16 Σεπτεμβρίου 2013

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΣΗΜΟΜΥΤΗΣ

 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΑΚΗΣ
         του Βασίλη Ασημομύτη

Ο Βασίλης  Ασημομύτης ήταν από τους  αγαπημένους μου δασκάλους.  Τον είχα καθηγητή μου από την Α΄ Γυμνασίου ως την Α΄Λυκείου στο Η΄ Γυμνάσιο και  Η΄ Λύκειο Αθηνών. Μού έμαθε να αγαπώ την ετυμολογία των λέξεων. Ακόμη  θυμάμαι το πρώτο μας μάθημα στα Θρησκευτικά. Άρχισε με  ένα ματς του ΠΑΟΚ , μας ρώτησε ποια ήταν η έδρα του (ΤΟΥΜΠΑ) , τη συσχέτισε με τη λέξη ΤΥΜΒΟΣ, μετά μας πήγε στη μάχη του Μαραθώνα και στον ΤΥΜΒΟ του Μαραθώνα . Αναρωτιόμασταν πότε επιτέλους θα κάνουμε Θρησκευτικά. Μετά λοιπόν από τους Μαραθώνες, ταξιδέψαμε στη Μήλο, στις Κατακόμβες, και η ιστορία δεν είχε τέλος.  Σε κάθε μάθημα κρεμόμασταν από τα χείλη του.
Στον Ασημομύτη χρωστάω και το παρατσούκλι ΣΑΟΥΛ που με ακολουθούσε  όλα τα χρόνια στο Γυμνάσιο – Λύκειο. Ήμουν χωριατόπαιδο που μόλις είχε έρθει από τη Μυτιλήνη. Φθινόπωρο του 1975 και διάβαζα  κείμενο του βιβλίου των Θρησκευτικών που αναφέρονταν    στην καταδίωξη των χριστιανών από τον  ΣΑΟΥΛ (ΠΑΥΛΟ):
_ Σαούλ, Σαούλ τι με διώκεις; ρώταγε εξ ουρανού ο Θεός τον Σαούλ.
Αυτό ήταν!  Η βαριά, μυτιληνιά προφορά του σίγμα και του λάμδα  έκαναν εντύπωση.
Ο Ασημομύτης χαμογέλασε ! Για επανέλαβε μου λέει :
_ Σαούλ- Σαούλ τι με διώκεις;  απάντησα.  Το παρατσούκλι είχε μείνει. Κι ήταν η αντιμετώπιση του δάσκαλου   κι η κατεύθυνση που έδωσε στους συμμαθητές μου τέτοια που  όχι μόνο να μην ντρέπομαι για το παρανώμι, μα και να χρησιμοποιώ χωρίς κανέναν ενδοιασμό  τη βαριά μυτιληνιά προφορά.
Το απόσπασμα από τη διαδικτυακή θέση του Συλλόγου των Αποφοίτων Βαρβακείου  μιλάει μόνο του για την αξία του δασκάλου : «Ο Υπουργός Παιδείας Γεώργιος Ράλλης   είχε την τύχη να παρακολουθήσει μάθημά του στο Η’ Λύκειο Αθηνών που υπηρετούσε τότε (ο Β. Ασημομύτης). Η αντίδραση του ήταν άμεση: έδωσε άμεση εντολή να μετατεθεί στη Βαρβάκειο Σχολή».
Θυμάμαι πως   αρχές Δεκεμβρίου  του 1978  , κάλεσε γύρω στους δέκα μαθητές της Α΄ Λυκείου στο σπίτι του, που ήταν  ένα μεγάλο ρετιρέ δίπλα στον κινηματογράφο ΑΤΤΙΚΑ, στην Πλατεία Αμερικής.  Ο  Ασημομύτης ήταν υπεύθυνος της Χριστουγεννιάτικης Γιορτής. Κάναμε πρόβες για τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια και είχαμε να διαλέξουμε από την τεράστια δισκοθήκη του, γύρω στους 5.000 δίσκους, χριστουγεννιάτικα τραγούδια από όλη την Ελλάδα. Μάλιστα είχε φτιαχθεί και ένα συγκρότημα με ηλεκτρικές κιθάρες που έπαιξε σε ροκ μουσική τα κάλαντα. Οι μεγαλύτεροι (Β΄- Γ΄Λυκείου) είχαν  να ετοιμάσουν  σκετς στο οποίο σατίριζαν τους καθηγητές.  Όλα στο θέατρο επιτρέπονταν. Στο μάθημα, στο διάλειμμα , στο δρόμο όμως, επικρατούσε πλήρης σεβασμός.
Ένας σεβασμός στους ανθρώπους και στις αξίες τους.
Με αυτόν τον σεβασμό σε θυμάμαι Βασίλη Ασημομύτη.


ΥΓ.  
ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ και ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΑΣΗΜΟΜΥΤΗ :

Δεν υπάρχουν σχόλια: