καταστησόμενοι πρὸς τὸ ἐπιτηδειότατον Ῥωμαίοις τὰ ἐν Μακεδονίᾳ. ἥκοντας δὲ ἐς τὴν Ἑλλάδα ὑπήρχετο ὁ Καλλικράτης οὔτε ἔργον τῶν ἐς τὴν κολακείαν οὔτε λόγον οὐδένα ἐς αὐτοὺς παριείς: ἕνα δέ τινα ἐξ αὐτῶν ἄνδρα οὐδαμῶς ἐς δικαιοσύνην πρόθυμον, τοῦτον τὸν ἄνδρα προσεποιήσατο ὁ Καλλικράτης ἐς τοσοῦτον ὥστε αὐτὸν καὶ ἐς τὸ συνέδριον ἐσελθεῖν τὸ Ἀχαιῶν ἔπεισεν. [8] ὁ δὲ ὡς ἐς τὸν σύλλογον ἐσῆλθεν, ἔλεγεν ὡς πολεμοῦντι πρὸς Ῥωμαίους Περσεῖ χρήματα οἱ δυνατώτατοι τῶν Ἀχαιῶν παράσχοιεν, συνάραιντο δὲ καὶ ἐς τὰ ἄλλα: ἐκέλευσεν οὖν καταγνῶναι τοὺς Ἀχαιοὺς θάνατον: εἰ δὲ ἐκεῖνοι καταγνοῖεν, τότε καὶ αὐτὸς τὰ ὀνόματα ἐρεῖν ἔφασκε τῶν ἀνδρῶν. λέγειν τε δὴ ἐδόκει παντάπασιν ἄδικα καὶ αὐτὸν ἠξίουν οἱ ἐς τὸν σύλλογον ἐληλυθότες ἤδη, εἰ Περσεῖ τὰ αὐτὰ Ἀχαιῶν τινες ἔπραξαν, ὀνομαστὶ αὐτῶν ἑκάστου μνησθῆναι, πρότερον δὲ οὐ σφᾶς καταγινώσκειν εἰκὸς εἶναι. [9] ἔνθα δὴ ὡς ἠλέγχετο ὁ Ῥωμαῖος, ἀπετόλμησεν εἰπεῖν ὡς οἱ ἐστρατηγηκότες Ἀχαιῶν ἐνέχονται πάντες τῇ αἰτίᾳ: πάντας γὰρ φρονῆσαι τὰ Μακεδόνων τε καὶ Περσέως. ὁ μὲν δὴ ταῦτα ἔλεγεν ὑπὸ διδασκαλίᾳ Καλλικράτους: ἀναστὰς δὲ μετ' αὐτὸν Ξένων-- οὗτος οὐκ ἐλαχίστου λόγου παρὰ Ἀχαιοῖς--"οὕτως" ἔφη "κατὰ τὴν αἰτίαν ἔχει ταύτην: ἐστρατήγησα μὲν Ἀχαιῶν καὶ ἐγώ, ἀδικίας δὲ οὐδὲν ἐς Ῥωμαίους οὔτε εὐνοίας μοι μέτεστιν ἐς Περσέα: καὶ τοῦδε ἕνεκα ἐθέλω μὲν ἐν συνεδρίῳ τῷ Ἀχαιῶν, ἐθέλω δὲ καὶ ἐν αὐτοῖς Ῥωμαίοις ὑπέχειν κρίσιν." ὁ μὲν δὴ ὑπὸ συνειδότος ἐπαῤῥησιάζετο ἀγαθοῦ: [10] ὁ δὲ ἐπελάβετο αὐτίκα ὁ Ῥωμαῖος τῆς προφάσεως, καὶ ὁπόσοις Καλλικράτης ἐπῆγεν αἰτίαν Περσεῖ σφᾶς φρονῆσαι τὰ αὐτά, ἀνέπεμπεν ἐν δικαστηρίῳ κρίσιν τῷ Ῥωμαίων ὑφέξοντας. ὃ μή πω κατειλήφει πρότερον Ἕλληνας: οὐδὲ γὰρ [παρὰ] Μακεδόνων οἱ ἰσχύσαντες μέγιστον, Φίλιππος Ἀμύντου καὶ Ἀλέξανδρος, τοὺς ἀνθεστηκότας σφίσιν Ἑλλήνων ἐς Μακεδονίαν ἐβιάσαντο ἀποσταλῆναι, διδόναι δὲ αὐτοὺς ἐν Ἀμφικτύοσιν εἴων λόγον. [11] τότε δὲ ἐκ τοῦ Ἀχαιῶν ἔθνους ὅντινα καὶ ἀναίτιον Καλλικράτης ἐθελήσειεν αἰτιάσασθαι, ἀνάγεσθαι πάντα τινὰ ἐκεκύρωτο ἐς Ῥώμην: καὶ ἐγένοντο ὑπὲρ χιλίους οἱ ἀναχθέντες. τούτους ὑπὸ Ἀχαιῶν οἱ Ῥωμαῖοι προκατεγνῶσθαι νομίζοντες ἔς τε Τυρσηνίαν καὶ ἐς τὰς ἐκεῖ διέπεμψαν πόλεις, καὶ Ἀχαιῶν ἄλλοτε ἄλλας ὑπὲρ τῶν ἀνδρῶν πρεσβείας τε καὶ ἱκεσίας ἐπιπεμπόντων λόγον ἐποιοῦντο οὐδένα. [12] ἑπτακαιδεκάτῳ δὲ ὕστερον ἔτει τριακοσίους ἢ καὶ ἐλάσσονας, οἳ μόνοι περὶ Ἰταλίαν Ἀχαιῶν ἔτι ἐλείποντο, ἀφιᾶσιν, ἀποχρώντως κολασθῆναι σφᾶς ἡγούμενοι. ὅσοι δὲ ἀποδράντες ᾤχοντο ἢ εὐθὺς ἡνίκα ἀνήγοντο ἐς Ῥώμην ἢ ὕστερον ἐκ τῶν πόλεων ἐς ἃς ὑπὸ Ῥωμαίων ἐπέμφθησαν, πρόφασις οὐδεμία ἦν τούτους ἁλόντας ὑποσχεῖν δίκην.

XI. Ῥωμαῖοι δὲ αὖθις ἄνδρα ἐκ τῆς βουλῆς καταπέμπουσιν ἐς τὴν Ἑλλάδα: ὄνομα μὲν τῷ ἀνδρὶ ἦν Γάλλος, ἀπέσταλτο δὲ Λακεδαιμονίοις καὶ Ἀργείοις ὑπὲρ γῆς ἀμφισβητουμένης γενέσθαι δικαστής. οὗτος ὁ Γάλλος ἐς τὸ Ἑλληνικὸν πολλὰ μὲν εἶπε, πολλὰ δὲ καὶ ἔπραξεν ὑπερήφανα, Λακεδαιμονίους δὲ καὶ Ἀργείους τὸ παράπαν ἔθετο ἐν χλευασίᾳ: [2] πόλεσι γὰρ ἐς τοσοῦτο ἡκούσαις ἀξιώματος καὶ ὑπὲρ τῶν ὅρων τῆς χώρας τὰ μὲν παλαιότερα ἐς οὐκ ἀφανῆ πόλεμον καὶ ἔργα οὕτως ἀφειδῆ προαχθείσαις, κριθείσαις δὲ καὶ ὕστερον παρὰ δικαστῇ κοινῷ Φιλίππῳ τῷ Ἀμύντου, αὐτὸς μέν σφισιν ὁ Γάλλος ἀπηξίωσε δικαστὴς καταστῆναι, Καλλικράτει δὲ ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος ἀνδρὶ ἀλάστορι ἐπιτρέπει τὴν κρίσιν. [3] ἀφίκοντο δὲ ὡς τὸν Γάλλον καὶ Αἰτωλῶν οἱ Πλευρῶνα οἰκοῦντες, συντελείας τῆς ἐς Ἀχαιοὺς ἐθέλοντες ἄφεσιν εὕρασθαι: καὶ αὐτοῖς ἐπετράπη μὲν ὑπὸ τοῦ Γάλλου πρεσβείαν ἐπὶ σφῶν αὐτῶν ἰδίᾳ παρὰ Ῥωμαίους ἀποστεῖλαι, ἐπετράπη δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων συνεδρίου Ἀχαιῶν ἀποστῆναι. προσεπεστάλη δὲ ὑπὸ τῆς βουλῆς τῷ Γάλλῳ πόλεις ὁπόσας ἐστὶν οἷός τε [ὡς] πλείστας ἀφεῖναι συλλόγου τοῦ Ἀχαιῶν.

[4] ὁ μὲν δὴ τὰ ἐντεταλμένα ἐποίει, Ἀθηναίων δὲ ὁ δῆμος ἀνάγκῃ πλέον ἢ ἑκουσίως διαρπάζουσιν Ὠρωπὸν ὑπήκοόν σφισιν οὖσαν: πενίας γὰρ ἐς τὸ ἔσχατον Ἀθηναῖοι τηνικαῦτα ἧκον ἅτε ὑπὸ Μακεδόνων πολέμῳ πιεσθέντες μάλιστα Ἑλλήνων. καταφεύγουσιν οὖν ἐπὶ τὴν Ῥωμαίων βουλὴν οἱ Ὠρώπιοι: καὶ δόξαντες παθεῖν οὐ δίκαια, [καὶ] ἐπεστάλη Σικυωνίοις ὑπὸ τῆς βουλῆς ἐπιβάλλειν σφᾶς Ἀθηναίοις ἐς Ὠρωπίους ζημίαν κατὰ τῆς βλάβης ἧς ἦρξαν τὴν ἀξίαν. [5] Σικυώνιοι μὲν οὖν οὐκ ἀφικομένοις ἐς καιρὸν τῆς κρίσεως Ἀθηναίοις ζημίαν πεντακόσια τάλαντα ἐπιβάλλουσι, Ῥωμαίων δὲ ἡ βουλὴ δεηθεῖσιν Ἀθηναίοις ἀφίησι πλὴν ταλάντων ἑκατὸν τὴν ἄλλην ζημίαν: ἐξέτισαν δὲ οὐδὲ ταῦτα οἱ Ἀθηναῖοι, ἀλλὰ ὑποσχέσεσι καὶ δώροις ὑπελθόντες Ὠρωπίους ὑπάγονται σφᾶς ἐς ὁμολογίαν φρουράν τε Ἀθηναίων ἐσελθεῖν ἐς Ὠρωπὸν καὶ ὁμήρους λαβεῖν παρὰ Ὠρωπίων Ἀθηναίους: ἢν δὲ αὖθις ἐς Ἀθηναίους γένηται ἔγκλημα Ὠρωπίοις, τὴν φρουρὰν τότε ἀπάγειν παρ' αὐτῶν Ἀθηναίους, ἀποδοῦναι δὲ καὶ ὀπίσω τοὺς ὁμήρους. [6] χρόνος τε δὴ οὐ πολὺς ὁ μεταξὺ ἤνυστο, καὶ τῶν φρουρῶν ἀδικοῦσιν ἄνδρες Ὠρωπίους. οἱ μὲν δὴ ἐς τὰς Ἀθήνας ἀπέστελλον ὁμήρους τε ἀπαιτήσοντας καὶ φρουράν σφισιν ἐξάγειν κατὰ τὰ συγκείμενα ἐροῦντας: Ἀθηναῖοι δὲ οὐδέτερα ἔφασαν ποιήσειν, ἀνθρώπων γὰρ ἐπὶ τῇ φρουρᾷ καὶ οὐ τοῦ

Ἀθηναίων δήμου τὸ ἁμάρτημα εἶναι: τοὺς μέντοι αὐτὰ εἰργασμένους ἐπηγγέλλοντο ὑφέξειν δίκην. [7] οἱ δὲ Ὠρώπιοι καταφεύγοντες ἐπὶ Ἀχαιοὺς τιμωρῆσαί σφισιν: Ἀχαιοῖς δὲ ἤρεσκε μὴ τιμωρεῖν φιλίᾳ τε καὶ αἰδοῖ τῇ Ἀθηναίων. ἐνταῦθα οἱ Ὠρώπιοι Μεναλκίδᾳ, Λακεδαιμονίῳ μὲν γένος, στρατηγοῦντι δὲ ἐν τῷ τότε Ἀχαιῶν, ὑπισχνοῦνται δέκα ταλάντων δόσιν, ἤν σφισιν ἐπικουρεῖν Ἀχαιοὺς ἄγῃ: ὁ δὲ ἀπὸ τῶν χρημάτων μεταδώσειν Καλλικράτει τὸ ἥμισυ ὑπισχνεῖτο, ἰσχύοντι διὰ φιλίαν τὴν Ρωμαίων ἐν Ἀχαιοῖς μέγιστον. [8] προσγενομένου δὲ τοῦ Καλλικράτους πρὸς τὴν Μεναλκίδου γνώμην ἐκεκύρωτο κατὰ Ἀθηναίων ἀμύνειν Ὠρωπίοις. καί τις ἐξαγγέλλει ταῦτα ἐς τοὺς Ἀθηναίους: οἱ δὲ ὡς ἕκαστος τάχους εἶχεν ἐς τὸν Ὠρωπὸν ἐλθόντες καὶ αὖθις κατασύραντες εἴ τι ἐν ταῖς προτέραις παρεῖτό σφισιν ἁρπαγαῖς, ἀπάγουσι τὴν φρουράν. Ἀχαιοὺς δὲ ὑστερήσαντας τῆς βοηθείας Μεναλκίδας μὲν καὶ Καλλικράτης ἐσβάλλειν ἐς τὴν Ἀττικὴν ἔπειθον: ἀνθισταμένων δὲ ἄλλων τε αὐτοῖς καὶ οὐχ ἥκιστα τῶν ἐκ Λακεδαίμονος, ἀνεχώρησεν ὀπίσω τὸ στράτευμα.

XII. : ὁ δὲ Ὠρώπιοι δὲ καὶ ὠφελείας σφίσιν οὐ γενομένης τῆς παρὰ Ἀχαιῶν, ὅμως ὑπὸ Μεναλκίδα τὰ χρήματα ἐξεπράχθησαν ὡς τὸ δωροδόκημα εἶχεν ἐν χειρί, ἐποιεῖτο συμφορὰν εἰ καὶ Καλλικράτει μεταδώσει τῶν λημμάτων. τὰ μὲν δὴ πρῶτα ἀναβολαῖς καὶ ἀπάταις ἐχρῆτο ἐς τὴν δόσιν, μετὰ δὲ οὐ πολὺ ἐτόλμησεν ἀποστερεῖν ἐκ τοῦ εὐθέος. [2] βεβαιοῖ δὴ τὸ λεγόμενον ὡς ἄρ' ἦν καὶ πῦρ ἐς πλέον ἄλλου πυρὸς καῖον καὶ λύκος ἀγριώτερος λύκων ἄλλων καὶ ὠκύτερος ἱέραξ ἱέρακος πέτεσθαι, εἴγε καὶ Καλλικράτην ἀνοσιώτατον

..................................................................

....................................................................

ἀπεστάλησαν δὲ καὶ ὑπὸ Ἀχαιῶν Καλλικράτης ἐς Ῥώμην καὶ Δίαιος τοῖς φεύγουσιν ἐκ Σπάρτης ἀντιδικήσοντες ἐπὶ τῆς βουλῆς. καὶ αὐτῶν ὁ μὲν κατὰ τὴν ὁδὸν Καλλικράτης τελευτᾷ νόσῳ,

O ΦΑΥΛΟΚΡΑΤΗΣ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ

Aντιγράφουμε από τη διαδικτυακή θέση

http://www.vlasia.gr/ancient_leontio.html

Οι τυχόν συνειρμοί των επιταγών της Ρώμης και της Νέας Ρώμης (ΕΕ) δέον να θεωρηθούν άστοχοι.

......................

Ο Καλλικράτης. ο οποίος ήταν κάποτε στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας, αλλά δυστυχώς δεν τιμούσε το αξίωμα του. Γι΄ αυτό και ο Παυσανίας τον ονομάζει «κακό δαίμονα όλης της Ελλάδας».

Ο εν λόγω «δαίμονας» ήταν στρατηγός την εποχή που οι Ρωμαίοι έκαναν ένα λυσσαλέο αγώνα για να κατακτήσουν την αρχαία Ελλάδα, οπότε βρήκαν άριστο συνεργάτη στο πρόσωπο του Καλλικράτη, ο οποίος - με το αζημίωτο φυσικά-συνεργάστηκε μαζί τους για την καταστροφή και των Αχαιών και της Ελλάδας. Κατάφερε μάλιστα να στείλει πάνω από 1.000 επιφανείς Έλληνες σιδηροδέσμιους στη Ρώμη, κατασυκοφαντώντας τους ότι συνεργάστηκαν με το Μακεδόνα βασιλιά Περσέα (τον κύριο αντίπαλο των Ρωμαίων στην Ελλάδα).

Οι αδίκως συλληφθέντες στάλθηκαν εξορία σε χωριά της Σικελίας και μόνο το ένα τρίτο από αυτούς επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια. Ο άτιμος ο Καλλικράτης δεν απόλαυσε για πολύ την προδοσία του και πέθανε εν πλω πηγαίνοντας στη Ρώμη με τους Ρωμαίους συνεταίρους του.

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ (ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ 2)

Δεν μπορώ όμως να μην είμαι απέναντι όταν βλέπω τη βιασύνη , με την κυριολεκτική σημασία της λέξης , δηλαδή με τη βία των κρατούντων να επιβάλλουν ετσιθελικά ένα τέτοιο ζήτημα μεγάλης σπουδαιότητας.
Αρχίζει μια δημόσια διαβούλευση στα μέσα Ιανουαρίου, για να ΄ρθει το νομοσχέδιο την άνοιξη στη Βουλή και το φθινόπωρο να εφαρμοστεί. Ο «Καποδίστριας» δεν «επιβλήθηκε» σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Πώς ένα πολύ μεγαλύτερης εμβέλειας εγχείρημα χρειάζεται κατά πολύ λιγότερο χρόνο διαβούλευσης ;
Γιατί ο εκλογικός νόμος που ψηφίζει η Βουλή εφαρμόζεται όχι από την προσεχή εκλογική αναμέτρηση , αλλά από την επόμενη; Μήπως η ίδια μέριμνα έπρεπε να ληφθεί και για τις συνενώσεις, όταν μάλιστα ο χρόνος από την ψήφιση έως την εφαρμογή είναι μικρότερος του εξαμήνου;
Γιατί ενώ προωθείται για μεγαλύτερη διαφάνεια το γερμανικό εκλογικό μοντέλο , με την κατάτμηση σε μονοεδρικές ή ολιγοεδρικές περιφέρειες, στην τοπική αυτοδιοίκηση έχουμε συγχωνεύσεις; Εξυπηρετείται η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ή ο ΥΔΡΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ; Μήπως επιστρέφει με άλλη μορφή η Φεουδαρχία ;
Πώς θέλουμε να χτίσουμε ένα σπίτι ξεκινώντας από τα κεραμίδια; Αν θέλουμε να περιορίσουμε τις προβληματικές δημοτικές επιχειρήσεις , δεν καταργούμε τους δήμους, αλλά τις ζημιογόνες επιχειρήσεις.
Η εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης (Καποδίστρια 2) έχει κοστολογηθεί με κάποιο μη ευκαταφρόνητο ποσό, μιλάμε για δις, μήπως πρέπει να αυξήσουμε την ήδη μεγάλη φορολογία ή μήπως λύθηκε ξαφνικά το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας;
Ποια η προσπάθεια επαφής έχει γίνει με τους δημότες όμορων δήμων;
Και συγκεκριμένα για τη Λέσβο:
Μήπως επισκέφθηκε το μπλοκ των Πλωμαριτών και να διαβάσει κάποιος τα σχόλια τους;
Μήπως τη φαγωμάρα για την έδρα του νέου μεταξύ Δήμου Αγιασωτών – Πλωμαριτών τη δώσει ο ορισμός ως έδρας του νέου δήμου ο «ΚΑΡΥΩΝΑΣ» ;
Και για να σοβαρευτούμε ένα τέτοιο μεγάλο ζήτημα δεν λύνεται στο πόδι, ούτε με πολιτικές τύπου «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν» .
Για τους παραπάνω λόγους και ΟΧΙ μόνο η απόφασή μας πρέπει να είναι ΟΧΙ.

ΥΓ. Το κείμενο γράφτηκε την Κυριακή . Σήμερα , Δευτέρα 11 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση το σχέδιο «Καλλικράτης».
Σήμερα είμαι ακόμη πιο επιφυλακτικός. Αν έχει βάση η πληροφορία της τελευταίας στιγμής ότι η κυβέρνηση θέτει ως στόχο τον περιορισμό των δήμων από 1034 σε 370 με σκοπό να «παζαρέψει» τον αριθμό για να περιορίσει τις αντιδράσεις , τότε δεν πρέπει να μείνουμε αμέτοχοι. Αν τελικός της στόχος είναι να περιοριστούν οι δήμοι σε 600 περίπου, είναι φυσικό να μην αφήσουμε να θυσιαστεί ο Δήμος Γέρας Λέσβου , αλλά δήμοι με μικρό αριθμό κατοίκων 3 , 4, 5.ΟΟΟ κατοίκων ή προβληματικοί δήμοι που διατηρούν ζημιογόνες επιχειρήσεις.

Ακολουθεί ένα σχόλιο από την ιστοσελίδα της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ που αξίζει να παραθέσουμε.

Mick Oratios έγραψε:

Το να πάρεις μικρές κατσαρόλες με μέλι και να τις αντικαταστήστεις με μια μεγαλύτερη, είναι καλό μόνο όταν στο ...μαγέρικο δεν υπάρχουν αρκετοί ...λιχούδηδες που θ'αρπάξουν την ...κουτάλα... Γιατί τώρα για τον μεγάλο κορβανά...θα είναι ΠΟΛΥ το μέλι...

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ _ΒΡΑΝΑΣ

Η επίσκεψη ενός εν ενεργεία πρωθυπουργού στον τόπο γέννησής σου είναι από μόνη της τιμητικό γεγονός, ανεξάρτητα από το μέγεθος της εκτίμησης στην πολιτική του. Το μπλοκ δημοσιεύει δύο φωτογραφίες από τη χθεσινή επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού, Γεώργιου Παπανδρέου στον Παπάδο της Γέρας. Η πρώτη είναι από την επίσκεψη στο ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟ – ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΡΑΝΑ και η δεύτερη από την επίσκεψη στο ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΓΕΡΑΣ _ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ ΒΡΑΝΑ.
Οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί από τον προσωπικό διαδικτυακό χώρο του πρωθυπουργού (http://multimedia.papandreou.gr/arx/photos.showPhotos?i_thema=20921&i_year=2010&i_startrow=1i_thema=20921&i_year=2010&i_startrow=1)

Ακολουθεί κείμενο που δημοσιεύτηκε την άνοιξη του 2009 στην εφ. ΒΗΜΑ της ΓΕΡΑΣ και αναφέρεται στον Ε. Βρανά. Το κείμενο συνοδεύεται από επιστολή του 1924 του παππού του σημερινού μας πρωθυπουργού στον Ευστράτιο Βρανά και αναφέρεται στην ίδρυση επιπλέον γυμνασιακής τάξης στο ΗΜΙΓΥΜΝΑΣΙΟ ΠΑΠΑΔΟΥ


Η συμβολή του Ευστράτιου Βρανά στην Εκπαίδευση

Η εμπορική δραστηριότητα και η συμμετοχή στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι του τόπου είναι συνυφασμένες με την οικογένεια Βρανά, η οποία πρωτοστάτησε στο κτίσιμο του Σχολείου στον Παπάδο , το 1871. Το σχολείο ανεγέρθηκε σε τμήμα οικοπέδου της οικογένειας και συνέβαλλε με προσωπική εργασία το σύνολο των κατοίκων , μάλιστα καταγράφηκε ότι ακόμη και οι αρχόντισσες κουβαλούσαν πέτρες με τα ίδια τους τα χέρια.
Τα επόμενα χρόνια ως την απελευθέρωση , το 1912, ήταν εξόχως δημιουργικά. Η κοινωνική συνοχή , ίσως και λόγο της αντιζηλίας με το οθωμανικό στοιχείο, βρισκόταν στο ζενίθ. Άρχοντες κι απλός λαός κοπιάζουν για το κοινό καλό κι όπως μαρτυρεί σε έγγραφό, το 1910, ο Γ.Πετρέλλης, οι άρχοντες επιβαρύνονταν των φόρων, όσων αδυνατούσαν να πληρώσουν.
Ο Ε.Βρανάς υπήρξε επί 50ετία , Πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας, εθεωρείτο ως ο Νέστορας των Εφόρων της Λέσβου και σε κάθε περίπτωση υπερασπίζονταν τα δίκαια των σχολείων. Το 1910 η διαμάχη του με τη Μητρόπολη ,σχετικά με εκπαιδευτικά ζητήματα και τον παρεμβατικό της ρόλο κορυφώνεται. Ο Πρωτοσύγκελος Βασίλειος υπογράφει ,την παραμονή των Χριστουγέννων του 1910, μια απαράδεκτη κατά του Βρανά μακροσκελέστατη απαντητική επιστολή και τον χαρακτηρίζει ότι έχει «ανοίκειον ύφος», ότι αποτελεί «πρωτοφανές αληθώς κατηγορητήριον κατά του ενταύθα Κέντρου των Ορθοδόξων» , ότι «παραφέρησθε ακαίρως και αδίκως υπό της πεπλανημένης ιδέας». Ο Βρανάς δεν οπισθοχώρησε από τις θέσεις του, όπως φαίνεται και από το αμέσως επόμενο πρωτοσυγκέλιο ( 25η/1/1911).
Ο Βρανάς ήταν εκείνος που προσέλαβε ως Σχολάρχη τον φωτισμένο δημοτικιστή Γ.Πετρέλλη (1906-1911) , ο ίδιος που παρά τις άριστες σχέσεις που είχε με τον Βουλευτή Λέσβου Γεώργιο Παπανδρέου, όπως φαίνεται από την επιστολή του 1924 που δημοσιεύουμε, όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν τα συμφέροντα του σχολείου δεν κάνει πίσω. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στις μετέπειτα παρεμβάσεις του Βρανά στον Υπουργό Παιδείας Γεώργιο Παπανδρέου, στις «διαμάχες» που είχαν σε πολιτισμένο φυσικά επίπεδο , μέσω ανταλλαγής επιστολών για τις οποίες ο χώρος δεν επαρκεί να δημοσιευθούν .
Σε κατοπινά άρθρα μας θα δώσουμε περισσότερα στοιχεία για την μεγάλη προσφορά της οικογένειας Βρανά στην εκπαιδευτική και πολιτιστική ιστορία του νησιού της οποίας προσφοράς επιστέγασμα υπήρξε ο Ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης.

Στρατής Γιαννίκος

ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
19. 9. 924
Φίλτατε κ. Βρανά,
Εσωκλείω αντίγραφον του εγγράφου Δαυΐδ. Δύνασαι να εξηγήσης λοιπόν,
διατί δεν κατώρθωσα να προσθέσω
την γυμνασιακήν τάξιν εις τον Παπάδον.
Περιμένω τώρα μιάν νέαν αίτησιν των Κοινοτήτων, η οποία να υποστηρίζη
ότι θα υπάρχουν τουλάχιστον 20 μαθηταί. Ο κ. Δαυΐδ μου υπεσχέθη να τη
συστήση. Και κατόπιν θα την
φροντίσω εις το Υπουργείον.-
Με αγάπην
Υ.Γ. Πότε θα έλθης; Γ.Παπανδρέου

ΓΕΡΑ _ ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ

ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ
Α. ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Οι Γεραγώτες ήμασταν χρόνια ηλίθιοι που δεν είχαμε φτιάξει τον ενιαίο Δήμο Γέρας. Οι λόγοι γνωστοί: Η καπατσοσύνη των «αρχόντων» - της «αριστοκρατίας» - του Παπάδου καλλιεργούσε τις αντιθέσεις μεταξύ των χωριών , εκμεταλλεύονταν τη γεωγραφική θέση του χωριού , υποδαύλιζε τις έριδες και διαιώνιζε τα εμπορικά της προνόμια. Κοντά της ο απλός κόσμος βαυκαλίζονταν με το «Μικρό Παρίσι» , κολλούσε και με μερικούς Πλακαδιανούς -«Βερολινέζους» και εμείς να περνάμε καλά.
Η ηγετική τάξη των άλλων χωριών είτε γιατί τσίμπαγε το τυρί της διχόνοιας , είτε γιατί διατηρούσε κι αυτή με την εκμετάλλευση της διχόνοιας τα «δικαιώματά» της , έπαιζε στο παιχνίδι που είχε στήσει ο Παπάδος.
Τα μεταδικτατορικά χρόνια κύριοι υπεύθυνοι ήταν οι κοινοτάρχες, οι οποίοι δεν ήθελαν με τίποτε να χάσουν τα κεκτημένα τους , πολύ περισσότερα από όλα την ελπίδα μιας δεύτερης θητείας που οδηγούσε αυτόματα και σε μια δεύτερη σύνταξη. Για ιδεολογίες και κουραφέξαλα θα μιλάμε ; Αλίμονο !
Παπαδιανός είμαι, μα δεν μπορώ θα το πω. Πάλι φταίχτης ήταν ο Παπάδος. Είχε χίλιους δυο τρόπους να κάνει και τους άλλους να τον ακολουθήσουν στη δημιουργία του Δήμου Γέρας. Κάτι «απόπειρες» του Ταμπακέρα πότε με τον Πλακάδο , πότε με το Πέραμα ήταν φυσικό για πολλούς λόγους να αποτύχουν. Τα άλλα χωριά εξακολουθούσαν να μη χαμπαριάζουν – ο απλός κόσμος, γιατί οι κοινοτάρχες γνώριζαν πολύ καλά - και έπαιζαν το βιολί των Παπαδιανών.
Ας είν΄ καλά ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ . Ενωθήκαμε με το ζόρι και νομίζω ότι κερδίσαμε , μπορεί όχι από οικονομικής άποψης, τουλάχιστον όμως σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό δεν έχουμε τις παλιές ηλίθιες αντιπαλότητες.
Οι μόνοι που υποστήριζαν διακαώς την ένωση ήταν οι Γεραγώτες της Αθήνας , με μπροστάρη τον ΠΑΓΓΕΡΑΓΩΤΙΚΟ ΣΥΛΟΓΟ.
Είμαι περήφανος που το πρώτο δημοσίευμα που πρότεινε τη δημιουργία του Δήμου Γέρας και είχε τον τίτλο «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ή ΟΥΤΟΠΙΑ» δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΓΕΡΑ -το 1982 αν δεν απατώμαι- και έφερε την υπογραφή του πατέρα μου . Όπως θυμάμαι καλά την παγερή αντιμετώπιση εκ μέρους δεξιών και αριστερών. Οι μεν φοβόντουσαν ότι με τους τότε πολιτικούς συσχετισμούς θα παρέδιδαν στους αντιπάλους έναν μεγάλο δήμο και θα έχαναν την ευκαιρία να «χτυπήσουν» ένα δύο κοινότητες που πάντα παραδοσιακά τις πάλευαν (Παλαιόκηπος, Πλακάδος κι ελπίδες για τον Παπάδο ). Οι δε κοινοτάρχες δεν θα μπορούσαν να δεχτούν την πρόταση ενός αντιπάλου, τα οφίτσια που θα έχαναν και ό,τι αυτά συνεπάγονταν . Ας είν΄ καλά αυτοί κι ας χαθούν οι ιδεολογίες .Ας είν ‘ καλά ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ.

Β. ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ;;;;
ΜΗΔΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΗΛΙΚΟΝ…. ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ :
1. Να ενωθούμε με ποιους και γιατί; Η διεφθαρμένη πανελλαδικά αυτοδιοίκηση έχει καθαρίσει;
Ας πέσει πρώτα σκούπα στις λοβιτούρες των ΟΤΑ και μετά το ξανασυζητούμε;
2. Ποια επικοινωνία υπάρχει με το Πλωμάρι και τον Πολιχνίτο; Ποιοι σύγχρονοι δρόμοι μας ενώνουν ;
Αλήθεια βρήκαμε πού οδηγεί το αδιέξοδο της Λαγκάδας ή θα περιμένουμε τη νέα χάραξη ; Μήπως φτιάχτηκε η παραθαλάσσια σύνδεση Γέρας – Πλωμαρίου – Πολιχνίτου και δεν τό πήραμε είδηση;
3. Επειδή τιμάμε κάθε 15 Αύγουστο την Παναγιά και πάμε στη χάρη της με τα πόδια απ’ τα βουνά στην Αγιάσο , θα πρέπει να τιμάμε κι έναν εκτρωματικό ΝΕΟ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ;
4. Επειδή ο Μίλτος Κουντουράς έγραφε με το ψευδώνυμο Ευεργέτουλας θα πρέπει να συνενωθούμε με το ΔΗΜΟ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥΛΑ ;

Ας σοβαρευτούμε . Ούτε στις συνενώσεις πρέπει να είμαστε ενάντιοι, ούτε σε καμιά συζήτηση. Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε άκριτες συνενώσεις, ακταρμά καταστάσεις, διοικητικές προχειρότητες, ούτε φυσικά τις επί του χάρτου ασκήσεις των γραφειοκρατών.
ΦΤΙΑΞΤΕ ΜΑΣ ΔΡΟΜΟΥΣ – ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΨΤΕ ΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ

ΥΓ. ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ Η ΜΟΝΗ ΣΥΝΕΝΩΣΗ ΠΟΥ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟΣ ΔΗΜΟΣ ΓΕΡΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥΛΑ.
ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ Ο ΠΛΑΚΑΔΟΣ
ΨΗΦΙΖΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ Στη Διεύθυνσηhttp: alfavitario .blogspot.com (Πάνω δεξιά)

IEΡΑΣ ΕΛΥΤΡΑ

ΙΕΡΑΣ ΕΛΥΤΡΑ
Άρης Μικρασιάτης
Εκδόσεις «ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ» - 2009

Παράξενο νησί η Λέσβος, παράξενοι οι νησιώτες που την κατοικούν. Λες και ζουν σ’ άλλον κόσμο, λες και δεν τους αγγίζει το σήμερα. Το τελευταίο είναι που διατηρεί ακόμη ζωντανό ό,τι καλό έχει μείνει από το χτες και δίνει ελπίδα για ό,τι καλό στο μέλλον θέλει γεννηθεί.
Χρόνια και χρόνια οι Μυτιληνιοί ζουν στον κόσμο τους κι όσο να φαίνεται παράξενο, κι όσο να μη θέλουν να το παραδεχτούν είναι η ζωή των ποιητών που ζωγραφίζει τη ζωή τους. Οι ποιητές δικαιώνονται μετά τη σταύρωση, μα δικαιώνονται , αποκαθίστανται, γίνονται σύμβολα και οδηγούν. Οι ντόπιοι όσο εκείνοι ζουν δίπλα τους μπορεί να τους σταυρώνουν, να τους χλευάζουν, να τους λοιδορούν , μα στο βάθος τους πιστεύουν. Δεν είναι τυχαίο που όταν η συζήτηση το φέρνει στους παλιούς ανθρώπους του πνεύματος, ο απλός άνθρωπος μένει σιωπηλός. Δεν είναι μια οποιαδήποτε σιωπή. Είναι η σιωπή της ιεράς αποδοχής.
Οι ποιητές του νησιού γίνονται ένα με τον άνθρωπο, τη φύση, τον κόσμο. Πιστεύουν στο αδιαίρετο μικρόκοσμου και μακρόκοσμου. Το ανθρώπινο, το θείο, το μικρό και το μεγάλο, το ένα, τα πάντα, χωρούν παντού. Χωρούν ακόμη και σε ένα μικρό λεπτό ιερό περίβλημα , το ιερόν έλυτρον.
Ο Άρης Μικρασιάτης ένας από τον τόπο τούτο, γέννημα του κόσμου τούτου ,γίνεται ένα με τον τόπο , μας παραδίδει την ψυχή, τη σοφία , την ιερότητα της φύσης με τη συλλογή «ΙΕΡΑΣ ΕΛΥΤΡΑ». Δεκατέσσερα και επτά ποιήματα περιλαμβάνονται στη συλλογή που κοσμείται στο εξώφυλλό της από τον Αριστείδη Πατσόγλου.
Ο Άρης Μικρασιάτης καταθέτει στο θυσιαστήριο της ποίησης ,τις λέξεις ως ιερές στάμνες που θα θρυμματισθούν για να συντελεσθεί η θυσία του λόγου .
τότε που κρίνουν τον ποιητή
και σπάζουν τις λέξεις του
σαν τα πιθάρια στο κατώγι
στις πόρτες τα πλατύσκαλα
Ο ποιητής- ιεροφάντης δικαιώνεται στο πέρασμα του χρόνου , στη «στροφή του αιώνα».
Ως τη στροφή του αιώνα
θα ‘ρχεται ο τυφλός
να μας δείξει τα πλουμίδια στην πλώρη
και τις γοργόνες στα εξώθυρα
Η αλήθεια για τον ποιητή ταυτίζεται με την ίδια τη φύση. Γι αυτό σιωπά και αφίεται στη δίνη της, ακολουθώντας το αέναο δρομολόγιο του χρόνου, το δρομολόγιο του φεγγαριού.
Ζωή της γης χιλιόχρονη
σπείρε και σε μας
Ο νους στου Σταυρού τη μέρα
Μια αλήθεια βασιλικού
μαζεύει τις λιγοστές ώρες
……
Η σιωπή των ελαιώνων
….
ιι εμείς να φεύγουμε στο αύριο
μ’ ένα φεγγάρι
στο πιο ψηλό καβάκι
μέσα στη στέρνα
Ο μέρμηγκας ποιητής σωρεύει αιώνες κι άλλους αιώνες , ώσπου ο χρόνος- δικαιοκρίτης να τον πυρπολήσει μες στη σιωπή.
Οι αιώνες δε χωράνε
στον άβακα του ποιητή
περιμένουν την πυρκαγιά
του χρόνου και της σιωπής
Ο κύκλος του χρόνου κλείνει με μια αναγέννηση. Ο χρόνος τελετουργικά πυρπολεί τον ποιητή για να τον αναγεννήσει -αναβαπτίσει στα νάματα της φύσης.
Ο χρόνος σπυρί ροδιού
που αναζητά τη φύτρα του.
Είναι στη θάλασσα που κλείνει τον κύκλο του , αλλά ταυτόχρονα αναγεννιέται, ο ποιητής. Αναγεννημένος οδηγείται ξανά στη δίνη των αιώνων. Μια θεία μουσική ο παφλασμός των κυμάτων, η ηχώ της θάλασσας συνοδεύει τη νέα γέννα:
Ξύπνησα πάνω στη θάλασσα
Στα μάτια μου τα ίσαλα
……………………
θαλασσοπούλια μετέωρα
στην αγριάδα των βράχων
Είναι μια φωνή παμπάλαια, μια φωνή σύγχρονη, διαχρονική.
«’Αλασθα άλασθα
Των αιώνων φωνή»
Φίλε Άρη, το να γεννηθείς Μυτιληνιός είναι τίτλος τιμής. Το να γεννηθείς Μυτιληνιός και ποιητής είναι διπλή τιμή κι αβάσταχτο χρέος. Στο τελευταίο μένουμε και ζητάμε από τον συμπολίτη της Ιεράς Νήσου, να κρούει τα ρόπτρα της ποίησης και να ξυπνά συνειδήσεις και όνειρα της Ιεράς Θάλασσας :
Φίλε Άρη
«’Αλασθα άλασθα
Των αιώνων φωνή»

ΣΤΡΑΤΗΣ ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ

ΘΑΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΝ – ΞΕΘΑΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ

Τα όνειρα είναι καμπανάκια συνείδησης ή καμπανάκια προειδοποίησης. Σπάνια βλέπω πια όνειρα. Ξύπνησα σήμερα από ένα γλυκό – μελαγχολικό όνειρο. Ήξερα ότι κάτι θα συμβεί. Κάτι ιερό δονούσε την ατμόσφαιρα. Ήταν ο γλυκύς ήχος από το υπερπέραν. Κάπως ησύχασα. Ο πέραν από τα βουνά κόσμος σήμαινε: Ύστερα . Τέλος.
Άνοιξα την τηλεόραση. Η σύληση του τάφου του Τάσσου Παπαδόπουλου. Χάρηκα. Ναι, Χάρηκα ! Τώρα ξέρω ήρθε το τέλος όσων μας επιβουλεύονται. Ό,τι υποφώσκει, το άγνωστο ,είναι ο μέγας φόβος, ο μέγας εχθρός. Τώρα πια ξέρω την ερμηνεία του ονείρου. Ξέρω τους κλέφτες. Είναι εκείνοι που κλέβουν τα όνειρα και προσπαθούν – έτσι νομίζουν – να κλέψουν ψυχές. Τόσο ανόητοι! Δεν φοβάμαι πια! Οι εχθροί ξεσκεπάστηκαν.
Είναι εκείνοι που το χειρότερο τους έγκλημα δεν είναι ότι κλέβουν μια νεκρή σάρκα. Το χειρότερο κι επικίνδυνο για μας συνάμα συμβαίνει όταν μας θάβουν ζωντανούς. Φαίνεται ότι θάψαν ζωντανούς πολλούς από εμάς, μ α τίποτα δεν καταφέραν κι είπαν να μας ξεθάψουν τους πεθαμένους. Κίνηση πανικού.
Μα ποιοι είναι; Τώρα μπορούμε να το πούμε : Είναι εκείνοι που έριξαν το ελικόπτερο το ελικόπτερο στο Άγιο Όρος κι έστειλαν τον Άγιο Πέτρο Αλεξανδρείας από τον Άθω στην Αιώνια Αθωότητα. (Το αν ο Πούτιν θα ταξίδευε μια εβδομάδα αργότερα με το ίδιο ελικόπτερο, στο ίδιο δρομολόγιο ίσως είναι μια σύμπτωση)
Είναι οι ίδιοι που σιγοντάρουν την Vardaska και χτίζουν εκεί τη μεγαλύτερη πρεσβεία τους και το μεγαλύτερο τηλεπικοινωνιακό κέντρο παρακολούθησης στα βαλκάνια. Είναι εκείνοι που ανατίναξαν το FALCON του Κρανιδιώτη . Είναι οι ίδιοι που πριν 25 χρόνια περίπου έβαλαν φωτιά στο πλοίο ΑΡΙΩΝ έξω από τη Χάιφα.
Είναι εκείνοι που έβγαλαν μπροστά το νάνο σκάνδαλο του Βατοπεδίου για να θάψουν το γίγαντα σκάνδαλο της SIEMENS. Το ότι το τσιμπούσι της SIEMENS θα μείνει ατιμώρητο δε σημαίνει τίποτε. Οι αιχμάλωτοί του (όσοι δεν ξεσκεπάστηκαν ή δεν ξεσκεπαστούν) θα είναι αύριο οι ΔΟΥΡΕΙΟΙ ΙΠΠΟΙ της ΕΛΛΗΝΟΣΥΝΗΣ, όπως οι πράκτορες της ΣΤΑΖΙ αθωώθηκαν και σήμερα ρυθμίζουν τις τύχες πολλών ευρωπαϊκών χωρών.
Για να ‘ ρθουμε ξανά σε εκείνους που θάβουν ζωντανούς. Είναι εκείνοι οι ΑΝ-ΑΓΩΓΟΙ τραμπούκοι καουμπόηδες που θίχθηκαν όχι τόσο με τον αγωγό ΑΓΩΓΟ Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης μα με τον παράλληλό του πετρελαιαγωγό ,τον Southern Stream. Γιατί ο Southern Stream πήγαινε κόντρα στον δικό τους ΑΓΩΓΟ, τον γνωστό με το όνομα όπερας του VERDI ,τον αγωγό NABUKO . Αλήθεια γιατί ονομάζεται NABUKO; Μήπως έχει σχέση με την ιστορία της όπερας; Ποιος ήταν ο NABUKO; (για όσους δεν γνωρίζουν υπάρχει και η Wikipedia ).
Οι ΝΑΒUKOI της διεθνούς τρομοκρατίας νομίζουν ότι ξαναχτύπησαν. Ετοιμάζουν νέο σχέδιο ΑΥΝΑΝ και στέλνουν το τελευταίο μήνυμα.
Πτώματα μαζεύουν στις τροπαιοθήκες τους, μας θάβουν ζωντανούς, μα αν ερμηνεύσουμε σωστά τα όνειρα, η λύση είναι κοντά. Η σημερινή σύληση δείχνει ότι έχουν τσαταλιαστεί τα νεύρα τους και παίζουν το τελευταίο τους χαρτί. Ας μην μπούμε στον πανικό και στην υστερία τους , μήπως και μια ώρα αρχύτερα γλιτώσουμε από τους ζωντανούς νεκρούς.
Τι στο καλό παιδιά του Ηράκλειτου είμαστε , αν δεν γνωρίζουμε τους επίγειους και ουράνιους θεούς ,αν δεν κουβαλούμε στον ταξιδιωτικό μας σάκο τον Θείο Νου, και τη ρήση του αρχαίου παππού :
«Αθάνατοι θνητοί, θνητοί αθάνατοι, ζώντες τον εκείνων θάνατον, τον δε εκείνων βίον τεθνεώτες» .
Χαίρε ΑΝΑΣΤΑΣΙΕ Παπαδόπουλε
Χαίρε Άθω της Αιώνιας Αθωότητας

Στρατής Γιαννίκος

2η ΠΟΔΗΛΑΤΑΔΑ ΓΕΡΑΣ

Ο «ΠΑΓΓΕΡΑΓΩΤΙΚΟΣ» Πολιτιστικός Σύλλογος Γέρας, στις 15 Ιουλίου 2009 διοργανώνει την 2η Ποδηλατάδα στη Γέρα με τους πιο κάτω ειδικούς όρους:
Ø Τόπος τέλεσης ποδηλατάδας: Περιοχή Δήμου Γέρας
Ø Εκκίνηση-Τερματισμός: Ανεμόμυλος κόλπου Γέρας, Πέραμα.
Ø Μήκος διαδρομής: 20 χλμ. (βλέπε σκαρίφημα διαδρομής)

Όροι Συμμετοχής: Η συμμετοχή είναι ελεύθερη για όλους, αλλά με προσωπική ευθύνη των συμμετεχόντων.
Ο διοργανωτής σύλλογος δεν έχει καμία ευθύνη για τυχόν φθορά αθλητικού υλικού ή ατυχήματος.
Ασφάλεια ποδηλατάδας: Κατά τη διάρκεια της ποδηλατάδας θα ακολουθεί τους συμμετέχοντες το αυτοκίνητο του ΕΚΑΒ, παράλληλα δε θα παρευρίσκεται και ομάδα από δύο γιατρούς, για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε περίπτωση άμεσης ανάγκης.
Τροχονόμοι, Λιμενικοί και ομάδα εθελοντών θα προσφέρουν την βοήθειά τους για την ασφαλή και ομαλή κυκλοφορία των ποδηλάτων στους δρόμους της Γέρας.
Υπηρεσίες: Στην περιοχή του Ανεμόμυλου θα υπάρχει γραμματειακή υποστήριξη για να δέχεται δηλώσεις συμμετοχής από τις 5.00 μ.μ. έως 6.00 μ.μ. Εκεί θα τους δοθεί αριθμός συμμετοχής ούτως ώστε να θεωρηθεί η συμμετοχή τους έγκυρη.(δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να βρείτε στο site του συλλόγου στη διεύθυνση http://www.pageragotikos.gr/ ).
Σε όλη τη διαδρομή θα υπάρχουν έξι σημεία, όπου θα μπορούν οι συμμετέχοντες να εφοδιάζονται με νερό (βλέπε εικονίδιο, με την ομπρέλα, στο σκαρίφημα).
Ηλικία συμμετεχόντων:
Ø Στην ποδηλατάδα μπορούν να πάρουν μέρος άτομα από 10 έως 65 χρόνων.
Ø Τα άτομα κάτω των 12 ετών πρέπει να έχουν την συνοδεία των γονέων ή κηδεμόνων τους.
Ø Από 12 έως 16 ετών πρέπει να έχουν την δήλωση συμμετοχής τους υπογεγραμμένη από τον γονέα ή κηδεμόνα.
Η ποδηλατάδα, θα έχει και αγωνιστικό μέρος για τους αθλητές-ποδηλάτες, άνω των 18 ετών,

ΑΝΘΡΩΠΙΑ

Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ δεν έχει ακόμη εκλείψει σ΄έναν ΚΟΣΜΟ "ΜΑΊΜΟΥ"

ΤΕΡΑΤΑΚΙΑ ΤΣΕΠΗΣ

Κλείνουν τα σχολειά. Ώρα για διακοπές.

Τι μάθαμε , τι μας έμεινε όλο το χρόνο;

Τι αξίζει στη ζωή; Μα φυσικά το τραγούδι που μας έμαθε η Ελίνα.

Εκείνο που τραγούδησαν σήμερα , δάσκαλοι , γονείς, παιδιά.

Το τραγούδι του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα "ΤΕΡΑΤΑΚΙΑ ΤΣΕΠΗΣ"

Για να ακούσεις τραγούδι: ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ


Στα τριάντα σου δεν κρατιόσουνα για άνετος μου περνιόσουνα

τώρα στα σαρανταπέντε πατριάρχης το 'χεις δει

Ούτε ειλικρινής ούτε ανθρωπιστής σαν ξοφλημένος αγωνιστής

που φοβάται το παιχνίδι και το παίζει δικαστής



Τερατάκι της τσέπης καθρεφτάκι της λύπης

κάποτε ήμουνα χίπις και φρικιό και αντιεξουσιαστής

Τι καρνάβαλος τι κανίβαλος εγώ ο δικός σου αντίλαλος

πως θα γίνω σχεδιάζεις μα απ' τη μύτη θα σου βγει



Πού το πάω εγώ τι ζητάς εσύ αν δεις σωστά την απόσταση

δεν θα έχεις στο τσεπάκι έτοιμη τη συνταγή

Μα τι λες ρε μεγάλε πόσο μου 'μοιασες σ' όλα

παικταρά παρ' τα μου όλα

άσε κάτι για τον ψυχαναλυτή

CIA and GREECE

Aναζητώντας στοιχεία για την Ελλάδα στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω στο site της CIA, στη θέση : CIA - The World Factbook 2008

Πέραν του ότι έχει πάρα πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία για την πατρίδα μας (μόνο τι νούμερο σώβρακο φοράμε δεν γράφει), κάποια ίσως συζητήσιμα , αυτό που μου προξένησε την εντύπωση είναι ο χάρτης της ΕΛΛΑΔΑΣ. Στα βόρεια σύνορα αναφέρει τη FYRO Macedonia ως MACEDONIA.

Η σχετική σελίδα ανανεώθηκε στις 14 Μαΐου 2009 (This page was last updated on 14 May 2009)

Αξίζει τον κόπο να επισκεφθεί κάποιος τη σελίδα και να δει στοιχεία για τη χώρα μας , κάνοντας κλικ στην εικόνα

.......................

ΥΓ. Εκείνο που μου προξένησε ιδιαίτερη εντύπωση είναι στη θέσηAdministrative divisions στην περιγραφή των νομών :
Επί λέξη αναφέρει "51 prefectures (nomoi, singular - nomos) and 1 autonomous region*; Achaia, Agion Oros* (Mt. Athos)……", δηλαδή οι νομοί αναφέρονται ως prefectures και σε εισαγωγικά με το ελληνικό τους όνομα : nomoi , ενώ το Άγιο Όρος ως 1 autonomous region, χωρίς την ελληνική επεξήγηση. Αφήνει να εννοηθεί μήπως ότι το Άγιο Όρος είναι ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ;;;;;

Στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ της Ελλάδος, άρθρο 105 Περί Καθεστώτος του Αγίου Όρους αναφέρεται ως ....αυτοδιοίκητο τμήμα του Eλληνικού Kράτους, του οποίου η κυριαρχία πάνω σ ΄αυτό παραμένει άθικτη... Άλλη έννοια έχει το Αυτοδιοίκητο άλλη το Αυτόνομο. Επειδή είναι ψηλό και πέφτουν ελικόπτερα, επειδή το επισκέπτονται διάφοροι κοσμικοί και μη εστεμμένοι, παρά εστεμμένοι, ΑΓΙΟΙ ΠΕΤΡΟΙ , Ρώσοι, Άγγλοι, Αμερικάνοι και λοιποί μήπως το

θέμα χρήζει προσοχής.

....ΚΛΙΚ στην ΕΙΚΟΝΑ : Περί Καθεστώτος του Αγίου Όρους , ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ , άρθρο 105

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΡΧΟΝΤΑΣ

Έφυγε Ο ''Τελευταίος Άρχοντας'' του Παπάδου Γέρας (Λέσβος)
Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΒΡΑΝΑΣΟι Βρανάδες πρόσφεραν στη Γέρα. Οι Βρανάδες αγάπησαν τον τόπο .1.Τουρκοκρατία : Έχτισαν σχολεία και τα υποστήριξαν. Για το καλό της εκπαίδευσης ,τα "έβαλαν" ακόμη και με την πανίσχυρη τότε Εκκλησία.2. Σε εποχές δύσκολες για τον τόπο (1921- 22), όταν οι άλλοι "άρχοντες;;;" έκλεβαν τον κόσμο, οι Βρανάδες προσπαθούσαν να συμμαζέψουν τα πράγματα. Το 1921-22 όταν στρατιωτικά αποσπάσματα προσπαθούσαν να επιβάλλουν την τάξη στην Γέρα (κι οι αγροφύλακες εξοπλίζονταν με γκράδες) , οι Βρανάδες ήταν η "άλλη" φωνή.3. Κι αργότερα (δεκαετία του '30) δεν δίστασαν για το καλό των σχολείων τους να συγκρουστούν ακόμη και με πολιτικούς τους φίλους (Γ. Παπανδρέου)4. Έδωσαν στην Ελλάδα τον Ελύτη.
Δεν ήταν τυχαίο που ο Μιχάλης Βρανάς ήταν ο ''Τελευταίος Άρχοντας'' που έφυγε από τη Γέρα.Κυρ - Μιχάλη καλό σου ταξίδι.

Στρατής Γιαννίκος

ΟΙ ΥΔΡΟΜΥΛΟΙ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ

H OΛΣΑ και
ο ΠΑΓΓΕΡΑΓΩΤΙΚΟΣ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ (Αττικής) διοργανώνουν ,το Σάββατο 23 Μαΐου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων , εκδήλωση με θέμα:
"Οι υδρόμυλοι της Λέσβου και ο πολιτισμός του νερού"
Για λεπτομέρειες κάνε κλικ στην Πρόσκληση

Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΡΩΤΑ

Η Οικουμενικότητα, η Μοναξιά και η Ασκητική
ενυπάρχουν στον Έρωτα και στους Μύστες του .
Εννοώ τους ποιητές
«Η ασκητική του Άγιου Έρωτα» , ενός νέου μύστη της Ποίησης, του Ξενοφώντα Φουρναράκου ακολουθεί τον παραπάνω δρόμο
Είναι ένα ποίημα ερωτικό,αποτελούμενο από 12 ενότητες

Ακολουθούν στίχοι από την δεύτερη ενότητα

Πνεύμα του δάσους
εσύ που με μια πνοή σου συγυρίζεις

τα πεσμένα φύλλα των δέντρων

εσύ που δεν ξεχωρίζεις

από την σιωπηλή ακινησία των κορμών

δώσε και σε μένα τη χάρη σου

να βάλω σε τάξη το λογισμό μου.

Κλικ στην εικόνα για εισαγωγή στη σελίδα του ποιητή στο facebook

O OIKOYMENIKOΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ

Γερά Κρατά

Τα σκήπτρα της μοναξιάς

Τα υπόγεια του Σύμπαντος

Ύδατα

Φυλάει

Ο Μόνος και Οικουμενικός

------------------------------

Κλικ στην εικόνα : Το "Πιστεύω" από τον Πατριάρχη και τον Πάπα , χωρίς το "Φιλιοκβε"

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

Επίσκεψις του Πατριάρχου εις τήν Σμύρνην(25-26.04.2009).

Τήν πρωΐαν της Κυριακής του Θωμά ο Πατριάρχης εχοροστάτησε κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν εν τω Ναώ της Αγίας Φωτεινής Σμύρνης

(Λεπτομέρειες στο Δελτίο Τύπου του Πατριαρχείου - Κλικ στην Εικόνα)

ΙΠΠΟΔΡΟΜΟΣ

Τα παρακάτω αποσπάσματα είναι αντιγραμμένα από το υπέροχο βιβλίο του Αλέξη Σολομού : « Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΚΧΟΣ».
Τον κατά τον Σολομό : « Έναν αμαρτωλό χριστιανό , ένα ειδωλολάτρη άγιο»


…………………….
Σ΄ολόκληρη τη βυζαντινή ιστορία , ο Ιππόδρομος παρουσιάζεται στενά δεμένος με το βίο των βασιλιάδων….. Στα νεανικά μάλιστα χρόνια της αυτοκρατορίας, ο κομματισμός των αύγουστων για τις φατρίες αντανακλά συχνά και την πολιτική τους. Τον 5ο και τον 6ο αιώνα ο θρόνος αλλάζει αδιάκοπα χρώμα. Ο Θεοδόσιος ο Μικρός είναι πράσινος, ο Μαρκιανός γαλάζιος, ο Ζήνωνας και ο Αναστάσιος πράσινοι, ο Ιουστινιανός γαλάζιος (και η Θεοδώρα πράσινη!) . Οι Bένετοι και οι Πράσινοι έχουν με τον καιρό παραγκωνίσει τις δύο άλλες φατρίες, καταδικάζοντάς τες σε ατροφία. Αποτελούν την επίσημη κυβέρνηση και την επίσημη αντιπολίτευση. Έχουν τόση δύναμη, που όχι μόνον συνταράζουν την πρωτεύουσα με τους καβγάδες τους, μα εκθρονίζουν βασιλιάδες που αντιπαθούν και στέφουν άλλους στη θέση τους.
Ο Ιππόδρομος είναι στενά δεμένος με τη ζωή του λαού, με τις θρησκευτικές, πολιτικές, φυλετικές και κοινωνικές του έγνοιες. Οι έγνοιες αυτές χωρίζουν τους βυζαντινούς σε αντίπαλες παρατάξεις. Ο θρησκευτικός διχασμός λόγου χάρη, κάνει τους μονοφυσίτες πράσινους και τους ορθόδοξους γαλάζιους. Ο κοινωνικός διχασμός τις ανώτερες τάξεις γαλάζιες και τις κατώτερες πράσινες. Ο πολιτικός διχασμός ευνοεί όσους έχουν το ίδιο χρώμα με το παλάτι. Ο φυλετικός , τέλος, διχασμός θέλει γαλάζιους τους Κωνσταντινουπολίτες και πράσινους όλους τους Μικρασιάτες, Σύρους, Αιγύπτιους και άλλους «επαρχιώτες»

ΟΙ ΑΝΕΜΑΝΘΡΩΠΟΙ

Οι άνθρωποι είμαστε τριών ειδών :

1. ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΙ 2. ΟΙ ΑΔΥΝΑΤΟΙ

3. ΟΙ ΑΝΕΜΑΝΘΡΩΠΟΙ

Τους δυνατούς να μην τους φοβάσαι. Να τους σέβεσαι, γιατί οι δυνατοί
σέβονται πρώτα τον εαυτό τους.
Τους αδύνατους να τους λυπάσαι. Να τους λυπάσαι γιατί οι αδύνατοι , δεν γνωρίζουν τη
δύναμή τους και γίνονται έρμαια των δυνατών.
Οι δυνατοί δεν επιδιώκουν να έχουν υποχείρια τους αδύνατους
μιας κι η δύναμή τους σε μια τέτοια περίπτωση θα εκφυλίζονταν σε αδυναμία,
κάτι το οποίο θα οδηγούσε σε αναίρεση της δύναμής τους.

Τους ανεμάνθρωπους ό,τι και να τους κάνεις δεν αλλάζουν.
Πάνε πάντα μ΄ αυτόν που νομίζουν «δυνατό» .
Συνήθως σφάλλουν στις εκτιμήσεις τους.
Έτσι πολλές φορές φθάνουν στο σημείο να κυνηγούν τον δυνατό και να υμνούν τον αδύνατο.
Γίνονται κόλακες και εφιάλτες , αλλάζουν όψη μεμιάς γίνονται εφιάλτες και κόλακες.
Αυτοί μαγαρίζουν τον κόσμο μας, αυτοί τρελαίνουν τους αδύνατους.
Δυναμώστε τον ΑΝΘΡΩΠΟ.
Προστατεύστε τους αδύναμους από τους «ανεμάνθρωπους»

ΣΤΡΑΤΗΣ ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ

φωτο: Bronzino. Allegorical Portrait of Dante (c. 1530, Washington, National Gallery of Art)

ΝΤΑΓΙΑΝΑΜΑΤΙ

ΝΤΑΓΙΑΝΑΜΑΤΙ

Η παραπάνω λέξη στην ντοπιολαλιά της Λέσβου σημαίνει την έσχατη αγανάκτηση.

ΝΤΑΓΙΑΝΑΜΑΤΙ βάφτισαν την πρωταπριλιά στο facebook και το νέο πλοίο που φαντάζονται ότι θα τους ευκολύνει τη ζωή.

Δέκα χρονών ήμουν το 1973 που έκανα το πρώτο μου ταξίδι ΜΥΤΙΛΗΝΗ - ΠΕΙΡΑΙΑ σε 16 με 18 ώρες. Μπήκε μετά η ΣΑΠΦΑΡΑ (καλή ώρα της) και οι ώρες γίναν 12. Πολλές φορές τα καλοκαίρια με απευθείας δρομολόγια και σε 9 1/2 ώρες φθάναμε στον προορισμό μας.

Πριν μερικά χρόνια μπήκαν τα ταχύπλοα κι ο συναγωνισμός και φθάναμε και σε 7 με 9 ώρες.

Μα, εδώ κι ένα χρόνο ΝΤΑΓΙΑΝΑΜΑΤΙ.Ξαναπιάσαμε και 12ωρα και 14ωρα και... και ...

Τελευταίο μου ταξίδι πήγα με ένα πλοίο γύρισα με διαφορετικό.

Τρίτη θέση σε βαπόρι.

Στον πηγαιμό για Μυτιλήνη πλήρωσα 32 €. Στον ερχομό 27 €. Δικαιολόγησα την διαφορά στην τιμή... Είπα πας στον παράδεισο και το πληρώνεις πιο ακριβά.

Έλα ντε που δεν συνέβαινε αυτό. Η Γ΄θέση η ακριβή , του πηγαιμού, ήταν για τα ζωντανά της κιβωτού του Νώε. Η Γ΄ θέση η φθηνή, του γυρισμού, δεν συγκρινόταν ούτε με την Α΄ του πηγαιμού. Για να μην μιλήσουμε για τα πλαστικά κυπελλάκια του καφέ των 32 € , ούτε για την άψογη εξυπηρέτηση και τα φλιτζάνια των 27 €

Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι μερικές Πρωταπριλιές επιβεβαιώνονται σε χρόνο μέλλοντα. Τότε που το πλοίο ΝΤΑΓΙΑΝΑΜΑΤΙ θα φθάνει στο νησί σε 3 ώρες κι ας μας χλευάζει ο Δημητρός. Δημητράκη το ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ εξασφάλισε τη φωτο του νέου ΥΠΕΡΚΑΡΑΒΙΟΥ

TIMHΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΝΟ

Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2009 και ώρα 19:30

Ο Παγγεραγωτικός Σύλλογος διοργανώνει

στην Αίθουσα Εκδηλώσεων Παπάδου (πρώην μηχανή Ψύρρα)


Τιμητική Βραδιά στο Γεραγώτη λογοτέχνη Στέλιο Ευαγγελινό

Ομιλητές : Αξιώτης Μάκης – Γιαννίκος Στρατής – Καλάργαλης Αριστείδης

Δεν πίστευα ότι μια απλή ανάρτηση με αναφορά στις τουρκοεβραϊκές σχέσεις και το σύντομο προσωπικό μου σχόλιο θα ήταν πρόξενος απαντήσεων από πολλούς φίλους.
Για τις απορίες σας :



1. Το σχόλιο του διπλωμάτη και η είδηση για την επίσκεψη Γκιούλ στο Ισραήλ,δημοσιεύτηκε στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της Κυριακής. (1/3/2009)



2. Ερέθισμα για το σχόλιο μου έδωσε η τηλεοπτική εικόνα του σαββατοκύριακου με τον Sakis (Pουβάς) στην Πόλη παρέα με τον Τούρκο τραγουδιστή, με τον οποίο προσπάθησαν πριν από χρόνια να «ρίξουν» το τελευταίο «ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ» στη Λευκωσία, όπως επίσης και η κοινή παρουσίαση της Εβραίας και της Παλαιστίνιας τραγουδίστριας ( πάλι αυτό το σαββατοκύριακο)



3. Όσον με αφορά : Αν ανατρέξετε στο ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ είμαι εντελώς ξεκάθαρος.
27 Μαΐου:
…… Οι Τούρκοι είναι τριών ειδών …. Τύποι σαν τον Τασκίν, τον παλιό δήμαρχο της Περγάμου. …... Αγαπά την Ελλάδα, τόσο που να τον θεωρείς φιλέλληνα. …….. Φιλειρηνιστής, όσο και ειλικρινής. Δεν θυμάμαι ποιος τού έκανε την ερώτηση : "Τι θα έκανε σε περίπτωση πολέμου με την Ελλάδα;" Ήταν άμεσος , χωρίς υποκρισία , χωρίς ψεγάδια στο λόγο, χωρίς ντροπή ,χωρίς κομπασμό. "Θα πολεμούσε για την Τουρκία"


Υπάρχει κι ο Τούρκος ο "απέναντι" αυτός δεν συζητιέται, όπως κι ο Έλληνας φανατικός.
Υπάρχουν κι οι υποκριτές ,οι ψεύτες που στο παίζουν καλοί από μπροστά κι από πίσω σου μπήγουν το μαχαίρι.

2. Σεπτεμβρίου: «Ο καϋμένος ο Τούρκος θέλει τον Έλληνά του». Χάσανε πολλά που έδιωξαν τους Έλληνες. Κάποιοι απ’ αυτούς το ‘χουν καταλάβει και ψάχνουν να τους βρουν. Πότε θα γίνει αυτό σε 10 -100 -1000 χρόνια , όποτε γίνει μόνο τότε θα σωθούν. Ως τότε ας μη ρίχνουμε εμείς οι ίδιοι τις γέφυρες. Βέβαια πρέπει να φυλάμε τα νώτα μας. Βέβαια πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί κι έτοιμοι για παν ενδεχόμενο. Βέβαια πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί στις τσιριμόνιες, στα τερτίπια, στις δήθεν αγάπες. Αυτό μας το επιτάσσει ο «ηγέτης νους» όπως σωστά θα λεγες κι εσύ Φαίδωνα Θεοφίλου.

Γενικά δεν ρίχνω σε κανένα την ευθύνη για μένα , το σπίτι μου , τη χώρα μου. Εμείς είμαστε υπεύθυνοι και για το καλό και για το κακό, ούτε Τούρκοι, ούτε Άγγλοι, ούτε Αμερικάνοι.



ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ : Δεν «κολλάω» με κανέναν ξένο. ΑΔΙΑΦΟΡΩ για τις ΦΙΛΙΕΣ τους. Ούτε Άγγλο, ούτε Αμερικάνο, ούτε Βούλγαρο, πόσο μάλλον Τούρκο!!!
Εδώ, καλά – καλά δεν ξέρω τον ΕΛΛΗΝΑ, να γίνω φίλος με τον Τούρκο; ΑΔΙΑΦΟΡΩ.


Μελετάω 25 χρόνια τον ΕΛΥΤΗ κι ακόμη να τον αποκρυπτογραφήσω. Με τον Τούρκο θα ασχολούμαι; ΑΔΙΑΦΟΡΩ.


Διάβασα 6 φορές την «ΠΟΛΙΤΕΙΑ» του Πλάτωνα κι ακόμη νομίζω πως είμαι στο Πρώτο Κεφάλαιο. Απέ για «φιλίες και συναδελφώσεις» θα μιλάω.

Υ.Γ. Είχα κλείσει τα σχόλια για να μη μου τρώνε χρόνο οι απαντήσεις και να βάζω αναρτήσεις όποτε δύναμαι. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αναρτήσω όπως ακριβώς μου στείλατε τα ε- μαιλ σας κάτω από αυτή την ανάρτηση.





Φαίδωνα, Νίκο , Παναγιώτη ,Τάσο και λοιποί αν θέλετε να γίνει ανάρτηση των ε- μαιλ που στείλατε στείλτε μου νέο ε –μαιλ με τη λέξη ΝΑΙ στην ΑΝΑΡΤΗΣΗ

TA E _MAIL

ΦΑΙΔΩΝΑΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Να τα ακούν και να τα βλέπουν οι Τουρκολάγνοι οι Μυτιληνιοί !!!! Και οι διάφοροι Έλληνες που με πρόσχημα την Ειρήνη (λες κι εμείς θέλουμεπόλεμο!!!!! Θέλουν μέχρι να μας κάνουν αδέλφια με τους Τούρκους!!!! λέγοντας πως είμαστε ίδιοι και έχουμε τα ίδια πολιτιστικά στοιχεία!!! Εμένα με ρώτησαν αν συμφωνώ ότι είμαι ίδιος με τον Τούρκο;
Με ρώτησαν αν θέλω να είμαι αδελφός με τον Τούρκο; Ή αποφάσισαν από τα γραφεία κάποιου συλλόγου"Συναδέλφωσης των λαών" ότι πρέπει να γίνω οπωσδήποτε;; Μήπως θα μπορούσατε να μου αφήσετε την αξιοπρέπειά μου με το να διατηρώ το δικαίωμά μου να διαλέγω προσωπικά τους φίλους μου;;;;;;;
Αν με ρωτήσετε συμφωνώ απόλυτα, να γίνει κτήμα όλων των Ελλήνων κουφιοκεφαλάκηδων και εξηρτημένων από ιδεοληψίες και πολιτικά συναισθήματα,αυτό που είπαν οι διπλωμάτες της Τουρκίας: "Οι χώρες κτίζουν τις συμμαχίες τους πάνω σε συμφέροντα, όχι πάνω σε συνθήματα περί φιλίας και συναδέλφωσης. Αυτά είναι για τα μουσικά φεστιβάλ". Καί θέλω να το πιστέψουν όλοι οι Έλληνες επειδή είναι ξεκάθαρο και.αποτρέπει από συναισθηματικές ιδεολογίες και δουλοπρεπή ολισθήματα...

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΙΣΡΑΗΛ

Τούρκικες διπλωματικές πηγές επ' ευκαιρία της επικείμενης επίσκεψης του Προέδρου της Τουρκίας Γκιούλ στο Ισραήλ τόνιζαν :

"Οι χώρες κτίζουν τις συμμαχίες τους πάνω σε συμφέροντα,

όχι πάνω σε συνθήματα περί φιλίας και συναδέλφωσης.

Αυτά είναι για τα μουσικά φεστιβάλ".

Αυτά για να βλέπουμε και να μαθαίνουμε . Οι θεατρινισμοί του Ερντογάν στο Νταβός ήταν για πρόσκαιρη λαϊκή κατανάλωση.

Ας προσέχουμε λοιπόν για να έχουμε. Καλές οι φιλίες , αλλά ας κρατούμε και πισινή (οί). Ο Οθωμανισμός δεν ξεριζώνεται τόσο εύκολα.

Καλές , πάρα πολύ καλές οι προσπάθειες συναδέλφωσης ή "συναδέλφωσης", όμως όπως θυμόσοφα λένε και στο χωριό μου:

"Αν θες να κάνεις Τούρκο φίλο, κάλλιο κράτα κι ένα ξύλο"

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΙ ΘΕΟΙ

Ήμουν υπέρ της ευθανασίας , φανατικός υπέρμαχος.
Είδα το θάνατο κι άλλαξα γνώμη.
Πέντε χρόνια έζησα από κοντά τον κυρ Γιώργη που πάλευε με το Χάρο, πέντε χρόνια παρακαλούσα να τον πάρει, να γλιτώσει ο άνθρωπος από το μαρτύριο. Δυο φορές ήταν που ο χάρος έφθασε τόσο κοντά, μα τόσο κοντά ,που οι γιατροί πάψαν να μετράνε τα λόγια τους, μέτραγαν τα λεπτά που το χαροδρέπανο θα θέριζε μια ζωή.
Το βογγητό του θανάτου διαρκούσε ολονυχτίς, έχει γίνει συνήθεια , παρακαλούσες πότε επιτέλους θα βγει η πνοή να’ ρθει ο ΛΥΤΡΩΜΟΣ. Οι λέξεις ΕΛΠΙΔΑ, ΘΕΟΣ, ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ, ξεγράφτηκαν από τα χείλη, στη σκέψη μας δεν υπήρχε ΑΥΡΙΟ. Mόνο να ΄ναι κοντά το τέλος, κοντά η ανάπαυση, αυτό ελπίζαμε. Δυο φορές που γίναμε θεοί , δύο που διαψευστήκαμε. Ο ΘΕΟΣ, Η ΜΟΙΡΑ, Η ΖΩΗ ανέτειλε και την επόμενη μέρα.
Ένιωσα τότε ένοχος για τους εφηβικούς στίχους που σαν προσευχή πέρναγαν από το μυαλό μου:
« Ώρες και τούτες συναίνεση.
Κι ο Θάνατος
Εσαεί Αθάνατος
Τώρα κι ο Θάνατος
Συναίνεση»
Ένιωσα βέβηλος και πλήρωνα γι αυτά τα παρακάλια. Πλήρωνα που ένιωθα ΜΙΚΡΟΣ ΘΕΟΣ, πλήρωνα τη ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ με τον ΘΑΝΑΤΟ, τη ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.
Τώρα μπορώ να αρνηθώ την «ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ», να πω ότι η «ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ» είναι ΥΒΡΙΣ. Δεν είμαι Θεός, δεν μπορώ να στερήσω το παραμικρό επόμενο δευτερόλεπτο από μια νέα Ανατολή, μια νέα Ελπίδα.
Δεν πιστεύω ότι Ανθρώπινο Χέρι μπορεί να «χαρίσει» ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ.
Αν υπάρχει θεός μόνο Αυτός μπορεί να κρίνει, αν δεν υπάρχει μόνο η μοίρα μπορεί να ζυγίσει μια ζωή.

Η ΠΙΣΙΝΑ

Είναι λίγο μπρ!!!! μες το καταχείμωνο να σκέφτεσαι πισίνες. Όμως η φωτο ήταν προκλητική. Τη δημοσίευσε ένας μυτιληνιός φίλος ,πιλότος, στην προσωπική του σελίδα στο facebook.

Tα σχόλια που ακολουθούν τα παραθέτουμε ασχολίαστα:

"ΑΥΤΟΣ ΜΑΛΛΟΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΠΟΤΙΣΤΡΑ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΠΟΥΛΙΩΝ ...."

"Άκουσα από έναν φίλο ότι αν η πισίνα είναι υπερυψωμένη θεωρείται δεξαμενή και δεν φορολογείται ως είδος πολυτελείας"

ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙ ΔΕΞΑΜΕΝΗΣ...Η ΔΑΣΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΧΕΙ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟ ΠΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΕΞΑΜΕΝΗΣ ΩΣΤΕ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΦΩΤΙΑΣ

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ

Κάντε κλικ στην ΕΙΚΟΝΑ.
Όμως ΠΡΟΣΟΧΗ !!!

Δεν ενδείκνυται σε όσους έχουν :

1.Προβλήματα καρδιάς.

2. Σ' όσους δεν αντέχουν την θέα του αίματος

3. Στους πολεμοκάπηλους , εκτός κι αν οι εικόνες τους συνετίσουν

ΑΓΑΘΟΝΗΣΙ κι ΑΓΑΘΟΙ δεν ΕΙΜΑΣΤΕ

Η επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Αγαθονήσι, οι ασκήσεις των Ρώσων στο Αιγαίο, η κατάσταση στην Παλαιστίνη, τα τερτίπια της Ουκρανίας , η κάθοδος του Σαρκοζί στη Γάζα, οι προβοκρατόρικες επιθέσεις εναντίον των αστυνομικών, μόνο τυχαία γεγονότα δεν μπορεί να είναι.

Για τη χώρα μας , σημαντικό γεωστρατηγικό πέρασμα στο δρόμο από τη Μεσόγειο ,μέσω της Άσπρης στη Μαύρη Θάλασσα τα γεγονότα είναι άκρως σημαντικά.

Σημαδεύουν την αλλαγή της πολιτικής της, που άρχισε παλαιότερα με την αγορά των S-300 από τη Ρωσία και κορυφώνεται σήμερα με την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου.

Η συνέχεια θέλει υπομονή, ψυχραιμία κι αυτοσυγκράτηση.

Υ.Γ. Αξίζει τον κόπο να σημειώσουμε και τη δημοσίευση από το μπλοκ μας , της και με ελληνικό ενδιαφέρονΥΠΟΘΕΣΗΣ : ΝΗΣΟΣ ΛΕΥΚΗ (δημοσίσευση 26 Οκτ .2008)

Σημειωτέον ότι η υπόθεση έχει και ελληνικό ενδιαφέρον, μιας και αν θεωρηθεί βραχονησίδα…… αν θεωρηθεί νησί ………. Σημειωτέον ότι στην αρχαιότητα οι ναυτικοί άφηναν στο νησί προς τιμήν του Αχιλλέα κατσίκια…….αν σας λέει τίποτα …αυτό. Σημειωτέον ότι η Ουκρανία που αυτή τη στιγμή κατέχει το νησί , θεωρεί ως χωρικά της ύδατα τα ….. 12 κι όχι τα 6 μίλλια …. Σημειωτέον ότι…….πίσω από όλα αυτά βρίσκεται το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της περιοχής . Δεν είναι τυχαίο ότι η Μεγάλη Βρεταννία υποστηρίζει την Ουκρανία , αν αναλογιστούμε ότι BP και Royal Dutch / Shell υπέγραψαν συμβάσεις με την Ουκρανία.

Παραπέμπουμε στα παρακάτω δημοσιεύματα:

ΤΑ ΝΕΑ
Άρχισαν οι ρωσικές ασκήσεις στο Αιγαίο


ΕΘΝΟΣ

Η ρωσική βοήθεια και οι προκλήσεις της Άγκυρας

«Οι Έξω Έλληνες»

Κώστα ,
Δεν ξέρω αν διαίσθησή μου μού έλεγε να γράψω στο προσωπικό μου blog στις 30 Νοεμβρίου για τον Εμφύλιο. Συγκεκριμένα ανέφερα:
«Τον εμφύλιο τον πληρώσαμε ακριβά , με μίσος σφαγές, πισωγυρίσματα. Όταν η δίνη του πρώτου αίματος παρασύρει το μυαλό, τότε πάνε χαθήκαν όλα. Σήμερα δεν θα επιρρίψουμε ευθύνες σε δεξιούς κι αριστερούς.
…………………………………….
Σήμερα θα θυμηθούμε τους εμφύλιους σπαραγμούς και θα σωπάσουμε
Δυστυχώς , εκτός από τα σωματικά και ψυχικά ερείπια που αφήνει η εμφύλια διαμάχη, πνίγει και τις σώφρονες φωνές .»
Έπραξα σωστά νομίζω να αποφύγω αναφορές στη σύγχρονη πραγματικότητα. Δυστυχώς στη συνέχεια δεν σώπασα κι εγώ. Ακολούθησαν τα γεγονότα της 6/12/2008.
Μένω στη φράση σου «χρειάζονται αρχές και αξίες», σίγουρα «δεν πρέπει να υπάρχει γενική απαξίωση των πάντων».
Πρέπει νομίζω αυτή τη στιγμή να σωπάσουμε. Κι η σιωπή να ξέρεις δεν είναι αδυναμία. Είναι αυτοκριτική, ανασύνταξη δυνάμεων, ψυχραιμία με την έννοια που της έδινε ο Αριστοτέλης , είναι η παραδοχή των δικαίων του άλλου. Είναι Σοφία.
Τα τανκς δεν βγαίνουν σήμερα στους δρόμους. Δυστυχώς τα τανκς έχουν βγει εδώ και καιρό. Ο καθένας μας βγάζει το τανκ του ξερόλα, του αυτός είμαι εγώ. Κυβερνήσεις κι Αντιπολιτεύσεις, κομματάρχες, συνδικάτα, δημόσιοι υπάλληλοι, εργάτες κι αφεντάδες, όλοι μικροί δικτατορίσκοι ο ένας εναντίον του άλλου.
Φίλε, Κώστα Δημητράκα
Ίσως το μόνο παρήγορο μήνυμα που εγώ λαμβάνω είναι η σοφή αντιμετώπιση των ξενιτεμένων. Επικοινωνώ με εσένα , με το Δημήτρη τον Κεφαλίδη από τη Γερμανία, τον ξάδερφό μου τον Πάνο στην Αμερική , αφουγκράζομαι τις αγωνίες σας και προσπαθώ να βάλω κι εγώ μυαλό. Με λίγα λόγια , να μιλάω λίγο (δυστυχώς δεν είναι μέσα στα προσόντα μου), να κάνω την αυτοκριτική μου και να κάνω πράξη τη ρήση του αρχαίου σοφού :
«ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ»

Υ.Γ. Και κάτι παρήγορο. Στο νησί βρίσκεται ο Γιώργος Ζορμπάς. Τον ξέρεις το Γιώργο. Ξενιτεμένος για λίγο στην Αυστραλία. Πάει να αλλάξει τα πράγματα στη Γέρα. Είναι ο νέος δραστήριος Πρόεδρος του Παγγεραγωτικού της Γέρας. Κουβαλά την εργατικότητα των Ζορμπάδων, το δημιουργικό πείσμα , ξέρει πότε θα φωνάξει και πότε θα σωπάσει, ξέρει να κάνει και με τον «άρχοντα» και με τον «παρακατιανό». Μακάρι να αλλάξει πολλά στον τόπο και να κινητοποιήσει δημιουργικά τον κόσμο.

ΜΙΚΡΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

Όταν οι εξουσίες
σκύψουν,
τείνοντας το αυτί
στα χείλη των ποιητών
το κέρδος,
δε θα 'ναι που θ' ακούσουν,
μα το σκύψιμο

Φαίδων Θεοφίλου

ΕΛΥΤΗΣ Κι ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της ΟΛΣΑ "Η Λέσβος μας" , τεύχος 59/2008

ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ*
ΜΠΑΡΕΜ

Κι αν κάνεις ότι ανοίγεις το στόμα σου νιώθεις ότι θα βγούνε κάτι παλιά Αιολικά, όλα άλφα και νυ, κάτι «τάν απάλαν Σελάναν – ταν Μυτιλάναν»... Οδ .Ελύτης

Στρατής Γιαννίκος

Στην «πατρίδα τη δεύτερη του απάνω κόσμου» τούτη την ώρα θα γελάνε τα μουστάκια του Ελύτη. Ξαπλωμένος θα τσείτιτι στις ουράνιες ακρογιαλιές παρέα με τον Όμηρο και θα σκάνε στα γέλια όταν μας βλέπουν να μαλώνουμε για τον τόπο καταγωγής τους, για τους τόπους που αγάπησαν για το αν ήταν Χιώτες, Σμυρνιοί, Λέσβιοι ή Κρητικοί. Τούτη η εικόνα μού ‘ρθε στο νου σαν διάβασα τη μελέτη του Χρ. Χαραλαμπάκη για το Ιδιωματικό στοιχείο στον Σεφέρη και στον Ελύτη. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών απεγνωσμένα προσπαθεί ,αναλύοντας το ιδιωματικό στοιχείο της ποίησης του Ελύτη, να τον πολιτογραφήσει Κρητικό. Αν ο Ελύτης σκεφτόταν_ όταν έγραφε τα ποιήματά του_ την ερμηνεία που θα έδιναν γλωσσολόγοι, τοπικιστές φιλόλογοι (φελλόλογοι κατά τον φίλο μου Φαίδωνα Θεοφίλου) δεν θα ‘ κανε τον κόπο να τά δημοσιεύσει.
Η μελέτη του Χ.Χ. που δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ (Γ΄έκδοση Αθήνα 2001 εκτ. Κ.Τσιβεριώτης) βασίζεται κυρίως στο Άξιον Εστί . Απ’ την αρχή ξεκινά παίρνοντας μας απ’ το χεράκι μην τυχόν και ξεστρατίσει το «μυαλό μας»: « Το μυαλό μας πηγαίνει αμέσως στην Κρήτη όταν ακούμε να γίνεται λόγος για χαρουπιές και μεγάλους όρθιους φοίνικες, για χαρούπι αρχαίο, για τα μπεντένια και τους Εφτά Μπαλτάδες, για το μέγα Κούλε, για το λάδι μες τα πελώρια κιούπια… ή για τον Πρίγκηπα των Κρίνων». Όλα σωστά, μας πώς γίνεται να πηδά στίχους επί στίχων για να αποδείξει ότι τα πελώρια κιούπια είναι κρητικά, αυτό δεν του νουγώ με τίποτα.
Αν πρόσεχε θα έβλεπε πώς στο «Η ΓΕΝΕΣΙΣ» ξεκινά ένα ταξίδι με αφετηρία την Κρήτη «…Εφτά Μπαλτάδες…το μέγα Κούλε» …περνά στις Κυκλάδες « Ίπποι πέτρινοι …. η Ίος η Σίκινος η Σέριφος η Μήλος» … για να καταλήξει στη Λέσβο, « στα χωριά της Γέρας … εξουσία και κλήρος της γενιάς μου…» και τέλος… «… ο Ήλιος Ο Αρχάγγελος ο αεί δεξιά μου».
Μετά από το «Η ΓΕΝΕΣΙΣ» ακολουθούν τα «ΠΑΘΗ» στα οποία οδηγείται από τους πρώτους στίχους στα ΣΤΕΝΑ (Ελλήσποντος) : « Στα Στενά τα χέρια μου άνοιξα/ Στα Στενά τα χέρια μου άδειασα… Στα Στενά τα ρόδια μου θα ανοίξω» και στη συνέχεια στο «… σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου» εκεί όπου «Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική» , όπου « Εκεί ρόδια, κυδώνια/θεοί μελαχρινοί, θείοι κι εξάδελφοι/ το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια». Η διαδρομή είναι συγκεκριμένη , θέλουμε δε θέλουμε : ΚΡΗΤΗ _ ΚΥΚΛΑΔΕΣ _ ΛΕΣΒΟΣ _ ΕΛΛΗΣΠΟΝΤΟΣ _ ΙΩΝΙΑ _ΛΕΣΒΟΣ (θείοι και εξάδελφοι) για να περάσει μέσω Λέσβου στη ΣΤΕΡΙΑΝΗ ΕΛΛΑΔΑ (Η ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ).
Με ποιο σκεπτικό «τα πελώρια κιούπια και οι εξάδελφοι» είναι από την Κρήτη δεν μας εξηγεί. Εμείς στη Λέσβο γνωρίζουμε τα ξαδέλφια του, γνωρίζουμε από τα Ανοιχτά Χαρτιά την «μακρινή ξαδέρφη» του τη Σαπφώ, γνωρίζουμε από το Φωτόδεντρο τη Βατάνα και τη Μελισσινή. Γνωρίζουμε τον παππού και τη γιαγιά του να δίνουν το οικόπεδο και να κουβαλάν με τα ίδια τους τα χέρια πέτρες για να χτισθούν τα σχολεία του Παπάδου. Γνωρίζουμε τον εξ αγχιστείας ξάδερφό μας, τον Κρητικό Νίκο Σηφουνάκη, που έσωσε τα « πελώρια κιούπια» στο Ελαιοτριβείο Βρανά.

Ως γλωσσολόγος ο Χ.Χ. ξέρει και χειρίζεται πολύ καλά τη γλώσσα και τον προπαγανδιστικό της ρόλο . Στη συνέχεια, για να μην ξεστρατίσει « το μυαλό μας» ξεκινά την παρουσίαση της Λέσβου με αρνητικό χαρακτηρισμό: « Η Λέσβος δεν αναφέρεται ρητά στο Άξιον Εστί παρά μόνο ως το Νησί με τους κόλπους των Ελαιώνων» . Και φαίνεται η σκοπιμότητα της παρουσίασης αυτής «…δεν αναφέρεται ρητά ….παρά μόνο…» γιατί στην ακριβώς επόμενη πρόταση αναγκάζεται να δηλώσει : « Λίγο πιο κάτω απαριθμούνται τα πέντε χωριά της Γέρας, εξουσία και κλήρος της γενιάς του ποιητή». Μα υπάρχει πιο ρητή και κατηγορηματική παρουσίαση; ΕΞΟΥΣΙΑ και ΚΛΗΡΟΣ της ΓΕΝΙΑΣ; (Εδώ να σημειώσουμε ότι από τις πιο συντροφικές ,ανθρώπινες και με αγαπητική διάθεση εκφράσεις – χαιρετισμούς των Λέσβιων είναι και η : __ Έλα ρε γινιά. )
Ο Ελύτης τόχει δηλώσει ξεκάθαρα, όχι σε οποιοδήποτε ποίημα ,αλλά στη ΛΕΣΒΟΠΟΡΕΙΑ (Ήλιος ο Πρώτος) :
__Είμαστε από καλή γενιά
Είναι στην ίδια συλλογή που μας λέει :
« Χάραξα τ’ όνομα το αγαπημένο
Στον ίσκιο της γιαγιάς ελιάς
Στο ρόχθο της ισόβιας θάλασσας».
Στη συνέχεια ο Χ.Χ.. αφήνει το Άξιον Εστί και κάνει αναφορές σε άλλες ποιητικές συλλογές , με προφανή στόχο να αποδείξει ότι … στον Ελύτη « υπερέχουν αριθμητικά οι κρητικές και ακολουθούν οι νησιώτικες, όχι όμως ειδικά οι λεσβιακές λέξεις» , ότι … « η κρητική διάλεκτος συνετέλεσε αποφασιστικά στη διαμόρφωση της γλώσσας των λογοτεχνών μας», ότι « Μακριά από τοπικιστικά κίνητρα …. Επιβάλλεται να μελετηθεί συστηματικά η διαμόρφωση της κρητικής διαλέκτου στη διαμόρφωση της νεοελληνικής λογοτεχνικής γλώσσας».
Από τις εκτός Άξιον Εστί αναφορές του Χ.Χ. αξίζει , νομίζω, να παραθέσουμε και τις παρακάτω επισημάνσεις :
Α) Στο Ημερολόγιο ενός Αθέατου Απριλίου σωστά ο καθηγητής κάνει λόγο για την ξέρα της Αγίας Πελαγίας, τη Φαιστό, το κρητικό πέλαγος και τη μινωική γραφή . Ο Χ.Χ. ίσως να μην πρόσεξε ότι στο Αλφαβητάριο του Ημερολόγιου ενός Αθέατου Απριλίου ανάμεσα στα 24 κύρια ονόματα εκτός από τη Φαιστό και την Αγία Πελαγία αναφέρονται και ο Θεόδωρος νεομάρτυρας Μυτιλήνης και ο Λέσβιος ποιητής Κριναγόρας , για να μην βάλουμε και την Βρησιίδα . Ίσως δεν γνώριζε ότι η γινιά του Ελύτη ανάγεται στο Θεόδωρο νεομάρτυρα Μυτιλήνης , σύμφωνα με τα βιογραφικά στοιχεία του ποιητή που δημοσιεύτηκαν σε πλήθος περιοδικά και εκδόσεις , ενόσω ζούσε ο Ελύτης , και δεν διαψεύστηκαν ποτέ από τον ίδιο. Ίσως δεν γνώριζε ότι ο Κριναγόρας ήταν Λέσβιος ποιητής και μάλιστα ο Ελύτης μετάφρασε και εξέδωσε τα ποιήματά του. ( Το βέβαιο είναι ότι ο Ελύτης ένιωθε γινιάτ’ τουν Κριναγόρα κι ας ήταν ελάσσων ποιητής ). Το βέβαιο είναι ότι ο Ελύτης ένιωθε γινιά τ’ τη Βρησιίδα (κάτι ήξερε ο Φιλόστρατος).
Και για να μην αδικούμε και την Κρήτη ( καθότι στην ,καταγωγή είμαι Σφακιανός από τους προπαππούδες μου) :
Αν γνώριζε ο καθηγητής ποια στην πραγματικότητα είναι η ξέρα της Αγίας Πελαγίας (η οποία σημειωτέον δε βρίσκεται στην Κρήτη – η ξέρα- γιατί η Αγία Πελαγία βρίσκεται , όπως βρίσκεται και στα Κύθηρα), αν γνώριζε με ποιο τρόπο χρησιμοποίησε τη μινωική γραφή ο Ελύτης, θα ήταν τόσο περήφανος για το νησί μας (είπαμε είμαι και Κρητικός) που δε θα μετρούσε πόσες φορές το μπόι της Λέσβου χωράει στο μπόι της Κρήτης
Β) Στον Μικρό Ναυτίλο και συγκεκριμένα στο Αιγαιοδρόμιο , ο Χ.Χ. κάνει εκλογή και παρουσιάζει 24 από τις 400 λέξεις του πίνακα που έχει συντάξει ο Ελύτης, παραλείπει όμως να αναφέρει λέξεις που συναντάμε στη Λέσβο .Δεν θα μπορούσε να αναφέρει μερικές, όπως για παράδειγμα τις λέξεις : γυαλόπετρα, κατούνα, λαγήνι, λιτρίδια, μπαχτσές, μπουρού, πέραμα, πίνα, Ταξιάρχης , τσάμια …; Μήπως φοβόταν πως αν γινόταν κάτι τέτοιο ο Ποιητής θα έχανε την κρητική καταγωγική του δύναμη; Αν είναι δυνατόν;
Μιας και μπήκαμε στο χορό των ιδιωματικών λέξεων γιατί ενώ έκανε τον κόπο στη μελέτη του , να διορθώσει _και πολύ σωστά – τον Δ.Κ. Μαυρομάτη και να του πει ότι ο Ελύτης δε χρησιμοποίησε τον τύπο αεροπλάνο , αλλά τον τύπο αερόπλανα, δεν έκανε τον κόπο να επισκεφθεί καμιά γιαγιά στη Γέρα και να τη ρωτήσει πώς θα κατεβεί στην Αθήνα : « Του αϊρόπλανου μουρέλιμ’ θα πάρου» θα του απαντούσε φυσικότατα η γιαγιά.
Όσο για τη λέξη «άγγρισμα» που σωστά ερμηνεύει ο Σεφέρης ως «η καύλα των ζώων» , εδώ γίνεται ο χαμός . Αν μπερδευτείτε με τη σύνταξη του κειμένου μου, δεν οφείλεται στο ότι δεν γνωρίζω να συντάξω σωστά ένα κείμενο, μα προσπαθώντας να ακολουθήσω τη σκέψη του καθηγητή μπαίνω σ’ ένα μινωικό λαβύρινθο.
Δεν μπορεί σε άλλο σημείο της μελέτης η λέξη «άγγρισμα» να αναφέρεται στις « κρητικές λέξεις (χωρίς να είναι αποκλειστικά κρητικές)» ή στις σημειώσεις «η χαρακτηριστική αυτή κρητική λέξη» και παραδίπλα να αναφέρεται μετά τις αποκλειστικά μυτιληνιές λέξεις λασπουριά, λιτρίδια , νυχτοπάτης ως ιδιωματική λέξη που λέγεται και στη Λέσβο.
Συνεχίζει λοιπόν ο καθηγητής … «Ο αριθμός αντίθετα των ιδιωματικών λέξεων στο Αξιον Εστί που λέγονται και στη Λέσβο είναι μεγάλος : άγγρισμα, άκρια, ζα, καύκαλο…….» Και παρακάτω « Στην Κύπρο ακούγονται οι λέξεις : άγγρισμα , άκρια , ζιμπούνι, καμπανούλα….»
Το κόλπο με την παρένθεση (χωρίς να είναι αποκλειστικά κρητικές) είναι παλιό , θέλει να προλάβει ενστάσεις του τύπου: « Ποιες είναι κύριε καθηγητά οι αποκλειστικά κρητικές ,λεσβιακές , κυπριακές, νησιώτικες λέξεις; Το άγγρισμα που ανήκει;» Αν τέλος είστε τόσο «αγγρισμέν’» που λέμε και στο νησί μας με τη λέξη «άγγρισμα» , τότε χάρισμά σας. « Έχ’ υ Θγιος » .
Στις « κρητικές λέξεις (χωρίς να είναι αποκλειστικά κρητικές)» ο Χ.Χ. βάζει και τη λέξη πολεμώ με την έννοια του καταπιάνομαι , προσπαθώ. Ξέρετε τι θα του απαντούσε η γιαγιά μου η Αριάδνη; (μη σας ξιγιλα του όνουμα, είνι μυτιληνιά)
__ Άδικα πουλιμάς μουρέλιμ’ ! Τίπουτα ε θα καταφέρ’ς !
Στις « κρητικές λέξεις (χωρίς να είναι αποκλειστικά κρητικές)» ο Χ.Χ. βάζει και τη λέξη θαρρώ με την έννοια του νομίζω. Θαρρώ τσι δε τα λε καθγιολ καλά υ καθιγιτις .
Το μπέρδεμα συνεχίζεται και με τη λέξη αγιάζι (πάχνη) που ψάχνει τη σημασία της στην Πελοπόννησο, λες και στη Λέσβο χρησιμοποιούμε άλλη λέξη, όπως και με τη λέξη κεφαλοπάνι που την ψάχνει στη Λευκάδα. Τον πληροφορούμε ότι στη Λέσβο εκτός από το τσιφαλουπάνj , έχουμι τσι του πκαρουπάνj. Κι αν πρωτύτερα χαρίσαμε τη λέξη «άγγρισμα» δε σημαίνει ότι θα χαρίσουμε και τη λέξη ζαργάνα με την έννοια της «λεπτής και λυγερής γυναίκας». Άλλωστε τη λέξη αυτή με την παραπάνω σημασία όπως ισχυρίζεται ο Χ.Χ. τη χρησιμοποιούν στην Ήπειρο και στη Θράκη. Ο Λούρος απ’ ό,τι γνωρίζω έχει πέστροφες , ας έχει και ζαργάνες. Ίσως έχει δίκιο, και σ’ εμάς εξαφανίστηκαν οι ζαργάνες απ’ τα Κατσίνια τα Μυρσίνια του Τσάφ’, τα Φαρά και βάλαν πλώρη για την Ψα , τα Μουνέρια (ίσως λόγο ονόματος) και του Κανάκη τον Μύλο.
Για να μην μιλήσουμε για τα τσαγρίζοντας και πασπατεύοντας των Προσανατολισμών , τα φρουμάζου , λαγούμι , κείτονται (τσίτουνται) του Άσματος ηρωικού και πένθιμου …., για τη λέξη μπάρεμ (αντίστοιχης σημασίας με το γινιά ) της Μαρίας Νεφέλης.
Όσο για «τ’ αλόγατα» που αναφέρονται στο Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου , πράγματι « θα σηκωθούν όρθια» όχι σύμφωνα με τα λεγόμενα του Ελύτη , μα σαν μάθουν ότι ερμηνεύεις τη λέξη κατούνα σαν στρατόπεδο. Αν είναι δυνατόν; Αν πεις στους Γεραγώτες ότι ξεκαλοκαιριάζουν σε στρατόπεδα (κατούνες) φοβάμαι μήπως και τους πείσεις κι αρχίζουν και μετονομάζουν τα εξοχικά τους σε «Άουσβιτς – Απιδιάς Λάκκου», «Νταχάου –Ευρειακή» … Όμως Χ.Χ. το λαδέλ’ μας του κουβαλούσαν κι ακόμη του κουβαλούν από τα βουνά «τ’ αλόγατα». Ας προσέξουμε ιδιαίτερα εδώ ότι παρόμοιο ανώμαλο πληθυντικό κατά το άλογο >αλόγατα σχηματίζει και το ουδέτερο όνειρο > πλ. ουνείρατα Μήπως γι’ αυτό στο ΗΛΙΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ :

Τ’ αλόγατα ονειρεύονται ;

Στο λάδι της κατηφοριάς τ’ αλόγατα βουλιάζουν
Τ’ αλόγατα ονειρεύονται
…..
Στα ντέφια των μεγάλων κάμπων που χοροπηδάν
τις καβαλίνες τους
Πέρα μες στα χρυσά νταριά κοιμούνται αγοροκόριτσα

«Αλόγατα» , «καβαλίνες» «κάμποι» «ντέφια» «νταριά», μα πουθενά δεν είδες τη Μυτιλήνη; Εντάξει «τ’ αλόγατα» τα παρουσιάζεις (κι ας μην λες ότι είναι ιδιωματισμός της Λέσβου), τα «νταριά» όμως πώς σου ξέφυγαν;
Πάλι καλά που τα τσάμια = πεύκα κι ας μην λες ότι η λέξη χρησιμοποιείται ως τις μέρες μας στη Λέσβο: Τσάμια, Τσαμάκια, ΜεγάλοΤσαμλίκ μέχρι κι η παραλία της πόλεως Μυτιλήνης λέγεται Τσαμάκια.
Μην τα ψάχνεις φίλε Χ.Χ. δυστυχώς για σένα ο Ελύτης το λέει ξεκάθαρρα στην ίδια συλλογή : «Μαύρισα μες στης Λέσβος τους ελαιώνες»
Με λίγα λόγια «αναντάμ μπαμπαντάμ» που θα ‘ λεγε κι η Γεραγώτισσα μάνα του ποιητή, ο Ελύτης είναι Μυτιληνιός , είναι δικός μας . Τόσο δικός μας ώστε «αναντάμ μπαμπαντάμ» μας φωνάζει στο Φωτόδενδρο . Τόσο δικός μας που, θα μου επιτραπεί η ιδιωματική έκφραση, μας τα χώνει κανονικά στο δοκίμιο του Ο ζωγράφος Θεόφιλος : « περνούν τη ζωή τους χωρίς να πάρουν είδηση από τίποτε και, σε τελευταία κατάληξη, παντρεύονται, τρώνε τα ωραία γλυκά τους και μετρούν τα “ μόδια” τους σα να μην είχε αφήσει ποτέ στα ίδια αυτά χώματα που πατούν τα’ αχνάρια της η φτέρνα κάποιου θεού». Μόνο ένας δικός σου, ένας συγγενής μπορεί να μιλήσει τόσο σκληρά : «περνούν τη ζωή τους χωρίς να πάρουν είδηση από τίποτε» . Τόσο δικός μας που ,όπως λέει κι ο Κριναγόρας για τον Νικία από την Κω, δεν τον αφήσαμε ήσυχο ούτε μετά το θάνατό του. Τον ξεθάψαμε τον Ελύτη με τις μεταθανάτιες αφλουγιές του Νικορέτζου, λες και μας ενδιέφερε η Αγγλίδα γιαβουκλού που γνώρισε στο βαπόρι επιστρέφοντας ο Ποιητής από τη Γαλλία, για το αν τα πήγαινε καλά με τ΄ αδέλφια του, ή αν στο τέλος της ζωής της είχε γίνει νευρασθενική η μάνα του.
Μην ψάχνεις καλύτερα συγγένειες κύριε καθηγητά. Υπάρχει κίνδυνος , Εκ του Πλησίον, να μας απαντήσει ο Ελύτης σκληρά : « Σε δύο μόνο πράγματα χρησιμεύουν οι λεγόμενοι συγγενείς: να πίνουν το λικέρ της γιορτής σου και τον καφέ της κηδείας σου» .
Σύντεκνε , μπάρεμ Χριστόφορε Χαραλαμπάκη ακόμη και τώρα ο Ελύτης από κει πάνω ψηλά ,χαμογελά με τα καμώματά μας και προσμένει να απαντήσουμε στο ερώτημα –πρόκληση του Ημερολόγιου ενός αθέατου Απριλίου :
__ Εσείς να δούμε τώρα ;
Το κλειδί το έδωσε στο «Ημερολόγιο» , είναι η μινωική γραφή. Αν παρακάτω μας λέει : « Το ευτύχημα είναι ότι δεν καταφέρνει να με διαβάσει», τούτο δω είναι λογοπαίγνιο γιατί ξέρει ότι τίποτε δε μένει μυστικό , γιατί γνωρίζει ότι κάποτε η μινωική γραφή Του θα αποκρυπτογραφηθεί.
Ως τότε ας αφήσουμε τις συγγένειες, τους καφέδες και τα κονιάκια . Κατά τα άλλα : « Έχει ο Θεός»
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

* Σύμφωνα με τον Στέλιο Ευαγγελινό τα δύο πλοία «Έχει ο Θεός», « Η Ευαγγελίστρια» που αναφέρονται στο Δοξαστικό του Άξιον Εστί είναι ένα και το αυτό : η γκαζολίνα (γκαζομηχανή) του Αβέρωφ που ονομαζόταν «Ευαγγελίστρια» .Η γκαζολίνα εξακολουθεί να κάνει το δρομολόγιο Πέραμα – Κουντουρουδιά με το ίδιο όνομα εδώ και τουλάχιστον 50 χρόνια. Παλιά στη γκαζολίνα του Αβέρωφ (Χιώτη) «Ευαγγελίστρια» ήταν καδραρισμένο ένα κέντημα με τις τρεις παραπάνω λέξεις Έ χ ε ι ο Θ ε ό ς . Τα τελευταία χρόνια το κάδρο από τη βάρκα πήρε το δρόμο για τον καφενέ του Αβέρωφ στο Σκόπελο και σήμερα στολίζει σπίτι της Μυτιλήνης που ανήκει σε συγγενικό πρόσωπο με τον Αβέρωφ .
Ο Ευαγγελινός δεν πρέπει να έχει άδικο κι αυτό αν δώσουμε προσοχή στους στίχους των Προσανατολισμών :

….Κι εκείνο το σκάφος
Φρεσκοβγαλμένο, πράσινο, που διαβάζει ακόμη
στην ειρήνη του κόλπου των νερών Έ χ ε ι ο Θ ε ό ς

Η γκαζολίνα εμπνέει τον Ελύτη και στο ΝΑΥΤΑΚΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΟΛΙΟΥ , είναι το βαρκάκι της χαβούζας :
Άγγελοι! Σία τα κουπιά
Ν’ αράξει εδώ η Ευαγγελίστρια!
…..
Οι χαβούζες ξεχειλίζουνε
Κι η Ευαγγελίστρια μπαίνει
……
_ Νονά των άσπρων μου πουλιών
Γοργόνα Ευαγγελίστρα μου!
Όπως επίσης δίνει και ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ στη Μαρία Νεφέλη :
… σκυθρωπή των λιμνοθαλασσών γαλήνη
με το πατ-πατ το μακρινό της γκαζομηχανής

Ο ΔΙΟΔΟΤΟΣ ΚΙ Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ

Στις 3 του Δεκέμβρη συμπληρώνονται 64 χρόνια από τα Δεκεμβριανά του 1944.
Τον εμφύλιο τον πληρώσαμε ακριβά , με μίσος σφαγές, πισωγυρίσματα. Όταν η δίνη του πρώτου αίματος παρασύρει το μυαλό, τότε πάνε χαθήκαν όλα. Σήμερα δεν θα επιρρίψουμε ευθύνες σε δεξιούς κι αριστερούς.

Σήμερα θα θυμηθούμε τους εμφύλιους σπαραγμούς και θα σωπάσουμε .
Θα θυμηθούμε :Τον εμφύλιο Αχιλλέως και Αγαμέμνονος, τον Πελοποννησιακό, των διαδόχων του Μεγαλέξανδρου, της Εικονομαχίας, τον εμφύλιο Επανάστασης της 1823 -1825, τον Εθνικό Διχασμό.
Δυστυχώς , εκτός από τα σωματικά και ψυχικά ερείπια που αφήνει η εμφύλια διαμάχη, πνίγει και τις σώφρονες φωνές .
Σήμερα το μόνο τρισάγιο που μπορούμε να κάνουμε είναι να χαράξουμε στη μνήμη μας τα λόγια του Διόδοτου, του ανθρώπου , του Αθηναίου που πάσχισε να μην χυθεί αίμα ελληνικό, του ανθρώπου που απεσόβησε μια σφαγή, που εμπόδισε την πατρίδα του από το να προσθέσει στην ιστορία της μια κηλίδα όπως της σφαγής των Μηλίων.
Σε κάθε εμφύλιο χαμένοι είμαστε όλοι μας, κερδισμένοι οι οχτροί μας. Γελάνε τότε τα ασκέρια των Περσών, των Τούρκων, των Φράγκων,των Εγγλέζων, των Αμερικάνων

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΔΟΤΟΥ

Μετά την αποστασία της Μυτιλήνης (428 π.X) οι Αθηναίοι και συγκεκριμένα με πρόταση του Κλέωνα, αποφάσισαν να σκοτώσουν όλους του άνδρες της Μυτιλήνης και τα γυναικόπαιδα να τα πουλήσουν δούλους. Η πρόταση του Κλέωνα ψηφίστηκε από την Εκκλησία του Δήμου (427 π.Χ.) και ξεκίνησε μια τριήρης για να μεταφέρει την απόφαση στη Μυτιλήνη .
Την επόμενη μέρα ο Διόδοτος έκανε καινούρια πρόταση σε νέα συνεδρίαση της Εκκλησίας του Δήμου και ανακλήθηκε το ψήφισμα. Μια δεύτερη τριήρης ξεκίνησε αμέσως για να προλάβει την πρώτη. Οι κωπηλάτες της δεν έπαιρναν ανάσα (Ο Θουκυδίδης λέει ότι είχαν πάρει μπαξίσι κι από τους πρόξενους της Λέσβου που ζούσαν στην Αθήνα).

Η δεύτερη τριήρης έφθασε στη Μυτιλήνη λίγο μετά την πρώτη όταν διαβαζόταν το ψήφισμα. Ίσα που πρόλαβαν το μακελειό. Σκοτώθηκαν μόνο οι πρωταίτιοι, ο Θουκυδίδης μιλάει για 1000, πρέπει να έχει γίνει όμως όπως πολλοί παραδέχονται λάθος στα χειρόγραφα και να ήταν 30 (Λ =30 Α’= 1000)


Εικόνα : Ο Θουκυδίδης , Μονή Φιλανθρωπινών - Ιωάννινα

Παρακάτω ακολουθούν σε μετάφραση του Ελ. Βενιζέλου αποσπάσματα από το έργο του Θουκυδίδη.

Ο λόγος του Διόδοτου είναι στο κεφάλαιο 41 Το «τρέξιμο» των κωπηλατών στο κεφ. 49

Η Θεια - Αριάδνη

Η θεια Αριάδνη ήταν γειτόνισσα μας στο καμπο, οπου περνουσαμε τους πιο ζεστούς μήνες της χρονιάς ως του Αγίου Δημητρίου σχεδόν. Τα περιβόλια μας συνόρευαν σε μια πλευρά, αλλά η κατούνα των ήταν στην άλλη άκρη πάνω στην "κεντρική λεωφόρο" της Απιδιάς Λάκκου. Τη Θεια Αριάδνη τη γνώριζα όμως πολύ καλά και γι΄ άλλους λόγους.Συνέβαινε κείνα τα χρόνια ο Μπαρμπα-Στρατής, ο άντρας της, νάχει μπακάλικο στο χωριό, και για τις ανάγκες της γειτονιάς άνοιγε στον κάμπο -σε μια αποθηκούλα πλάι στην κατούνα- ένα παράρτημα του μαγαζιού του, που το δούλευε ολημερίς εκείνη. Κι΄ εκεί ήμουν ταχτικός πελάτης για δικά μας ψωνίσματα ή και "χουσμέτια". Και σαν πελάτη μ’είχε η Θεια Αριάδνη από καλό μάτι που λέμε.
Για κακή μου τύχη όμως έλαχε να υπάρχει κι΄ ένα δεύτερο παράρτημα μπακαλικής στο μαχαλά, του «Τσιφαλελ΄» πεντακόσια μέτρα παρακάτω. Και κάθε φορά που είχα εντολή να ψωνίσω απ΄ εκεί, είχα τύψεις πώς να περάσω τον τράφο της θεια Αριάδνης δίχως να πάρει χαμπάρι, πως αλλαξοπίστευσα.Κείνες οι "συμπληγάδες" μου κόστιζαν και ώρα απ΄ τοπαιχνίδι μου να παραφυλάγω πότε θα ΄μπαινε στο σπίτι ήστο μαγαζί, αλλά και νεύρα ώσπου να προσπεράσω απαρατήρητος. Γιατί δεν ήθελα να τα χαλάσω μαζί της, μιας και με είχε σε μεγάλη υπόληψη, αφού ήμουν όπως έλεγε -όχι πως θέλω να το καυχηθώ τώρα στα γεράματα- το "καλύτερο μουρέλλ’ τς γειτουνιάς μας".

Ήταν -καθώς λέγαν όλοι- μια επιδέξια νοικοκυρά και τετραπέρατη γυναίκα, ο λόγος της είχε βάρος και οι "συμβουλές" της ζυγίζανε καντάρια. Όλες οι γυναίκες την σέβονταν, την πρόσεχαν και προπάντων την ....άκουγαν. Εκτός από μια τσεκουράτη φωνή, που δεν χάριζε σε κανέναν κάστανα κι΄ έδινε τον τόνο στη συνηθισμένη βραδινή γειτονιά της ακρογιαλιάς, έπαιρνε πρωτοβουλίες για λειτουργίες στα ξωκλήσια, διοργάνωνε εκδρομές στα Θέρμα, στον
Άγιο Ερμογένη ή σε πανηγύρια. Ποια γυναικούλα νάλεγε «Όχι» στην Αριάδνη;

Ένα σπιτικό υπόδειγμα φαμέλιας και τα παιδιά τους, τη λεύτερη ακόμα κόρη των τη Ρηνούλα –γιατί τη μεγάλη την Άννα, που ‘τανε παντρεμένη στην Αμερική δεν την πρόλαβα- και τους δυο γιους των, τάχανε στη μικρη μας κοινωνία όλοι για παράδειγμα. Έλαμπε κι΄ άστραφτε το νοικοκυριό της, οι συνταγές της δίναν και παίρναν για γλυκίσματα, μαγειρευτά, κεντήματα ή γιατροσόφια. Η μεγαλύτερη όμως επίδοσή της ήταν να κουμαντάρει το σπίτι της με σίγουρο και σταθερό χέρι αόρατη.
Τ΄ αφεντικό κι΄ο νοικοκύρης ήταν κι΄ έμενε πάντα ο Μπαρμπα-Στρατής.

Δημήτρης Κεφαλίδης